Flash News

KRYESORE

Analiza e Lubonjës: Rama si Çavez, po zëvendëson institucionet me “bashkëqeverisjen me popullin”

Analiza e Lubonjës: Rama si Çavez, po zëvendëson

Fatos Lubonja e konsideron të rrezikshme platformën e kryeministrit Edi Rama për “bashkëqeverisje me popullin”. Lubonja thekson se kjo mënyrë e të drejtuar të shtetit është e ngjashme me atë të autokratit të Venezuelës, Hugo Çavez, dhe pasojat në atë shtet po ndihen sot më shumë se kurrë, ku protestat kanë shkaktuar me qindra të vdekur.

Sipas analisitit, kjo formë qeverisëse bëhet për të anashkaluar institucionet dhe është forma ekstreme e keqqeverisjes.

Pjesë nga shkrimi i Lubonjës te “Panorama”:

I pari që m’u kujtua kur lexova nëpër media për këtë “gjetje” të re të Ramës ishte Çavesi i Venezuelës. Ai kishte organizuar një program televiziv në të cilin lidhej direkt me popullin, ku njerëzit i shprehnin shqetësimet e nevojat që kishin dhe ai ua zgjidhte menjëherë direkt, me një telefonatë nga studioja. Ka shumë gjasa që duke e perfeksionuar idenë e bashkëqeverisjes me popullin, edhe udhëheqësi yni ta bëjë këtë nëpërmjet televizionit të tij Edi Rama tv. Kush do të mësojë se ku të çon kjo lloj qeverisjeje, le të shohë se ç’po ndodh sot në Venezuelë. Në fakt, një variant të zbehtë të kësaj ideje, sa të vjetër, aq edhe të re, e ka përdorur edhe paraardhësi i tij Sali Berisha. A nuk ju kujtohet numri i telefonit të tij ku qytetarët mund të çonin SMS të ankoheshin? Po qytetari dixhital që, në vend se të ankohet në institucione, ankohet te lideri legjendar i opozitës Berisha? Sigurisht, kush e ka marrë seriozisht se Edi Rama ka nevojë vërtet të dëgjojë ankesa e kritika të njerëzve të popullit që të përmirësojë punën e tij, gabohet. Po të kishte nevojë vërtet për të dëgjuar kritika, dhe t’i merrte ato seriozisht, ai do të vraponte tek Erion Veliaj, sapo të shihte qytetarët duke protestuar për parkun që u rrëmbeu fëmijëve pa pikë turpi një javë, pasi u rrëmbeu votën. Jo. Kjo qeverisje direkt me popullin duke anashkaluar institucionet është krejt tjetër gjë nga mirëqeverisja; është bash forma ekstreme e keqqeverisjes. Në thelbin e saj qëndron ideja (e gabuar) e kultit të pagabueshmërisë së liderit suprem, i cili, i shtyrë nga nevoja e sëmurë për gjithëpushtetshmëri, mendon se ai i mjafton dhe i tepron popullit të vet; i liderit që, për të rritur gjithëpushtetshmërinë, përdor idenë tjetër të gabuar – se populli është i pagabueshëm- për të eliminuar kundërshtarët e tij.

Të fundit