Flash News

OP-ED

A është normale `Qeveria normale’ e Bashës

A është normale `Qeveria normale’ e Bashës

Alfred Lela

Shefi i demokratëve ka qenë eksperimental me strategjinë, mesazhin dhe sloganet, të paktën gjatë muajve të fundit. E vërtetë që ngjarjet e mëdha, tërmeti dhe pandemia, nuk e kanë lënë të farkëtojë asnjërin prej këtyre vektorëve instrumentalë politikë, dhe po aq e vëretë që, tani është koha dhe shansi i fundit për të provuar se, në një garë me Ramën ai mund të fitojë, pavarësisht pengesave dhe pikërisht prej tyre.

Një prej propozimeve të Bashës në turin aktual nëpër Shqipëri është ‘qeveria normale’, që nënkupton një kabinet të drejtuar prej tij. Duke nënkuptuar gjithashtu se qeveria aktuale e drejtuar prej Ramës nuk është normale.

Nuk mund të anashkalohet njëfarë shprese që Basha zgjon kur premton ‘qeveri normale’, në një kohë kur as qeveria dhe as koha vetë nuk janë të tilla. Shefin e PD e ndihmon edhe profili i vet normal (kundërshtarë të tij brenda dhe jashtë partisë thonë: normal deri në të mërzitshëm). Ja ku kemi pra një Bashë normal, kryeministër në hije, përballë një Rama anormal, kryeministër në detyrë. Ju cilin do zgjidhnit?

Në libri The Political Mind, politologu amerikan George Lakoff argumenton se njerëzit votojnë me emocione dhe jo me ratio (arsye), gjë që e bën Bashën 'të pafat', duke ditur se Rama u korrespondon më shumë emocioneve se logjikës. Mund të thuhet se ai e bën çdo gjë për t'u folur dhe për të prekur pikërisht këtë ‘emocionalitet’ të turmës.

A e bën kjo Bashën të humbur automatikisht? Ajo që duket njëkohësisht si e metë dhe epërsi e tij, normaliteti, kërkon kompensim për t’u kthyer në siguri. Sepse, ndërkohë që Rama u apelon emocioneve, në të njëtën kohë ai stimulon edhe ndjenjën e pasigurisë dhe dyshimit. Kjo e fundit është e mirë për shikuesin e një seriali thriller në Netflix, por jo për votuesin, i cili mund të stimulohet nga spektakli që ofron X politikan, por kërkon edhe siguritë dhe zgjidhjet prej tij.

Cila është atëherë zgjidhja e Bashës? Qeverinë hije ai nuk e pranon dot, pikërisht prej faktit se është normal. Një lëvizje e tillë, e zakonshme për opozitat britanike, druan se do të minojë kohezionin e brendshëm në parti dhe opozitë ngaqë të gjithë duan të bëhen ministra. Kontrolli i amullisë në rast të shpalljes së një qeverie-hije kërkon një politikan anormal dhe të jashtëzakonshëm. Basha nuk është i stofit të lëvizjeve të jashtëzakonshme dhe e shfaq veten si introvert politik.

Në mungesë të kësaj i mbetet njëfarë imitimi i qeverisë-hije, që do të thotë rrethimi me njerëz të jashtëzakonshëm nga partia dhe shoqëria. Kjo do të thotë ‘thirrja nën armë’ e një enturazhi ekselentësh të së djathtës, qendrës dhe të pavarurish, duke lejuar që komunikimi i Partisë Demokratike të bëhet shumëpolësh dhe ta vendosë në vështirësi makinerinë e propagandës qeveritare. Pretendimi se mesazhi duhet të jetë njëkokësh është i vërtetë, por PD nuk ka patur prej vitesh një komunikim të tillë, kështuqë në vend të kaosit më mirë multizëra.

Që të krijojë këtë koncert me disa violina, Bashës i duhet të dekompleksohet së pari dhe, së dyti të heshtë një pjesë të mirë të zërave që e rrethojnë, të cilët ai i ka zgjedhur pikërisht se janë më normalë se ai.

Të grahurit e qerres së opozitës në hullinë e normalitetit, me personazhe të mërzitshme, mesazhe monotone, fjalor të drunjtë dhe me iluzionin se me kaq mund të arrish një përmbysje të jashtëzakonshme vitin e ardhshëm, është miopi politike dhe intelektuale.

Njerëzit e dinë se nuk ka një ‘qeveri Rama’, por vetëm një Edi Rama. Në kësi rasti ata do të donin, ose një Lulzim Bashë që merr përsipër të jetë po kaq, ose një ‘Skuadra Basha’ që është shumë më shumë se kaq.

Në këtë rast Basha do të kompozonte, një vit para zgjedhjeve, ‘qeverinë normale’.

Të fundit