Autogol në Elbasan Arena

Genti Çela

Tek shihnim nga shkallët e stadiumit të Elbasanit ndeshjen Shqipëri-Hungari, një banderolë varur nën një dron, u shfaq sipër kokave të futbollistëve.

Një miniaturë e zulmëmadhit autochthonous, ku kolovitej një pëlhurë e bardhë me gërma portokalli si fanellat e hungarezëve, zgjoi idenë se mund të jetë vepër e tifozëve miq.

Pasi u valëvit ca herë, u fanit para syve tanë, teksti hatá e kapital;

“TAULANT BALLA, ELBASANI TY TË DO!”

Si një letër e hapur ndaj kryeministrit, droni valëzoi në qiejt e pushtuar nga Metalurgjiku dhe krimi, duke shpalosur disa mesazhe njëherësh.

Elbasani kërkon Taulantin edhe pse kryeministri e përandisi nga ai Qark.

E shkarkoi nga funksioni i dyshit në parti, ndonëse ai shquhet në talentin e vet si ‘njësh për të qenë dysh’.

Nuk u përfshi në ekipin e ri qeverisës shpallur pak ditë më parë, megjithëse cilado qeveri do të donte të kishte (sa më larg) një aset kombëtar si ai.

Ndonjë aqifrakip, me gjasë ulur në ndonjë stol pranë efendisë, ndërseu nga tribuna dronin hakërryes ndaj telendisjes së kryeministrit për deputetin më të votuar në Republikën tonë brinare.

Atëçast stadiumi u përflak nga brohoritje e të qeshura të gjata sa duartrokitjet pas një fitoreje të një kampionati Botëror, si një ironi shpartalluese ndaj lavdisë së vetshpallur në ajër.

Shfaqja krenare e personazhit në rrjetet sociale pas ndeshjes, tërë pispillosje e përkedhelje, kujton një pasazh nga Umberto Eco, “Si të biesh në sy kur je askushi”.  E sa keq që Eco nuk jetoi aqsa të bëhej dëshmitar i një vepre të cilën imagjinata e tij nuk mund ta rrokte.

Furia e pavend për të rënë në sy, furia për nam e nishan dhe humbja e cipës për një normalitet përkorës e modest, i zë vendin reputacionit qytetar të personazheve që i rrinë paq groteskut të përgjithshëm rënë mbi qiellin tonë të zymtë. Reputacioni i le vend namit.

Nga “Humbja e turpit” e Roberto Esposito, kupton se në ditë si këto, nami fitohet lehtë, mjaft të qëndrosh prapa kurrizit të ndonjë personazhi të famshëm teksa ai intervistohet, apo të varësh emrin në një dron sipër një turme të kapur rob brenda një stadiumi.

Këtë javë nis sesioni i ri parlamentar, taulantët tanë do të fluturojnë në dronet e jetës të zaptuar publike e politike, për të mbërthyer edhe një herë tjetër, jetët në rrallim mbi një vend që përgjan gjithmonë e më shumë me një stadium të zbrazët.

… ajme, goli i fitores mundi të vinte vetëm pak minuta pas ikjes së dronit të Taulantit.