Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Ditari i Rezistencës / Dita e fundit: Ora e Përbindshave

Politiko 10 Maj 2020, 18:23

Ditari i Rezistencës / Dita e fundit: Ora e Përbindshave

nga Koloreto Cukali

Tani që duket sikur rreziku kaloi, kush e hëngri e hëngri, kush shpëtoi shpëtoi, (gjynah italianët, po ku do i bëjmë pushimet?) ngjan sikur mezi presim që gjërat të kthehen aty ku ishin, tek ajo që përbënte “normalen” tonë.

Por, ka një konsensus të shkollarëve në tërë botën që gjërat nuk do jenë më njëlloj. Bota që do të vijë pas Covid-it nuk do jetë normalja që ne kemi njohur. Dhe jo vetëm për faktin që do mendohesh dy herë para se të japësh dorën; që nuk do jetë njësoj e lehtë të marrësh avionin e të shkosh për një fundjavë në Budapest apo që do mendohesh gjatë para se të blesh biletën për në stadium.

Ndryshimet që kjo situatë do të sjellë janë akoma më të thella.

Duke cituar një frazë që i atribuohet Antonio Gramshit, “bota e vjetër po vdes dhe një botë e re po përpiqet të lindë. Kjo është ora kur në gjysmë-errësirë shpërfaqen përbindshat.”

Bota që po vdes

Nuk besoj se do kishim një rast më të mirë se ky për të bërë rezonancën e shoqërisë sonë. Pas 97-s, është eksperimenti më i mirë për të ekzaminuar indin tonë social.

Unë besoj se dallova 2 gjëra madhore.

Së pari struktura jonë shoqërore është e dëmtuar rëndë.

Pandemia, që në fillim dukej që godiste pjesën më vulnerabël të shoqërisë sonë, të moshuarit, ata që kishin probleme shëndetësore kronike. Ajo që kërkohej, ishte vetëizolimi për të mbrojtur pikërishit më të brishtët, solidaritet ndaj më të dobtëve.

Por, egoizmi i përzier me injorancë i turmave e mundi solidaritetin. Me sa u duk, shumicën e shqiptarëve vetëm dhuna mund t’i detyronte të rrinin në shtëpi. Shembuj të panumërt, na treguan që shumica e shqiptarëve nuk do t’ia dijë se çfarë mund t’i ndodhë tjetrit, mjafton të mos u prishet rutina e përditëshme.

Por, shqiptarët nuk janë tërësisht fajtorë për këtë situatë, ata janë thjesht pasqyra e një klase politike që nuk ka arritur dot prej 30 vitesh të ndërtojë shtet, të ngrejë institucione e aq më pak t’i bëjë të respektueshme. Nga ana tjetër, kjo klasë politike, intrigante, hajdute, e dhunshme e abuzive, a nuk është dhe ajo vetë pasqyra e kësaj shoqërie nga ka dalë? Praktikisht, janë 2 pasqyra të vëna përballë që deformojnë secila konturet e imazhit përballë.

Së dyti, pandemia na tregoi që qeliza e familjes shqiptare është e kompromentuar rëndë. Shtëpia duhej të ishte vendi më i sigurt për secilin prej nesh përballë një rreziku të jashtëm. Në të kundërt, shembuj të shumtë na treguan që shqiptarët nuk e duan shtëpinë e tyre. Përveç atyre që jetojnë në kushte të vështira, besoj se pjesa tjetër nuk kanë problem me ndërtesën, por nuk duan atë që është brenda saj. Familjet tona disfunksionale nuk mund të rrinin as 2 muaj bashkë. Në familjet tona nuk mund të ketë dhe aq dashuri, përderisa në krejt Shqipërinë dashuria nuk është prioritet. Edhe të famshmet “qetësi” e “dashuri”, u kthyen në lejtmotiv talljeje dhe ironie, ndërsa vetë autori dukej më shumë cinik se budist kur i nxirrte nga goja. Pra, në shumë nga familjet tona pasqyrohet Shqipëria e madhe: njerëzit rrinë bashkë jo se i lidh qeliza, por se nuk kanë ku të shkojnë ose si të bëjnë ndryshe. Në një vend kaq maskilist, të dhunshëm e me hapësira të cunguara, pse duhej që në familjet e zakonshme shqiptare të mos ketë po aq maskilizëm, dhunë e mungesë hapësire?

Pas pandemisë bota nuk do të jetë më e njëjta. A do jetë ajo një botë e re? E kam fjalën për ne. Nëse je në purgator, a ka shanse që një shkundje totale të të çojë lart, drejt dritës, apo dhe më poshtë drejt ferrit?

