Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Eshtë koha që Gjermania të zgjohet

Politiko 30 Gusht 2019, 16:18

DER SPIEGEL Editorial nga Mathieu von Rohr

Ditët e vetëkënaqësisë gjermane ishin të bukura, por kanë mbaruar. Ato zgjatën pothuajse për aq kohë sa kancelariati i Angela Merkel dhe u përcaktuan nga një ndjenjë e suksesit, në dukje të pafund ekonomik, dhe një ndjenjë krenarie për rolin e Gjermanisë në botë. Në të vërtetë, në Forumin Ekonomik Botëror në Davos tre vjet më parë, Gjermania u përcaktua si "vendi më i mirë në botë". Në Europë, u fol për "modelin gjerman" si diçka që vendet e tjera të imitojnë. Kur Donald Trump u bë president në ShBA, disa prisnin që Angela Merkel të merrte pishtarin si udhëheqësja e botës së lirë. Ekonomia e Gjermanisë dukej e palëkundshme, ashtu si dhe roli i Merkel në botë.

Asnjëra nuk është e vërtetë sot. Dhe si të gjithë të tjerët që e kanë hequr leshin nga sytë, edhe gjermanët duhet të përballen me të faktin se duhet ta kishin parashikuiar këtë. Vendi është bërë viktimë e vetëkënaqësis dhe ka filluar të korrë atë që mbolli për një kohë të gjatë, kur vendosi thjesht të pluskonte përmes një anomalie historike, në vend që të formësonte të ardhmen në mënyrë aktive.

Sigurisht, askush nuk e di nëse Gjermania - siç shumë ekonomistë kanë frikë - në të vërtetë së shpejti do të rrëshqasë në recesion, pas 10 vitesh të një rritje të qëndrueshme. Por rritja po bie dhe Gjermania papritmas duket e ekspozuar. Gjërat nuk duken shumë më mirë në frontin e politikës së jashtme. Gjermania është bërë thesi i boksit i preferuar i personit më të fuqishëm në botë dhe Donald Trump ka të ngjarë ta godasë BE-në me tarifën e automobilëve, gjë që do të dëmtonte në veçanti Gjermaninë. Në sytë e Trump, Gjermania është një vend egoist sepse ka sufiçite në eksport dhe nuk shpenzon sa duhet për mbrojtjen.

Trump vetë është egoist dhe nacionalist, kështuqë ai nuk është veçanërisht i besueshëm si kritik. Zyra që ai mban, megjithatë, i jep peshë të konsiderueshme sulmeve të tij. Për më tepër, shumë nga ato që ai thotë - megjithëse janë të shtrembëruara në mënyrë groteske - tashmë janë shprehur nga politikanë dhe ekspertë seriozë. Ata kritikojnë Gjermaninë për dështimin për të marrë pjesë në më shumë operacione ushtarake ndërkombëtare dhe për deformimin e tregtisë globale duke u obsesionuar për një buxhet të ekuilibruar dhe duke mos shpenzuar më shumë para për të gjallëruar kërkesën e brendshme - dhe bashkë me të, rritjen e përgjithshme ekonomike në Europë. Në vend që të investonte më shumë në infrastrukturë dhe inovacione në kohë rritjeje, Berlini ka këmbëngulur në politika shtrënguese të eurozonës. Për vite me radhë, Gjermania thjesht i shpërfilli kritikët e dogmës së buxhetit të saj - laureati i Nobelit Paul Krugman kryesori ndër ta. Gjërat po shkonin mirë në fund të fundit. Gjermania besonte adhuruesit dhe injoronte kasandrat.

Më shumë investime, më shumë pasion

Në epokën e Merkel, nuk ka pasur një projekt të vetëm të rëndësishëm të ndjekur me pasion dhe bindje për një afat të gjatë. Vendi është bërë apatik.

Një problem tjetër është se Gjermania ende nuk e sheh veten si një fuqi globale me gjithë përgjegjësinë që vjen me një staturë të tillë. Edhe kjo duhet të ndryshojë. Gjermanisë i duhet një shtysë krijuese për ta ndihmuar atë të krijojë një rol të vetin në botë, si politikisht ashtu edhe ekonomikisht.

Për këtë qëllim, Gjermania duhet të pranojë që është thjesht shumë e madhe për t'u sjellë si Zvicra; nuk mundet thjeshtë të heshtë kur presidenti i Francës hedh idenë për të punuar me Gjermaninë për të reformuar BE-në. Një pjesë e të paturit një politikë të besueshme të jashtme është respektimi i angazhimeve ndërkombëtare për të investuar më shumë në mbrojtje dhe t'i japë fund të qenit një qylaxhi në xhepin e Amerikës. Kjo është mënyra e vetme që Gjermania do të jetë në gjendje të rrëzojë akuzën se prosperiteti i saj vjen me kostot e të tjerëve.

Së dyti, qeveria në Berlin duhet të pajtohet me një realitet ekonomik në të cilin të qenit tepër krenar për eksportet e veta thjesht nuk e bën punën. Në pjesën më të madhe të Gjermanisë, aksesi në internetin mobil është copa-copa dhe, as ndërmarrjet e vogla dhe të mesme dhe as korporatat e mëdha nuk janë të përgatitura për transformimin digjital dhe metodat e prodhimit netëork të orientuara nga e ardhmja. Prandaj, Gjermania duhet të investojë në teknologji dhe netëorking. Ajo ka nevojë për një projekt të ri që mund të jetë themeli për mrekullinë e ardhshme ekonomike. Ndjekja aktive, energjike e një zhvendosjeje drejt burimeve të rinovueshme do të ishte një vend i mirë për të filluar.

Për këtë, idetë janë të nevojshme. Dhe paratë. Eshtë koha që të largohemi nga politika e një buxheti të ekuilibruar të përkryer. Respektimi i rreptë i asaj politike ka kohë që i ka dhënë qeverisë një justifikim të rehatshëm për të mos bërë më shumë ekonomikisht dhe ushtarakisht. Por vitet në të cilat thjesht pluskimi ishte i mjaftueshëm për t'i dhënë vendit një ndjenjë të suksesit të përhershëm dhe të paarritshëm kanë përfunduar. Gjermanisë i duhen më shumë investime - dhe i duhet të gjejë një pasion politik.

*Përktheu: Politiko.al