Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

Desktop - General - 1

KRYESORE

Çfarë beson Lulzim Basha dhe pse?

Politiko 8 Shtator 2017, 17:07

All - Paragraf - 1

Red Varaku

All - Paragraf - 3

Edhe pse zgjedhjet kanë prodhuar një fitues ato nuk e kanë zgjidhur krizën. Edi Rama dhe vizioni i tij nuk janë zgjidhja. Disa mendojnë që ai thjesht duhet zëvendësuar, sepse ka shfaqur forma të autoritarizmit, të cilat jo vetëm që nuk duhen pranuar, por duhen të luftuar me një vendosmëri qytetare dhe strategji të qartë. Këta janë kryesisht opozitarë tradicionalë që i përkasin spektrit të djathtë politik. Ata e shohin problemin tek Rama si individ dhe jo si fenomen.

Ka dhe "të tjerë" që mendojnë sipas formulës së njohur që një "popull meriton qeverinë që ka ", pra që "fajin nuk e ka Rama" por mentaliteti ynë, i cili prodhon vazhdimisht udhëheqës me prirje autoritariste. Këta "të tjerë", në fakt, janë edhe shumica e shqiptarëve.

Ai , njësoj si ata, beson se "fajin"nuk e ka individi Rama, por vizioni i tij politik. Ai beson se Shqipëria ka nevojë për një vizion të ri. Por ku ndryshon vizioni politik i Lulzim Bashës nga vizioni politik i Edi Ramës?

Së pari, Lulzim Basha e sheh politikën si një mjet dhe jo si qëllim. Ai e sheh atë si një rrugëtim drejt të mirës së përbashkët dhe jo si një luftë për pushtet. Ai nuk i konsideron kundërshtarët e tij si armiq, por si aleatë të rëndësishëm në këtë rrugëtim. Ndryshe nga Rama, ai nuk do të pranonte të bënte asgjë në interes të pushtetit të tij, asnjë kompromis të shëmtuar, asnjë aleancë me kriminelët dhe hajdutët për të ardhur në pushtet dhe këtë na e ka provuar në të dy fushatat e drejtuara prej tij të cilat kanë qenë ndër më qytetaret dhe civilet e organizuara ndonjëherë në Shqipëri.

Së dyti, ai beson që zgjidhja për krizën nuk vjen nëpërmjet revolucionit, për të cilën është gjendur shpesh nën "breshërinë" e kundërshtarëve të tij brenda dhe jashtë partisë, pra nuk vjen nga angazhimi dhe përplasja e "pushkatarëve" të secilit krah, sepse beson se shpesh militantizmi është i verbër. Ai beson se nëse vazhdojmë me urrejtje, do të bëjmë bashkë vazhdimisht "të gjitha qelbësirat" dhe do të prodhojmë përbindësha politikë autoritaristë dhe sterilë, ndërsa do të gjendemi vazhdimisht në një rreth vicioz ku riciklojmë, mbase jo të njëjtët emra, por të njëjtën kulturë politike, kurse politika do të jetë gjithmonë në kërkim të "pushkatarëve" të rradhës, dhe kjo do të thotë vazhdimi i një kulture lufte dhe barbarie me të cilën të gjithe jemi të lodhur.

Misioni i "pushkatarëve" në Shqipërinë e mijëvjeçarit të ri, sipas tij, ka mbaruar një herë e mirë prandaj edhe në listën e tij të deputetëve "pushkatarët", jo rastësisht, mungojnë. Sepse ai beson se zëvendësimi i pushkatarëve "të zellshëm" të njërit krah me pushkatarët "e zellshëm" të krahut tjetër, thjesht nuk sjell asgjë të mirë për popullin shqiptar, dhe nëse këtë nuk vendosim ta ndryshojmë, do vazhdojmë të përballemi me të njëjtat vështirësi dhe probleme.

Së treti, Lulzim Bashës nuk i mungon dhe kurrë nuk i ka munguar kurajo për të pranuar gjërat që nuk shkojnë në forcën që ai përfaqëson, sepse ai nuk e konsideron partinë si një "klan" që merr gjithmonë vendimet e drejta dhe bën gjithmonë zgjedhjet e duhura. Kur vjen puna për vendime që lidhen me fatin e Shqipërisë ai zgjedh "Shqipërinë dhe jo Partinë". Si pasojë, shpesh gjendet i atakuar më shumë nga "të tijtë" se nga kundërshtarët. Për të në politikë nuk ka vetëm një të vërtetë, por disa të vërteta dhe nganjëherë e vërteta mund të ndodhet edhe te kundërshtari yt. E vërteta është plurale. E vërteta nuk ka pronarë. Nuk ka vetëm një përgjigje për çështje të rëndësishme politike, ka disa përgjigje, por përgjigja e saktë mund të ndodhet "edhe" te kundërshtarët e tu.

Ai beson se në politikë nuk ka një përgjigje pëfundimtare. Politika është një proces dinamik i cili na befason dhe surprizon çdo ditë dhe dhe ai beson se vendimi drejtë i një lideri nuk lidhet domosdoshmërisht me një ideologji të caktuar, por shpesh me nevojat e vendit në atë moment të caktuar. Së katërti, ai beson që qëllimi i politikës është i limituar edhe pse pasionantët e shohin atë gati si një religjion, i cili do të na shpëtojë nga ferri për të na ofruar parajsën në këmbim. Sepse, politika nuk ka pse të mbajë përgjegjësi për gjendjen tonë morale dhe shpirtërore, ajo krijon thjesht kushtet e duhura për virtytet e larta njerëzore.

Politika ka përgjegjësinë të garantojë drejtësinë dhe të ofrojë mundësi, por ajo nuk i jep dot kuptim dhe gëzim jetës sonë, sepse kuptimi dhe gëzimi është pasojë e raporteve që ne krijojmë me veten, Zotin dhe shoqërinë, nuk është faj apo mëkat i politikës.

Së pesti, vizioni i tij është larg llogoreve tradicionale ideologjike. Ai kërkon kurajo dhe vendosmëri për t'u realizuar, sepse përballë ka një makineri pushteti dhe propagande të bërë njësh me krimin, si dhe një mentalitet shoqëror që preferon të rreshtohet me të fortët. Të jesh sot me Lulzim Bashën dhe vizionin e tij është sot akti i rëndësishëm qytetar.