Flash News

E-TJERA

Papa, Bota dhe Shqipëria

Papa, Bota dhe Shqipëria

Nga Neda Balluku

Me të drejtë, lajmi i ditës ishte deklarata e Papa Franceskut për të drejtat e çifteve brenda se njëjtës gjini, për t'u bashkuar në martesë. Kisha katolike prej shekujsh ka mbrojtur qëndrimin e kundërt. Ndërsa sot, përfaqësuesi i saj në shkallën më të lartë hierarkike, i hapi derën dhe më shumë, qëndrimit të kundërt.

Mesazhi që marrim nga ky qëndrim, është i qartë dhe nuk ka të bëjë shumë me hapjen e kishës sesa me ndjekjen që ajo vendos t'i bëjë rrugës së çështjeve të drejta, rrugës së hapjes së mendësive dhe sidomos prioritizimit absolut të individit në të gjitha dimensionet e tij.

Është e paktë, por tmerrësisht e sigurt se jetojmë në një luftë të hapur ndaj të trejave; luftë kundër heshtjeve të drejta, luftë kundër hapjes së mendësive dhe njeriut si kryefjala e rëndësisë sociale. E para me justifikimin se ajo që është e drejtë është e shthurrur. E dyta me mburojën e traditës. Dhe e treta duke përdorur armë. Me politikën!

Politika është arma më e përdorur sot. Është një armë e cila çuditërisht ka dy karikatore për të njëjtën tytë. Me njërën hedh plumba për të shembur mburoja absurde. Me tjetrën për të vrarë njeriun e ri pas saj. Çështjet e duhura janë të qarta si kristali. Janë çështjet e rëndësisë planetare të cilat nëpër botë kanë ngritur nivelet e debatit në kufij të paarritshëm. Mirëpo edhe në këto botët e ujerave të trazuara të diskutimit, ka karikatore të ngrehur kurdoherë.

Janë pikërisht ata që nëpërmjet armës së politikes, nesër, na falte Zoti mund ta akuzojnë edhe Papën për nga seksualiteti. Janë po ata të cilët edhe pak do të formojnë partitë "kundër maskave". Ata të cilët çështjet e ndryshimit klimaterik i bullizojne nga mëngjesi në darkë për të ushqyer votën e atyre që fjalën "klime" nuk do mundeshin dot as ta gërmëzonin. Për dikë që thotë mbaj distancë, është një tjetër që thotë se Covid nuk ekziston. Për atë që thotë mbaj maskën është tjetri që thotë mos e bëj.

Këto qasje duket sikur botës përpiqen me të gjithë fuqinë e tyre t'i lidhin këmbët. Për ta penguar. Për ta ndaluar. Me shpresën se edhe mund te thyeje qafen. Nëse bota thyen qafen, ata fitojnë. Mirëpo, çfarë ndodh në Shqipëri?!

Shqipëria është pëllumbi i Dritero Agollit. Që edhe nëse politika e politikanët apo poezitë dhe poetët e fusin në kafaz dhe i thyejnë këmbën nën gjurin e brishtë, unë e di, ajo do të fluturojë! Sigurisht niveli i debatit në Shqipëri është refren idiot që e dëgjojmë nga mëngjesi në darkë. Punë emrash, partish, inceneratoresh, lekësh, gjobash, dera socialiste apo orgjira opozitare. Dhe sigurisht, parti anti maskash. Politikë që ushqen votat e atyre që nuk hapin sytë e veshët për debate të tjera. Për ujëra të tjerë diskutimesh. Dhe qiej të tjerë hapje krahësh.

Dita që do të ndalojmë së qeni litari i vetes, dita që do ndalojmë së lidhuri këmbët tona drejt vrapit pas botës, dita që do të rikrijojmë poezinë e Agollit, do të jetë dita që do të kthehemi bota e vetes dhe zhvillimi ynë do të jetë i pashmangshëm. Si një pëllumb në fluturim. Vetë kisha hodhi poshtë veten shekulloren dhe pranoi botërisht se bota po shkon në drejtimin e të mirës dhe zhvillimit.

Ne, përse jo?!

Të fundit