Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

Desktop - General - 1

OP-ED

Deputetët e rinj të 'opozitës', pelegrinët e 'kënaqësive të ulëta'

Politiko 6 Mars 2019, 13:25

Deputetët e rinj të 'opozitës', pelegrinët e

All - Paragraf - 1

Fitim Zekthi

All - Paragraf - 3

Është e vështirë të besohet se qeveria shqiptare dhe kryeministri Rama mendojnë se, duke gjetur disa emra nga lista e PD, PS apo ndonjë partie tjetër për t'i futur në parlament, do të mund të prodhonte kështu një opozitë. Sado që të jetë zhytur në jermin që prodhon kriza politike dhe frika e rrëzimit nga pushteti është e pamundur që kryeministri të mendojë se disa nga njerëzit më periferikë të PD, LSI apo ndonjë kryetar partie kot, janë përfaqësues të opozitës.

Në qoftë se një kryeministër mendon se opozita është ajo që quan ai të tillë, atëherë kemi mbërritur në pikën ku gjithçka shenjohet semantikisht nga kryeministri, ku ai është edhe padroni dhe zotëruesi i gjuhës, edhe i shenjave, edhe i atyre që ato shenjojnë. Në këtë pikë, sloganet oruelliane që përshkruajnë një regjim ekstremist totalitar si “Liria është skllavëri”, “Lufta është paqe” apo “Injoranca është fuqi”, janë pak. Por, do të duhet që vërtet Injoranca të shihet si fuqi dhe të mos jetë thjesht një slogan.

Jo duke marrë mandatin Ylli Shehu apo Enver Roshi, jo duke u bërë deputet Kujtim Gjuzi apo Ligoraq Karamelo, apo duke shkuar në parlament një vajzë anonime, e fundit të listëts së PD apo LSI në Gjirokastër, Durrës apo Dibër, njerëz të cilët nuk përfaqësojnë asgjë, jo vetëm politikisht, por edhe sikur të futeshin në parlament anëtarë të kryesisë së PD dhe të LSI, në qoftë se këto dy parti, me anë të grupeve parlamentare dhe me anë të forumeve të tyre, do të kishin vendosur të digjnin mandatet, parlamenti nuk do të kishte opozitë.

Mënyra se si po vepron qeveria dhe kryeministri Rama është e tillë që e ka bërë shoqërinë të diskutojë mbi gjëra që, në një demokraci, do të ishin çmenduri. Si mund të jetë opozita një grup qesharak njerëzizh që dalin kundër vendimit të forumeve të opozitës, kundër anëtarësisë së saj, dhe që thonë se po diskutojnë me ndërkombëtarët, se ata nuk mund të mos respektojnë besimin e njerëzve, se ata do të përballin sfidat e vendit etj. Dhe, më kryesorja, si mund të shkatërrohet diskuri dhe të vihet kjo gjë në diskutim.

Në qoftë se dikush nga opozita, qoftë ky anëtar i rëndësishëm kryesie, apo anëtar anonim i fundit të listave, do të mendonte se vendimi për djegien e mandateve është një vendim problematik, se opozita duhet të mbajë një qëndrim tjetër, se duhet të luftojë në parlament, atëherë ai duhet ta shprehte këtë mendim dhe të respektonte vendimin e forumeve dhe anëtarësisë. Preç Zogaj është një shembull elegant i kësaj sjelljeje. Por, që ta bësh këtë duhet të kesh edhe kurajo edhe vetëdije politike. Zogaj u shpreh se nuk e pranon mandatin e deputetit, se respekton vendimin e forumeve, por ai do të donte që PD të kishte marrë një vendim tjetër.

Kushdo nga anëtarët periferikë, dhe që nuk përfaqësojnë asgjë, të listave të opozitës që ka pranuar mandatin e deputetit, duhet të pohojë që ai nuk është më anëtar i opozitës. Ai vetë nuk duhet të ndjehet një anëtar i saj. Kjo nuk do ta shpëtonte atë nga të qenit një njeri që i është nënshtruar kënaqësive të ulëta, por të paktën do t'i kursente shfaqjen qesharake si deputet i opozitës.

Le të hyjmë pak më në brendësi të arsyeve të atyre që hyjnë në Kuvend, pasi nëpërmjet tyre kuptohet më mirë qeveria dhe jo opozita. Psikologjia, filozofia dhe lami të tjera të dijes flasin për dy lloje kënaqësish. Kënaqësi të ulëta dhe kënaqësi të larta. Kënaqësitë e ulëta kanë të bëjnë me gjëra të përkohshme, të konsumueshme, të mbarueshme. Kënaqësitë e ulëta kanë prirjen ta bëjnë njeriun të jetë i varur prej tyre. Kënaqësitë e ulëta janë seksi jashtëmartesor, pija, bixhozi, paraja, pasuria, fama, të ndjerit i pushtetshëm, droga, ndjekja e epshit etj.

Kënaqësitë e larta kanë të bëjnë me arsyen, i përkasin fushës së intelektuales apo mendjes, nuk janë të konsumueshme, nuk janë të mbarueshme, nuk janë të përkohshme.

Kënaqësitë e larta e bëjnë njeriun të kërkojë drejtësi, të kërkojë dinjitet, të kërkojë dije, të marrë kënaqësi artistike, të ndihmojë të tjerët, të jetë i përgjegjshëm, të urrejë banalen, të ketë neveri për të shëmtuarën, të vlerësojë sakrificën dhe përkushtimin. Kënaqësitë e ulëta e bëjnë njeriun të mos përdorë arsyen, por instiktin, të mos përdorë mendjen, por trupin, të ndjekë epshet, të humbë sensin mes të drejtës dhe të padrejtës, mes të mirës dhe të keqes dhe, në fund, të përkufizohet nga vetë e keqja.

Kur vjen kjo pikë, e keqja e zvogëlon njeriun dhe bën që ai të humbë qëllimet e tij të natyrshme. Në këtë pikë ai dehumanizohet. Në këtë pikë ai reduktohet në diçka që nuk ka më humanitet.

Nuk ka ndonjë dyshim askush se, ata që po shkojnë në parlament dhe po marrin mandatet e deputetëve nuk janë duke ndjekur këto kënaqësi të ulëta. Shtysa e vetme e tyre janë këto kënaqësi dhe asgjë më shumë. Asnjë të mirë nuk mund të ketë politika dhe shoqëria nga ky veprim i tyre. As ata vetë.

Qeveria dhe kryeministri që e vlerëson marrjen e mandatit nga këta deputetë (në disa raste është qeveria që i shtyn ta marrin mandatin), dhe vlerëson ndjekjen e këtyre kënaqësive të ulëta prej tyre, ka zgjedhur gjithashtu të ndjekë këto kënaqësi të ulëta. Në fakt, pas gjithë kësaj është qeveria dhe kryeministri që po ndjekin këto kënaqësi të ulëta.