Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Alternativlos, ose përpjekja e Ramës për të qenë Merkel

Politiko 2 Shtator 2020, 18:50

Alternativlos, ose përpjekja e Ramës për të qenë Merkel

Alfred Lela

Alternativlos është një term i gjermanishtes, që do të thotë pa alternativë. E pat përdorur kancelarja Angela Merkel, në vitin 2010, gjatë krizës europiane të borxhit sovran për të theksuar se zgjidhja që ajo afronte ishte pa alternativë (alternativlos). Merkel kishte të drejtë. Që prej asaj kohe ajo ka fituar dy palë zgjedhje në Gjermani duke rreshtuar katër mandate të paprecedenta.

Të njëjtën teknikë, alternativlos, ose mungesën e alternativave, po mundohet të përpunojë për publikun edhe kryeministri i Shqipërisë Edi Rama, në përpjekje për të marrë një mandat të tretë qeverisës pranverën e ardhshme. Historia politike e Ramës në pushtet është më e gjatë se kaq: duke ia nisur si ministër Kulture, ai ka qenë në poste publike që prej vitit 1998. Nëse fiton vitin e ardhshëm do të ketë kaluar 27 vjet në politikën aktive, 23 prej të cilëve në pushtet.

Pretendimi i Ramës se përballë tij dhe PS nuk ka alternativë është një operacion piari (public relations) më shumë se një fakt objektiv. Me anë të kësaj parabole elektorale, Kryeministri kërkon që të mbjellë te publiku idenë se ai do të jetë fituesi, pasi nuk ka kundërshtarë të denjë përballë, duke e kthyer ditën e zgjedhjeve në një fiksion demokratik. Duke e projektuar veten si fitues, shefi i socialistëve don, jo vetëm që ta zbrazë nga kuptimi procesin zgjedhor, por edhe t’i trysnojë njerëzit që edhe nëse shkojnë, për kë tjetër do mund të votojnë veçse për ‘fituesin’. Nuk ka alternativa.

Në anë tjetër, kjo trajektore elektorale që ka zgjedhur të ndjekë Rama, ruan një teh të mprehtë rreziku për opozitën. Pandërgjegjshëm eksponentët dhe komunikimi i opozitës mund të bjerë në predispozitën e kundërshtimit të idesë së Kryeministrit se ata nuk janë alternativë.

Nëse bien në këtë kurth, në përsëritjen kompleksive ‘ne jemi alternativa’, ‘nuk është ashtu si thotë Rama’, kjo nuk bën tjetër veçse shumëfishon mesazhin e Kryeministrit.

Opozitës i duhet të mos e thotë me fjalë, nëse është apo nuk është alternativa, por me akte. Këtu duhet të rrahë operacioni i saj i piarit.

Në politikën e kohëve tona njerëzit zgjedhin mes spektaklit dhe rutinës; fatkeqësisht gjithnjë e më pak alternativës. Rama e di shumë mirë se, i djegur nga një mandat i dytë plot skandale dhe kriza, të sjella nga mënyra e qeverisjes dhe fatkeqësitë natyrore, ai nuk është alternativë. Ai është vetë një mishërim i alternativlos.

Por, ndryshe nga opozita, ai din të jetë spektakli duke ja lënë rutinën të tjerëve.