“Bajraktarët” e Tiranës dhe “skllevërit” e Bulqizës

Politiko

“Ne kemi problemin se si të arrijmë që njerëzit të jetojnë jo si skllevër por si qytetarë të lirë, ne kemi problemin se si të ndalim vdekjet e minatorëve, ne kemi problemin se si do t’i vijmë në ndihmë familjeve të minatorëve që janë ndarë nga jeta …ne kemi problemin se si do të rriten fëmijët jetimë të minatorëve dhe se si  të mos ketë më fëmijë jetimë në familjet e minatorëve…Kam ardhur t’iu them se  do ti kem  sytë veshët vëmendjen të pashkëputur nga ju për katër vjet rresht për të bërë bashkë me ju gjithçka është e mundur që historia të mos përsëritet….”.

Kështu deklaronte Edi Rama në maj të vitit 2013, në prag të zgjedhjeve parlamentare të atij viti, kur po kërkonte votën e bulqizakëve për të ardhur në pushtet. Rama dhe Rilindja i fituan zgjedhjet e 23 qershorit dhe erdhën në pushtet por as sytë as veshët e as vëmendjen nuk e kthyen kurrë nga Bulqiza. Kaloi mandati i parë, kaloi dhe i dyti, Rama ka hyrë në mandatin e tretë dhe nuk ka shkuar më në Bulqizë të shohë se si është përsëritur historia e vdekjeve në minierat e Bulqizës. Ai nuk e di e ndoshta as që do t’ia dijë se si po rriten fëmijët jetimë të rreth 50 minatorëve që kanë humbur jetën në galeri këto 9 vite.

Viktima e fundit e nëntokës së Bulqizës është 52 vjeçari Kujtim Lili. Minatori humbi jetën dy ditë më parë më 10 tetor 2022 në një aksident në minierën e Bulqizës. Ishte zjarrmëtar dhe po punonte në një galeri në zonën e parë kur si pasojë e shpërthimit të lëndës plasëse gjatë kohës së vendosjes së minave në front, mori plagë të rënda që i shkaktuan vdekjen.

Kujtimi la pas dy fëmijë dhe bashkëshorten që do të përpiqen të mbijetojnë në varfëri ekstreme ashtu siç mbijeton thuajse e gjithë popullsia e Bulqizës. Vetëm gjatë këtij viti, kanë humbur jetën katër minatorë për shkak të mungesës së sigurisë në punë dhe kushteve skllavëruese në të cilat ata punojnë për ti mbijetuar varfërisë. Dy minatorë mbetën pa jetë në galeri në mars të këtij viti, një tjetër mbeti pa jetë në galeri në Bulqizë në korrik. Gjatë vitit 2021 Inspektorati i Punës raporton se në miniera e karriera u aksidentuan 28 persona, 6 prej të cilëve humbën jetën.

Gjatë viti 2020 u aksidentuan 27 persona, 5 prej tyre humbën jetën në galeri. Rasti më tragjik i viti 2020 ishte aksidenti me tre të vdekur në minierën e Bulqizës tetorin e vitit 2020. Minatori 33-vjeçar Ruzhdi Rushiti u gjet i vdekur në galeri bashkë me Fatos Çeskun 55 vjeç minatori si dhe inxhinieri Ismail Hoxha 64 vjeç. Kishin humbur jetën për shkak të asfiksie në galerinë ku po nxirrnin krom.

Ruzhdiu u largua nga jeta dhe la jetim tre fëmijë të mitur. I la jetim dhe në mjerim…Më 24 qershor të këtij viti Astrit Xhafa, minatori i moshës 55-vjeçare, humbi jetën në thellësi të galerive në Bulqizë.

Më herët në Prill 2019 mbeti i vdekur në galeri minatori Fadil Stojku 50-vjeç…Më herët akoma në shkurt 2019 minatori 58-vjeçar Allaman Allushi, u gjet I vdekur në minierë..

Viti 2018 ishte gjithashtu fatal për jetët e minatorëve sepse në mars humbi jetën në galeri minatori Enver Koçi, 67 vjeç, në prill mbeti pa jetë gjithashtu Angjelosh Shahini 52 vjeçar. Në maj mbeti pa jetë minatori 62-vjeçar Mehdi Hidri.

Në vitin 2017, humbën jetën në minierë në Jonuz Nelaj, 50 vjeç, Eri Keta, 33 vjeç, Eduart Dama, 27 vjeç. Më herët në vitin 2015 humbi jetën minatori Tasim Doda, 65 vjeç, e vazhdon me të tjerë si Kujtim Lici, 42 vjeç, Shkëlqim Pisli, 40 vjeç, Xhemal Sela 50 vjeç dhe Denald Baçi 35 vjeç,  dhe për fat të keq lista vazhdon me viktima.

Është e rëndë të analizosh bilance tragjike të tilla si këto të vdekjeve në galeritë e Bulqizës por shifrat e fataliteteve në këtë qytet do të duhej të kishin tronditur të gjithë shoqërinë shqiptare. Ndërsa minatorët e Bulqizës vazhdojnë të punojnë në kushte skllavërie. Vazhdojnë kështu sepse miniera është i vetmi burim të ardhurash.

Nuk është vetëm trishtim por mjerim. Është klithmë që na vjen prej nëntokës së Bulqizës ku humbasin jetën djem nënash, bashkëshortë e baballarë që lënë fëmijë jetimë çdo vit. Shoqëria hesht se hesht edhe Bulqiza. Hesht Bulqiza se qeveria nuk e mbron se qeveritë njëra pas tjetrës nuk e mbrojtën. Askush nuk guxon të protestojë kundër “bajraktarëve” siç i quante dikur Edi Rama kur ishte në opozitë.

“Një skllavëri që mbulon me turp bajraktarët lokalë të Bulqizës. Ata që e mbajtën peng për vite me radhë këtë qytet ku pasuria e madhe e kombit grabitet për ditë dhe ku njerëzit e zakonshëm të këtij vendi varfërohen për ditë. Skllavëri që mbulon me trup bajraktarët e Tiranës ata që nga kjo pasuri kombëtare përfitojnë pjesën e tyre përmes lidhjeve me grupe kriminale dhe mafioze që I kanë hyrë kësaj pasuri duke i bërë këtij vendi atë që asnjë pushtues nuk do t’ia bënte dot kurrë”, deklaronte Rama në maj të vitit 2013 në takim me elektoratin e Bulqizës.

Sot pas më shumë se dy mandatesh është koha që Edi Rama të përballet me deklaratën e tij kur fliste për turpin mbi Bulqizën. Është koha të na sqarojë nëse e kishte gabim kur deklaronte se  Bulqiza është një vend që mbulon me turp bajraktarët e Tiranës..të lidhur me grupet kriminale në Bulqizë.. ose të pranojë që sot e gjithë ditën ai është “bajraktar” si paraardhësi i tij që siç thoshte vetë Rama: nga kjo pasuri kombëtare “bajraktarët” e Tiranës përfitojnë pjesën e tyre përmes lidhjeve me grupe kriminale dhe mafioze që i kanë hyrë kësaj pasurie duke i bërë këtij vendi atë që asnjë pushtues nuk do t’ia bënte dot kurrë”.