Flash News

KRYESORE

Dështaku narcizist

Dështaku narcizist

...Çdo brezni beson se i është ngarkuar detyra e ribërjes së botës. Breznia ime nuk mendoj se e ka këtë detyrë. Detyra e brezit tim ndoshta është më e vështirë. Ajo konsiston në pengimin e shkatërrimit të saj.   -Alber Kamy

Zef Zefi

Në kontekstin shqiptar nuk ka sesi të jetë më evidente. Brezi i sotëm i shqiptarëve, ka detyrën e vështirë të pengojë shkatërrimin e Shqiperise, nga një bandë e organizuar oligarkësh, diletantësh politikë e hajdutësh profesionistë të cilët kanë marrë peng qeverinë e shqiptarëve dhe po punojnë me ngulm për t'i dhënë dorën e fundit shkatërrimit të shtetit dhe ekonomisë së brishtë të vendit.

Më 18 shkurt 2015, në kulmin e shkëlqimit të tij si kryeministër, në rrjetin televiziv "La 7", në një intervistë në emisionin "Invazion barbarësh", midis të tjerash gazetarja Daria Bignardi, e pyet Ramën: "Është dëgjuar se kush nuk paguan dritat në Shqipëri, futet në burg, është e vertetë ? "Jo, -rren Kryeministri,- vetëm i priten dritat." Dhe shpjegon në vija të përgjithshme situatën e para qeverisjes së tij, jo situatën për të cilën është pyetur nga gazetarja, pa e vrarë mendjen për nënqeshjen e gazetares, e cila dispononte informacion të plotë, se burgjet në Shqipëri, ishin mbushur plot me kundravajtës për fatura të prapambetura dritash.

Pyetjes tjetër, se si ka mundësi të mos ketë sindikata në Shqiperi? (gazetarja i referohej thirrjes që Rama ju kishte bërë investitorëve italianë për të ardhur në Shqipëri se nuk ka sindikata). Kryeministri përgjigjet: "Ne nuk e ndjejmë mungesën e tyre". Gazetarja, duke mos e fshehur çudinë, nënvizon konstatimin se si ka mundesi që kjo gjë thuhet nga një kryeminister i majtë...

Gazetarja kërkon opinionin e tij lidhur me përgjegjësite e Europës për refugjatët që vijnë nga Mesdheu. Kryeministri, në mënyrë të paskrupullt mundohet të shesë si të tij, opinionin e D'Alemës, thënë jo me shumë se çerek ore përpara, në sy të të njëjtëve spektatorë dhe të njëjtës intervistuese, të cilin kryeministri e kish ndjekur mbas kuintave gjatë pritjes.

Në sy ra prapë nënqeshja e gazetares, ashtu dhe e të pranishmëve në studio. Dy vjet e gjysëm më vonë, gazetarë të një tv tjetër italian, mbas transmetimit të një kronike investiguese në Bulqizë lidhur me shfrytëzimin që ju bëhet fëmijëve duke mbledhur krom rrënojave të minierave, gjenden përpara një Kryeministri mashtrues. Ai, në një sillë "fshatçe" përmes mbllaçitjeve, urdhëron ndezjen e telekamerave, për të denoncuar "ca gazetarë italianë-kazanë, që kanë paraqitur shtrembër realitetin e lumtur të rilindjes së Tij në Bulqizë, qëllimisht për të deformuar realitetin shqiptar...

Madje sipas tij këta "fake" italiane, kushedi kur i kanë gërmuar këto pamje duke lënë të kuptohet nga "koha e Saliut". Media italiane reagon shkurt dhe qartë duke përgenjeshtruar me dokumente gënjeshtarin. Pak ditë më vonë, Kryeministri pranon nga "kazani" i Eni Vasilit në Tiranë një ftesë për t'u intervistuar, duke i dhënë kështu mundësinë e artë të pastronte këllirën, që sipas gënjeshtarit, të tjerët ia kanë hedhur në shpinë.

Kryeministri, i gjetur para karikaturës së vet “gju më gju me popull", episodikes heroike të personazhit të Sillos te "Gjuetia", si dhe përballë përgenjeshtrimit të tv italian, nxjerr nga xhepat "mea culpa" duke e projektuar fajin, jo më si të tijin, por të ndonjë ndihmësi të tij, i cili nuk e paskësh informuar fije për pe se për çfarë bëhej fjalë.

Dështaku autentik

“...Dështaku narcizist, -thotë filozofi dhe psikoanalisti M. Recalcati-për të kënaqur narcizizmin e vet të mbingopur në sasi patologjike, edhe pse e sheh me sy dhe e përjeton dështimin, nxjerr menjëherë prej "këllëfit" armën e tij të fshehtë, hakmarrjen. Hakmarrja e tij bëhet e përbindshme deri në atë pikë sa dhe kjo të transformohet në sukses, sepse askush s'do të mund të hakmerrej në atë mënyrë, me aq efikasitet e pamëshirshëm deri në limitet e çmendurisë. Teknikisht nuk është një i çmendur që po argëtohet me këto veprime te vetat ekstreme. Jo. Eshtë krejt i vetëdijshëm, siç e shpjegojnë shkencat juridike e mjekësore. Por objektivi që fshihet mbas këtij aksioni është ajo që duhet të përbëjë lajm. Duhet të zërë titujt e faqet e para te gazetave e tv-ve e ajo që është më e rëndësishmja, ta transformojë hakmarrjen ekstreme në një gjest të "drejtësisë" sociale, e cila ndërmerret gjoja në emër të komunitetit. Dështaku, kështu e shet veten si një mishërues i drejtësisë e si i tillë do që të kujtohet..."

Dështaku ynë autentik, me rreth 20% të votave të shqiptarëve, pjesa më e madhe e të cilave tashmë e konfirmuar zyrtarisht si e tjetërsuar, blerë e grabitur, është rikonfirmuar si kryeadministrator i punëve tona. Për pasojë dështimi dhe falimenti i tij s'ka të bëjë me personin, familjen e tij apo ndonjë sekt, po me falimentimin e Shqipërisë.

Nëse Kamy i bënte thirrje ndërgjegjes njerëzore për ndalimin e shkatërrimit të botës, ndërgjegja shqiptare, establishmenti intelektual e politik, ka detyren urgjente të ndalimit të rrokullimës së Shqipërisë drejt katastrofës së mëtejshme, me çdo mjet. Nxjerrja e Shqipërisë nga duart e krimit dhe mafias, nuk jep kohë për të racionalisuar strategji të rafinuara, ndaj duhet lëvizje politike e qytetare, përkrah çdo të keqeje më të vogël se sa kjo në të cilën jemi katandisur.

Të fundit