Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Basha në betejë me kohën, për të krijuar një kohë të re politike

Politiko 20 Shkurt 2019, 19:37

Basha në betejë me kohën, për të krijuar një

Alfred Lela

Edhe Këshilli Kombëtar i Partisë Demokratike i ka thënë po propozimit të kryetarit demokrat për dorëzimin e mandateve. Ky verdikt është ndjekur nga firma e deputetëve të opozitës të cilët kanë plotësuar një formualar që e cilëson si 'gjendje të emergjencës kombëtare' teatrin e ngjarjeve në Shqipëri.

Lulzim Basha me 'ndërprerjen e madhe politike' i ka çuar një shenjë të fortë, së pari kundërshtarit politik, Edi Rama, i cili tha para pak ditësh se shefi i opozitës po luante blofin. Duket se blof dhe as lojë nuk ka më, dhe vendi ka hyrë në një kurs të paqartë, por shpëtues, politik, që do të fillojë me përplasje retorike, ku nuk do të mungojnë as deklaratat e pafundme mbushur me fjalor të liturgjisë 'demokratike' të ndërkombëtarëve, të cilat do të jenë të gjitha kundër lënies së mandateve.

Lulzim Basha po futet në një betejë me kohën së cilës duhet t'i ruhet, edhe më shumë se presionit të brendshëm dhe të jashtëm. Betejën e fundit, që ai fitoi në kohën e parë, në atë çastin imediat kur e detyroi kundërshtarin të ulej për një marrëveshje, e humbi në konsideratën që (nuk) pati për kohën. Me sa duket, për të mos i lënë kohë njërit prej kundërshtarëve, Lëvizjes Socialiste për Integrim të krijonte një 'pol të tretë' ai nuk rezistoi për afatet kohore, për të fituar disa muaj për fushatën, organizimin e të tjera, por e shtyu datën e zgjedhjeve me vetëm një javë.

Atë që e mori në një çast e humbi në përjetësi, që është koha që zgjat shija e një humbjeje elektorale të thellë. Me qëllimin për të vrarë një 'të keqe', siç konsiderohej asokohe LSI, Basha i hapi udhë 'të keqes më të madhe', që tashmë quhet 'Rilindje'.

Basha nuk u tregua lider transformacional (shndërrues), por zgjodhi një 'foto çasti', atë të liderit transaksional (ujdiar). Politika është, në masën më të madhe transaksionale sigurisht, dhe pikërisht të kundërtën e kësaj gjendjeje permanente, pozicionin transformacional duhet të kërkojë lideri i opozitës kësaj here (një akt ndërprerjeje të madhe nuk mund të pasohet nga një ujdi meremetimesh të vogla). Nëse ai zgjedh të shkojë sërish drejt një negociate ku llogaritë janë fitoret e vogla guerrilase në vend të një 'tabula rasa' që i heq kundërshtarit, por edhe vetes, mundësitë për ta kontrolluar sistemin pa garë, pa rivalë, pa opozicion, historia veçse do të përsëritet.

Llogaritë me kohën janë sërish aty. Paketimi në një i zgjedhjeve lokale dhe të përgjithshme duket se zgjidh problemet imediate të respektit ndaj kalendarit institucional, por ai dëmton kohën e demokracisë. Synimi nuk janë mbajtja e një pale zgjedhjesh, por mbajtja e një pale zgjedhjesh të mira, të drejta dhe të ndershme. Shqetësimi i zgjedhjeve të përgjithshme, që janë dy vjet larg, ka të bëjë sërish me kalendarin, por jo me gjendjen politike dhe as me standardet e demokracisë.

Këtu Bashës i duhet të mbajë në llogari edhe një ekuacion politik. Negociatat për një datë zgjedhjesh të largët në kohë i jep mundësi kundërshtarit të 'vetëpastrohet' duke ia ulur shanset opozitës. Në të njëjtën kohë, mbajtja e tyre afër në kalendar nuk jep mundësi për atë që është kërkesa e parë e opozitës: pastrimi i sistemi apo ngritja e një sistemi efektiv dhe të përshtatshëm për të kryer zgjedhje për të qenë.

Duket se ka nxitim kur argumenti i këtij editoriali kalon direkt te negociata, duke mos marrë në konsideratë 'gropën nukleare' të krijuar nga akti politik i paprecedent i lënies së mandateve parlamentare, por kjo e fundit tashmë i takon më shumë shkencës politike se sa kronikës politike.

Shtyrja e negociatës për një zgjidhje do të zbulojë pikërisht një qëllim të keq: krijimin e një cajtnoti i cili do të bëjë të vështitrë ose të pamundur një zgjidhje të duhur dhe jetëgjatë.

Nëpërmjet kësaj vonese ne mund ta zbulojmë qëllimin e secilës palë, a don ajo të jetë transaksionale apo transformacionale. Nëse shkon për të parën, opozita do të humbasë në terren dhe moral. Duke patur parasysh se mazhoranca gjithë çka dhe i ka mbetur, janë mjetet dhe dëshira për pazar.

Me anë të kësaj qasje Rama dhe të tijtë do të tentojnë, fillimisht, të kooptojnë deputetë të shitur e të blerë, të mbajnë sa më gjatë në gojë 'dënimin' ndërkombëtar për aktin e opozitës, të thërrasin në skenë dëmin që opzoita po i bën integrimit, e me radhë.

Me transaksion, Bashës mund t'i mbeten në dorë 'çelësat e kashtës', me transformim ai mund të shtijë në dorë aplikacionin e zgjedhjeve të lira. Duke e shtyrë Edi Ramën drejt kategorisë së dytë në politikë: lideri i fundit i tranzicionit dhe i një politike përplasëse.