Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

“Antikomunizmi” i së Djathtës nuk është ide boshe

Politiko 15 Shtator 2017, 13:10

“Antikomunizmi” i së Djathtës nuk është ide

Naum Mara

Në kundërshtim me zhurrmën e së Majtës dhe të disa kritikëve të djathtë, mendoj që ka disa arsye, që e Djathta të vazhdojë të godasë fort të gjitha dukuritë pro-diktatoriale të së Majtës së sotme në pushtet dhe veçanërisht të prijësit të saj, Edi Ramës.

Në radhë të parë, duhet bërë dallimi midis klikës diktatoriale shqiptare dhe Komunizmit si ideologji. Komunistët shqiptarë nuk ishin Enver Hoxha, Mehmet Shehu, Koçi Xoxe, Hysni Kapo, apo edhe Ramiz Alia, Bedri Spahiu dhe Liri Belishova.

Komunistët ishin ata, që edhe mund të kishin lejuar zgjedhje të lira pasluftës, po qe se nuk do ishin likuiduar një pas një. Dhe e kam fjalën për Zai Fundon, Sejfulla Malëshovën, Zef Malën, Qemal Stafën, Anastas Lulon, Petro Markon, Anastas Plasarin, Sadik Premten, e të tjerë si ta.

Klika e drejtuar nga Hoxha përbëhej nga oportunistë, që panë Luftën si mundësi për të ardhur në pushtet dhe përqafuan stalinizmin, si mënyra më gjakatare dhe më e sigurt për të qëndruar gjithë jetën në pushtet. Disa prej tyre u pushkatuan dhe u burgosën, por jo si komunistë të vërtetë apo “tradhtarë“, por si pasojë e luftës për “sundim brenda llojit”.

Ndaj, qëndrimet kundër “faljes” të atyre, të cilët kanë kryer krime, apo ngritjes në poste të larta të fëmijëve të tyre, nuk është “ide antikomuniste”.

Nëse kundërshtohen Ruçi dhe Xhafa, kjo ka të bëjë më shumë me mospranimin e plotë nga ana e PS-së të krimeve staliniste të Diktaturës së Proletariatit. Dhe pranimi i krimeve nuk është thjesht vetëm me një “faji i Partisë së Punës”, por fillon me mosshpërblimin me poste të larta, të atyre që kan pasur pozita drejtuese, të cilët edhe nëse nuk kanë “lyer duart me gjak” kanë qënë të pranishëm në marrjen e vendimeve të egra ndaj popullsisë.

Por, Edi Rama nuk e bën këtë gjë.

Për arsye, të cilat i di më mirë vetë, ai ka shtuar rreth vetes njerëz me lidhje të forta me të kaluarën diktatoriale.

Mund të jetë ajo që pak a shumë thotë Kadareja, se ekzistojnë ende “organizma” rudimentare të Sigurimit të Shtetit në lidhje me ish-zyrat e kuadrit të Komitetit Qëndror, apo edhe me klanin Hoxha.

Mund të jetë edhe më e lehtë për Ramën të punojë me njerëz, të cilët i “shantazhon” duke ju kujtuar lidhjet me të kaluarën.

Mund të jetë edhe pragmatizmi i tij për të marrë vota, në një vend, ku 1/3 e popullsisë dëshiron një regjim autoritar.

Mund të jenë edhe të gjitha së bashku.

Por, pikërisht për këto arsye, për të kërkuar demokratizim të plotë, për të kërkuar futjen e liberalizmit në ekonomi dhe shoqëri, e Djathta duhet të luftojë me prirjet totalitariste të Ramës apo edhe të Metës.

Në piksynimet kryesore të së Djathtës nuk duhet të jetë vetëm krijimi i një ekonomie liberale me taksa të ulëta dhe i një qeverie të vogël.

Duhet të jetë përmbysja e mentalitetit post-komunist dhe rikthimi në “konservatorizmin” e para Luftës së Dytë Botërore.

Dhe në të përmblidhen:

Më shumë liri të individit në ekonomi.

Më pak përzjeje të shtetit në punët e individit.

Mosprekja e pronës private. (Dhe jo shpronësime absurde si këto të Rilindjes Urbane)

Privatizim më të plotë dhe të ndershëm.

Krijim i sistemit juridik të pavarur dhe efikas.

Decentralizim të pushtetit në favor të atij lokal.

Ndaj duhet luftuar idea “staliniste” e Ramës “për të bërë shtet”, e cila nënkupton më shumë përqëndrim në Kryeministri të pushtetit, ashpërsimin e policisë në raport me qytetarin, arrestime për ndërtime pa leje apo “krime” edhe më të vogla.

Turravrapi i Edit drejt një pushteti edhe më absolut duhet ndalur!

Për të mirën e Shqipërisë!

“Antikomunizmi” është një nga idetë, të cilës i duhet mëshuar në vazhdimësi, me fakte dhe argumenta për publikun shqiptar dhe sidomos edhe për aleatët e huaj.