Flash News

OP-ED

Air Albania, ilustrimi i qeverisë pindarike të Edi Ramës

Air Albania, ilustrimi i qeverisë pindarike të Edi Ramës

Gentian Gaba

Pak muaj më parë, në muzgun e një mbrëmjeje të mesit të shtatorit, një avion u ul në aeroportin e Rinasit nën syrin e vëmendshëm të ERTV-së. Me parakalimin e ngadaltë përballë të ftuarve në ceremoninë që ishte duke nisur, fluturaku çau midis dy zjarrfikëseve të cilat çlironin në qiell ujin e tyre, në atë që dukej si pagëzimin i avionit të parë “shqiptar”.

Ai ishte ‘Lasgushi’, avioni i kompanisë Air Albania. Pas tre fluturimeve të para, në një nga të cilat hapi krahët drejt Stambollit me “barkun” plot me gazetarë, ra në greminën e harresës. Larg poteres me të cilën erdhi, “Lasgushi” doli nga skena, si “lodra e dashurisë” së Kryeministrit për pushtetin e tij.

Një tjetër mjet për të ndezur imagjinatën e shqiptarëve, por pa asnjë përfitim konkret. Madje as kthim mbrapa i të hollave të shpenzuara për të organizuar ceremoninë pompoze, nën regjinë ekstravagante të televizionit privat të Kryeministrit dhe ecejaket nga Tiranë-Stamboll për konsum mediatik.

Një ilustrim perfekt i skemës me të cilën frymoi për gjashtë vite Kryeministri. Më afër djallëzirave të një matrapazi, si ato të vënë në skenë nga komediani italian Toto, sesa të një shtetari që kërkon të hedhë bazat për ngritjen e folesë së një kompanie ajrore përnjëmend shqiptare. E nëse Toto i shiti një bashkëqytetari të patëkeq shatërvanin e famshëm të “Trevit”; Rama shiti një avion turk, si xhevahirin fluturues të shqiptarisë.

Për shumëkënd kjo nuk ishte një habi, pasi gishtat ishin ngritur prej kohësh mbi kompaninë, ortakët, vonesat dhe çudirat që e rrethonin. Megjithatë, duke e shfaqur “Air Albania” si një shqiponjë prej letre dhe Ramën si mjeshtrin e rrengut, avionin që nuk po fluturon dot e uli në tokë retorikën kryeministrore në fare pak muaj.

Sigurisht, ngjarjet të tilla kanë qenë të shumta përgjatë këtyre viteve; në të cilat, fluturimet pindarike të qeverisë mbi sukseset e saj të njëpasnjëshme, përplaseshin me avionët e drogës, përgjimet e ministrave, të “fortët” në parlament, shqiptarët që vetëm ikin dhe investimet e huaja që nuk vijnë kurrë.

Mirëpo, në këtë vit të sapo nisur, “kërcitjet” midis realitetit dhe imagjinatës që polli “Lasgushin” janë kthyer në një humbellë aq të madhe saqë shkëlqimi propagandistik nuk i mbulon dot. Dhe kur magjia e zezë e pi.arit nis pikiatën, diçka që studentët dhe Meme-t e tyre treguan më së miri, tregon se perdja është duke u mbyllur mbi historinë e kësaj qeverie.

Ndoshta agonia mund të zgjasë gjatë. Ndoshta do të jetë një “bëni si të bëni” derisa të vijë momenti i vdekjes klinike. Megjithatë, kur kapesh në gënjeshtër në mënyrë të përsëritur, do të thotë se numërimi mbrapsht ka nisur, dhe vetëm “xhuxhat”, “supermenët” dhe “Niçet” mund të të mbajnë në këmbë.

Sigurisht, këto janë mjete që të ndihmojnë në mbajtjen e pushtetit, por jo në qeverisjen e një vendi. Pasi për sa kohë diferenca midis të mbajturit të pushtetit dhe qeverisjes, është si ajo midis Lasgushit nga Pogradeci dhe Lasgushit nga Stambolli, e vetmja gjë që mund të bëjnë në këtë pikë është menaxhimi i ikjes.

Të fundit