Flash News

KRYESORE

Bukë thatë dhe drejtësi

Bukë thatë dhe drejtësi

Gentian Gaba

“Populus duas tantum re anxius optat, panem et circenses”, kështu shprehj autori i madh romak Giovenale.  Shprehje që përkthehet, pak a shumë: “Dy gjëra kërkon populli me padurim, bukë dhe lojra”.

Ky ishte “populizmi” në Romën e lashtë; shpërndahej bukë dhe mbaheshin lojra publike madhështore midis gladiatorëve.

Gjaku i atyre që vriteshin për të argëtuar qytetarët e perandorisë, nëpër amfiteatro të mbushur plot me njerëz që përtypnin bukë, ishte surrogati që zëvendësonte etjen për drejtësi.

Ndihmonin në mbajtjen e rendit social, madje edhe për të fituar dashamirësinë e popullit.

Padrejtësitë e jetës së përditëshme, skamja, korrupsioni i taksidarëve harroheshin në momentin më kulminant të betejës midis gladiatorëve; çasti në të cilën romaku, me bukën e thatë në një dorë, vendoste fatin e gladiatorit, vetëm me lëvizjen e gishtit të madh të dorës tjetër, kryente një katarsis decisiv për uljen e tensioneve.  

Gjaku i derdhur, sipas kapriçios së publikut të ulur në shkallët e gurta të Koloseut, çlironte emocionalisht nga dëshira për drejtësi.

Parlamenti, Koloseu i demokracisë tonë hibride, në senacën e djeshme plenare ofroi një përballje midis gladiatorëve të politikës, e cila ngjason përherë e më shumë me lojrat e lashta.

Gjatë betejës verbale me Opozitën, Kryeministri shkëlqente në arrogancën e tij, madje dukej ngadhënjyes. Kërciste dhëmbët dhe tundte shkopin e drejtësisë; sikur të ishte ai gjyqtari i vetëm i fatit të tyre.  

Gjuha, edhe ajo e trupit, dëshmojnë se Rama është mëse i vetdijshëm për fitoren. “I kapa”- duket sikur thoshte mimika e tij. Ky eksitim dëshmon pikërisht inçestin midis atij që aplikon ligjin dhe atyre që e bëjnë atë.

Goglat e hedhura, si zarët e Cezarit përballë lumit Rubikon, thonë se do të kemi de facto një drejtësi të “re”, bashkë me të ndoshta edhe një “republikë të re”, por alla Rama. E cila po konkretizohet si një lufte për pushtet me mjete të tjera (lexo drejtësi).

Nuk e ka të vështirë tani shkatërrimin politik të një armiku nëpërmjet “drejtësisë”. Kuptohet se “thesi” i konceptit të shpërdorimit të detyrës, është i madh po aq sa “thasët” që kanë mbushur politikanët tanë në njëzet e shtatë vjet. Të gjithë, pa asnjë përjshtim, janë brenda tij, ose mund të futen në të, për gjëra të mëdha ose të “parëndësishme”.

 Për ata që nuk janë të verbuar nga ngjyra e teserës që mbajnë në xhep, mjafton fytyra e qeshur e një Kryeministri që i përmend drurin Opozitës që të kuptojë rrezikun e këtij momenti.

“Reforma” i dhuroi një kostum të ri, me tri kopsa: një për ekzekutivin, një për legjislativin dhe një për gjyqësorin. U prefsh në paqe, Monteskje!

Tani fillojnë akuzat, thirrjet në Prokurori dhe ndoshta arrestimet.

Do të jenë të bujshme, dhe sigurisht selektive. Plaçka e atyre që do të goditen, jeta luksoze e familjarëve të pasqyruar në rrjetet sociale, shtëpitë, vilat, makinat do t’i hidhen si gosti turmës. Histeria emocionale e shkaktuar do të gëzojë një popull të etur për hakmarrje sociale; por, mbi këto “kurbane” politike, do të ngrihet pandëshkueshmëria e atyre që do të ndëshkojnë sipas oreksit dhe shijes së tyre.

Koncension vs. PPP, Lazart vs. Kanabizmi masiv, CEZ vs. CEZ, ARMO vs. ARMO, etj., një spektaklë madhështor ku, sigurisht, peshorja e drejtësisë do të anojë nga ata që janë të vetëm në pushtet.

Panem et circenses, bukë dhe lojra, e thjeshtë si dy mijë vjet më parë.

Beteja politike do të japë spektakël, ndoshta edhe pak bukë të thatë, por nuk do të sjellë as drejtësi dhe as mirëqënie, vetëm një pushtet më të madh për një autokrat arrogant që duket gjithnjë e më shumë si një Kaligula.

Diferenca e vetme është se romaku bëri sentor një kalë, Kryeminsitri bëri deputetë dhe kryebashkiakë kriminelë. Pak a shumë gomerë, por më të rrezikshëm.

O tempora, o mores!

Të fundit