Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Fikja e radarëve dhe ikja e komandove: ushtrinë e kemi në NATO, qeverinë në Traktatin e Varshavës

Politiko 22 Nëntor 2017, 18:45

Fikja e radarëve dhe ikja e komandove: ushtrinë e kemi në NATO,

Alfred Lela

Dezertimi është forma më e lartë e mërgimit politik dhe social. Ushtarakët, në të gjitha kohët dhe në të gjitha vendet, konsiderohen si pjesë e elitës. Në shumë vende ushtria ka shërbyer për kohë të gjata si një kolonë balancuese e shtetit, duke e ruajtur prej rrëshqitjes në forma jodemokratike apo jeshekullare. Rasti i Turqisë së themeluar nga Ataturku është një shembull.

Në shumë vende të tjera, ushtarakët kanë vendosur fatin, e mbarë apo të mbrapshtë, të republikave; ilustrime të kësaj janë shtetet e Amerikës Latine.

Repertori i ushtrisë shqiptare, të quajtur Popullore gjatë diktaturës enveriste, përkufizohet kryesisht te përdorimi i saj si instrument i dhunës së brendshme. Ushtria ishte një prej mjeteve të terrorit dhe të kontrollit ndaj kundërshtarëve të mundshëm politikë, ndaj atyre që kërkonin të linin vendin dhe, afërmendsh, ndaj atyre që donin të futeshin.

Ushtria e Hoxhës mund të klasifikohet si e 'betejave boshe'. Ajo fitoi shumë (në planin e propagandës së brendshme e përdorur edhe kjo si masë kontrolli) pa zhvilluar asnjë betejë. Në funksion të kësaj jobeteje të madhe, ushtria u bë kujdestare dhe menaxhuese e dhjetra mijra bunkerëve të shpërndarë në të gjithë territorin. Sprova e sulmit të imperializmit amerikan nuk u erdhi kurrë.

Ai mbërriti në fakt, por në një kohë tjetër dhe me qëllime krejt të ndryshme. Jo si sulm, por si ftesë. Për ta nxjerrë ushtrinë shqiptare, fizikisht, mendërisht dhe teknologjikisht, nga Traktati i Varshavës dhe për ta futur në NATO. Shqipëria u bë, me futjen në Aleancën Veriatlantike, për herë të parë që nga vitit 1944, me palën fituese. Edhe pse u konsiderua si 'aleate' pas përfundimit të Luftës së dytë Botërore, Tirana mbeti me anën që fitoi luftën, por humbi historinë. Rënia e komunizmit, dhe më vonë inkuadrimi në institucionet eurotlantike, e bëri Shqipërinë një vend me histori.

Kjo është një hyrje e gjatë për një editorial 40 rreshtësh, por nevojitet për të kuptuar simbolikën e asaj që njohim si ushtri shqiptare, dhe si endet kjo shenjë e ekzistencës së saj mes Traktatit të Varshavës dhe NATO-s. Pendulumi i orës së fatit historik të një vendi nuk pushon kurrë së lëvizuri, së shkuari sa nga njëra anë në tjetrën. Sidomos kështu në rastin e vendeve të vogla, me memorje të ngushtë të institucioneve.

Dy ngjarje të kohëve të fundit, që lidhen me ushtrinë shqiptare, e dëshmojnë këtë lëvizje të pa prá, nga një anë në tjetrën. E para ka të bëjë me një regjistrim të autoriteteve italiane, në të cilin dëgjohen bisedat e disa trafikantëve shqiptarë, të njohur tashmë si 'klani Habilaj'. Një prej trafikantëve, kur siguron partnerët e tij italianë për pushtetin e bandës në këtë anë të Adriatikut dhe penetrimin e tyre në shtet, 'i mburret' edhe për radarët e ushtrisë që, kur ata të kalonin, do të fikeshin.

Bëhet fjalë për një ushtri anëtare të NATO-s që fik radarët se do të kalojë një skaf me drogë nga brigjet shqiptare drejt atyre të Siçilisë.

Ngjarja e dytë ka të bëjë me arratisjen e katër ushtarëve shqiptarë, pas një stërvitjeje të NATO-s në Britaninë e Madhe. Nuk bëhet fjalë për ushtarë të thjeshtë, por për komando të njësive elitë, që kanë marrë pjesë në operacione në Afganistan. Katërshja ka preferuar një punë në të zezë në lavazhet, restorantet apo kompanitë e ndërtimit në Angli, në vend të njësisë speciale në një ushtri të një vendi të NATO-s.

Ata nuk kanë refuzuar ushtrinë dhe simbolikën e NATO-s, as atdheun, ata kanë dezertuar qeverinë e një vendi të Traktatit të Varshavës.

A mund të akuzohen katër ushtarët shqiptarë për 'tradhti ndaj atdheut'?

Tradhtinë e kanë bërë ata që kanë fikur radarët, dhe më shumë ata që lejojnë fikjen e tyre dhe më pas e mohojnë atë, në vend të kërkimit të përgjegjësve. Jo ata që ikin për t'i ndezur jetës së tyre një radar ku duken edhe shenja të së ardhmes.