Flash News

OP-ED

Formati qeverisës i Ramës, si i Çanit te 'Zonë e lirë'

Formati qeverisës i Ramës, si i Çanit te 'Zonë e

Red Varaku

Hannah Arendt shkruan në “Origins of Totalitarianism” se forca e propagandës së një pushteti totalitar qëndron në aftësinë e këtij të fundit për të mbajtur masat sa më larg realitetit. Sipas saj propaganda e pushtetit krijon një realitet, i cili i përshtatet më shumë nevojave shqisore të njerëzve, sesa nevojave reale të tyre.

Duke qënë një njohës i nevojave shqisore të njerëzve, z. Rama ka filluar betejën me 'pushtetin e katërt' me anë të të cilit kontrollon të vërtetën. Sigurisht, një nga instrumentet më të rëndësishme për deformimin e të vërtetës është manipulimi i saj, pra jo ndalimi i saj në kuptimin totalitar të fjalës, por “mbytjes” së saj nga një kor sorrash të cilat përsërisin të njëjtën gënjeshtër minutë pas minute, ekran pas ekrani. Ndaj, beteja më e rëndësishme për Ramën është beteja për të maskuar të vërtetën, të cilën na e servir me pak “Erjon” propaganda qeveritare.

Për këtë arsye, i vënë në cep të ringut nga skandalet e njëpasnjëshme, kryeministri shpalli plot pompozitet kryqëzatën e radhës nën sloganin “ Fajin e kanë shpifësit”, një përpjekje banale për t’i kontrolluar ato. Portalet, si duket, janë kurbani i radhës, i cili synon të pastrojë mëkatet e mëdha të kryeministrit. Duke e shpallur veten si “viktimë” të shpifjeve, ai e vendos veten me djallëzi në anën e të vërtetës.

Që prej ardhjes në pushtet, ai e ka kthyer politikën në një reality show me aktorë të kontrolluar dhe paguar. Rama ka treguar se është më i miri në këtë show. Sepse është një spektakël në të cilën faktet nuk kanë më asnjë rëndësi. Si pasojë, më shumë se kryeministër ai është kthyer në aktor. Ai vetëm performon kuptime primordiale me anë të gjestikulacioneve, sepse idetë politike prej kohësh nuk kanë më asnjë rëndësi, ngaqë edhe vetë votuesit i konsideron si spektatorë me pagesë.

Ai e di që gënjeshtrat e njēpasnjëshme krijojnë një realitet, ku të gjithë duket sikur gënjejnë. Qëllimi i gënjeshtrave, që godasin në mënyrë intensive veshët dhe sytë e pastërvitur të njerëzve është “transformimi i vetë natyrës njerëzore”, shkruan Arendt. Gënjeshtrat mpijnë reagimin dhe krijojnë një realitet ndaj të cilit të gjithë janë dyshues dhe mosbesues. Ai ia ka arritur deri tani nëpërmjet një strategjie komunikimi moderne që imponohet me forcën e pushtetit me një qëllim të vetëm që synon relativizimin dhe vënien në dyshim të së vërtetës. Ai e di mirë që ajo “ngjit” dhe merr kuptim vetëm kur është sensacionale dhe spektakolare. Është efektive dhe triumfon vetëm në një format të ngjashëm me formatin e “Zonë e Lirë.”

Demagogët kanë aftësinë të shpikin beteja herë pas here për të zhvendosur vëmendjen nga e vërteta. Ata janë në një luftë të vazhdueshme me armiqtë imagjinarë. Beteja me bastet është shpikja e rradhës. Beteja me kioskat, beteja me Lanën, beteja me ndërtimet pa leje në bregdet, beteja për rripin, lufta me armiqtë imagjinarë, vazhdon duke mbuluar të vërteta të dhimbshme, të vërteta ulëritëse.

Psikoza e shpifjes ka shkaktuar një traumë gati kombëtare. Një traumë, e cila si të gjitha traumat, shkatërron fibrën e cila mban gjallë një shoqëri. Për t'u shëruar nga kjo traumë, i takon opozitës të ftojë të gjithë agjentët e shoqërisë në një dialog të madh, i cili duhet të fillojë së pari nëpër universitete, e pastaj të shtrihet në çdo qelizë të shoqërisë. Ajo nuk duhet të mjaftohet vetëm me një komunikim vertikal, por duhet të angazhohet në një komunikim të drejtpërdrejtë në çdo qytet, në çdo lagje, në çdo familje. Sepse, perpjekja për ta fshehur këtë realitet nga ana e qeverisë vetëm se do ta zgjasë agoninë. Mbase angazhimi në këtë komunikim nuk do ta zgjidhë problemin, por të paktën do ta shpëtojë shoqërinë nga depresioni që e ka kapur në mënyrë kapilare.

Të fundit