Gjunjëzime, përqafime dhe puthje ‘të nxehta’: rastet kur Rama ka kthyer diplomacinë në spektakël

Çfarë ndodhi?

Pas përfundimit të vizitës zyrtare në Tokyo, Rama tentoi t’i puthte duart kryeministres së Japonisë, Sanae Takaichi, gjest që e ka bërë edhe më parë me homologen italiane Giorgia Meloni dhe Presidentin e KE-së Ursula Von der Leyen. Homologia japoneze u distancua nga veprimi i Ramës, duke i qëndruar pritjes zyrtare që i bëri kryeministrit shqiptar.

Konteksti

‘Shoqman’, diplomaci jokonvencionale, politikë teatrale, diplomaci që tërheq vëmendjen... janë vetëm disa nga epitetet që mediat ndërkombëtare i kanë vendosur kryeministrit Edi Rama, për gjestet e bëra gjatë vizitave zyrtare ose takimeve në samite të mëdha.

“Ramës i pëlqen të bëjë bujë në shtypin ndërkombëtar me vendimet e tij ikonoklaste”, shkruante “Le Monde”, në një artikull të botuar në vitin 2024.

Më e përfolura ka qenë marrëdhënia e tij me homologen italiane Giorgia Meloni. Dyshja janë parë shpesh të afërt me njëri-tjetrin, ‘të zhveshur’ nga kostumi i politikanit. Rama është parë të puthë dhe përqafojë në stilin “hug bro”(përqafim vëllazëror) liderë të tjerë ndërkombëtarë, të cilët të vendosur në siklet, jo gjithmonë e kanë shmangur dot.

Ulje në gjunjë, përqafime dhe puthja ‘e nxehtë’ me Melonin

Afrimiteti mes Ramës dhe kryeministres italiane ra në sy gjatë takimit të liderëve të G7 në Moldavi në vitin 2023. Puthja që kryeministri i dhuroi Melonit, u etiketua në titujt e mediave ndërkombëtare si “puthje e nxehtë”. Vetë Meloni u pa e habitur nga një puthje që i erdhi papritur dhe një moment aspak të përshtatshëm.

Në Samitin Politik Evropian në Tiranë të mbajtur në dhjetor të vitit 2024, Rama u gjunjëzua për të përshëndetur kryeministren Meloni. Ndërsa Meloni mbërriti, Rama la mënjanë çadrën e tij, u gjunjëzua dhe e përshëndeti me një 'namaste', duke shkaktuar të qeshura dhe një "Edi, jo!" të habitur nga ajo.

Të njëjtin gjest bëri edhe në një Samit Abu Dhabi kur me rastin e ditëlindjes, u gjunjëzua dhe i këndoi Melonit. Madje, kryeministri ishte treguar i kujdesshëm për t’i bërë dhuratë një shall homologes italiane.

Puthja në ballë e kryeministrit të Luksemburgut

Gjatë një vizitë në Rekjavik të Islandës, ku mori pjesë në samitin e Këshillit të Evropës, Rama u kujdes të bëhet protagonist i titujve të mediave. Në takim me kryeministrin e Luksemburgut, Xavier Bettel, Rama nuk u kursye dhe i dhuroi një puthje në ballë Bettel-it.

Rama i puth dorën Von der Leyen-it

Në dhjetorin e vitit 2024 në Tiranë u mbajt samiti ku morën pjesë 27 liderë europianë dhe disa zyrtarë të tjerë të lartë të unionit. Një prej momenteve që ra në sy ishte teksa Rama priti presidenten e Komisionit Europian, Ursula von der Leyen, dhe i puthi dorën.

Përqafim vëllazëror me Macron

Duke përshëndetur Macronin, në Samitin e thirrur në Tiranë, Rama i thuri lavde liderit francez. “Ja ku është Mbreti Diell”, tha ai duke iu drejtuar Emmanuel Macron-it, i cili u vendos disi në siklet. E sikur të mos mjaftonte epiteti, kryeministri i dha një përqafim vëllazëror aspak të zakontë për eventin.

Diplomaci apo teatër politik?

Në pamje të parë, këto gjeste duken si devijime nga protokolli klasik diplomatik, por në thelb ato janë pjesë e një stili politik që Edi Rama e ka kultivuar prej vitesh.

Në diplomacinë tradicionale, liderët mbajnë distancë, kontroll gjuhë trupi dhe shmangin çdo gjest që mund të interpretohet si personal ose emocional. Rama, përkundrazi, e prish këtë kod qëllimisht. Ai përdor afërsinë fizike, ironinë, teatralitetin dhe surprizën si mjete komunikimi politik. Në këtë kuptim, gjesti nuk është thjesht gjest, por mesazh.

Një arsye është ndërtimi i imazhit ndërkombëtar. Shqipëria është një vend i vogël në tryezën globale, dhe Rama e kompenson këtë “madhësi institucionale” me prani të fortë personale. Së dyti, është strategji e afrimit diplomatik. Duke thyer formalitetin, ai synon të krijojë një ndjesi afërsie personale me liderët, duke e zhvendosur marrëdhënien nga institucionale në njerëzore.

Por nga ana tjetër, kjo qasje është edhe e diskutueshme. Ajo shpesh shihet si tejkalim i kufirit të protokollit dhe si spektakël që mund të errësojë mesazhin politik. Për disa, është karizmë dhe inteligjencë komunikimi, për të tjerë, është teatralitet i panevojshëm në diplomaci./ Politiko.al