Përbindëshat

Për t’u rikthyer te Gremshi, kjo, sot është ora e përbindëshave. Meqë bota e re po vdes dhe e reja ende nuk ka ardhur, në këtë gjysmë-errësirë përsillen lukuni përbindëshash.

E sjellë në kontekstualitet, frika është që shoqëritë ku sundojnë liderët e fortë dhe shoqëritë janë të dobëta, gangsterët politikë do bëhen dhe më të fortë, do marrin më tepër pushtet dhe do instalojnë diktatura që nuk do i shkulim dot më kurrë.

Sa për kujtesë, në kulmin e pandemisë, Qeveria shqiptare gjeti kohë të mbyllte ca hesape për veten, ndër to kaloi dhe pronësinë e Teatrit Kombëtar te Bashkia. Teatri, nëse nuk e dini është marrë nën mbrojtje nga Europa Nostra, organizata e BE-së për të mbrojtur trashëgiminë europiane, e cila e ka shpallur TK një nga 7 ndërtesat e rrezikuara në Europë. Të rrezikuara jo nga tërmeti, as nga pandemia, por nga ato qeniet që përsillen në këtë gjysmë-errësirë. Europa Nostra ka në plan ta restaurojë, por jo, monstrat e gjysmë-errësirës duan t’i bëjnë ato pallatet për të cilat i kanë bërë pazaret.

Ndërkohë që ne, ca nga përgjegjësia e ca nga frika rrinim brenda u shembën vilat e fundit të ariktekturës osmane në Tiranë, për t’u bërë pallate. Kryeministri, këmbënguli që ligji i censurës ndaj medias do kalojë, edhe pse e gjithë bota është kundër, edhe pse Komisioni i Venecias ka për ta hedhur poshtë.

Kjo periudhë instaloi monizmin informativ. Çdo lajm në këtë kohë pandemie dilte vetëm nga goja e Kryeministrit, dmth nga Facebook-u i tij.

Në Kosovë, u pa qartë dhe politikisht se ç’ndodh në këtë orën e gjysmë-territ me lukuninë e monstrave.

Shenjat pra, nuk janë të mira.

Por, ka dhe një mënyrë tjetër sesi ngjarjet mund të zhvillohen.

Ka gjithmonë një moment në jetën e një pacienti kur trupi përpiqet për të fituar. Ka plot raste, madje dhe në mes pandemisë, kur pacientët që u ishte hequr shpresa janë kthyer në jetë.

Unë mendoj që shoqëria jonë është e sëmurë rëndë, pandemia ishte thjesht ngacmimi i fundit që e çau plagën. Por, ka një mundësi shërimi.

Bota e Re

Është një frazë që i atribuohet Kryeministrit të sotëm në raport me makinën e tij të propagandës. Diçka e tipit “unë nuk p**** për ata 5% që mendojnë me mendjen e tyre”. Ideja është që makineria e propagandës dhe autokombajna e dyshimtë e mbledhjes së votave mund ta mbajnë dikë në pushtet dhe pa këtë 5% e famshëm.

Mund të jenë 5, 10 se më shumë, mund dhe mos e ketë thënë z. Rama, po nuk është ky thelbi. Po i quaj 5%-shi, meqë aq e ka dhënë shifrën, le të themi, Gëbelsi.

Ky 5% është shtresa më e neglizhuar e Shqipërisë. Unë jam i bindur që forca e këtij 5% për të krijuar ndryshim është shumë e madhe. 5% njerëz të iluminuar, edhe në një shoqëri egoiste e të dhunshme mund të bëjnë ndryshim. E rëndësishme është që ky 5% të zgjohet nga gjumi.

Unë jam i sigurt që askush në këtë qeveri dhe në qarqet aktuale të vendimmarrjes, qofshin ata në zyrat e shtetit apo në zyrat e biznesit që qeveris de facto, nuk ka kohë e dëshirë e mbase as dijen e mundshme për të reflektuar për një botë të re që po vjen.

Por, ai 5%-shi mundet.

Botën e Re, mund të mos ia lëmë z. Rama dhe oborrit të tij të lodhet ta mendojë. Bota që ata mund të propozojnë është vetëm ajo e gjysmë-errësirës, ku siç e kishte parashikuar një nga ikonat e së majtës, Gramshi, në periudhë si kjo popullohet nga përbindëshat.

Ndaj, le të shtrojmë ca ide fillimisht për 5% të shqiptarëve.

VIJON NESËR

*Shkruar për Politiko.al dhe Dita.al