Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Ide për të kaluar 1 janarin: 10 Filmat më të mirë (të nënvlerësuar) të 2017

Politiko 1 Janar 2018, 09:01

Ide për të kaluar 1 janarin: 10 Filmat më të mirë

Ti i njeh filmat që 'thyen boxoffice’-in këtë vit. I njeh dhe ata që janë në garë për çmime prestigjioze. Ke lexuar për ta, dhe shumë prej tyre edhe i ke parë. Por, sot do flasim për 10 filma që shumë lehtë, ndoshta me pak marketing më të mirë, mund të ishin në krye të listave “Më të Mirë e...”

Super Dark Times (Kohë shumë të errëta)

Nga të gjithë filmat e paharrueshëm që dolën këtë vit, Super Dark Times me shumë gjasa është ai që të ngelet në mendje më shumë. Është një eksperiencë pikëlluese, kaq e tensionuar sa që disa herë do të duash t’i bërtasësh ekranit dhe ta shohësh mes hapësirave të gishtave që të mbulojnë sytë. Pa dhënë shumë nga filmi, ajo çka mund të themi është se filmi tregon se si një ngjarje e vetme traumatike ndryshon jetët e një grupi adoleshentësh. Fakti që filmi është i bazuar në realitet, dhe jo në një botë fantazie, e bën edhe më prekës. Filmi ka disa nga performancat mëtë mira të vitit, dhe kryesisht nga fëmijë.

Brawl in CellBlock 99 (Sherr në BllokQelinë 99)

Për ata që e kanë parë debutimin e regjisorit S. Craig Zahler, Bone Tomahawk, një nga filmat më të mirë të 2015, e dini se sa të dhunshme mund të bëhen gjërat. Brawl in CellBlock 99 e çon edhe më tej atë ide. Edhe premisat janë përsosmërisht absurde: një burrë me asnjë mundësi tjetër, me gjysmë zemre, fillon të punojë si transportues droge, dhe eventualisht arrestohet, ju detyrohet pará ca njerëzve të këqij dhe për të paguar borxhin e tij është i detyruar që në burg të kryejë akte të ndryshme dhune që të mbyllet në Bllokun 99 të qelive—burgu më i keq brenda burgut më të keq—dhe të vrasë një tjetër të burgosur si akt shpagimi. Ah po, dhe njerëzit e këqij i kanë marrë peng gruan, kështu që ai duhet ta çojë porosinë deri në fund, ose përndryshe ajo dhe fëmija e tyre i palindur do të vuajnë. A e përmenda që luan Vince Vaughn, në një nga filmat e vetëm të karrierës së tij ku përdor fuqinë dhe shtatin alaHulk? Nëse të pëlqejnë filmat me burgje, sapo zbulove të preferuarin tënd të ri.

Free Fire (Zjarr i lirë)

Regjizori anglez Ben Wheatley, njeriu pas hiteve si KillListdhe High-Rise, arrin të pabesueshmen me Free Fire---falë tij arrita të pëlqej një performancë të Sharlto Copley! Filmi është i vendosur i gjithi në një vend, një magazinë e madhe, teksa disa banda të ndryshme përpiqen të arrijnë një marrëveshje për shitjen e armëve. Kur marrëveshja merr tatëpjetën, pjesa e tjetër e filmit është 80-minuta luftë me armë teksa personazhet mundohet të dalin gjallë prej aty, secili për kokën e vet. Është një premisë shumë qesharake që tingëllon si një parodi e keqe, por disi funksionon, falë edhe kastit të aktorëve, Armie Hammer, Cillian Murphy, Brie Larson dhe Jack Reynor, të cilët vitin e shkuar gjithashtu morën gjithë vëmendjen në filmin e nënvlerësuar Sing Street. Është i dhunshëm, shumë për të qeshur dhe me një kast aktorësh të paparë.

Thirst Street (Rruga e Etjes)

Filmi i fundit i Nathan Silver-it, i përshkruar nga disa si një “dramë psiko-seksuale” është filmi i tetë që ai ka bërë në tetë vite. Flet për një stjuardesë amerikane e cila, pas vetëvrasjes së të dashurit, gjatë një ndalese në Paris kalon një natë me një barist. Nuk kalon shumë kohë dhe ajo zhvendoset dhe fillon të planifikojë jetën e saj rreth hasjes sërish të baristit, dhe filmi merr një kthesë shqetësuese përndjekëse. Thirst Street është një aksident me makinë 80 minuta i gjatë, gjithë kohën ti mban frymën se kur do ndodhi përplasja. Lindsay Burdge, të cilën mund ta njohësh nga Easy në Netflix apo të mrekullueshmin Ftesa tëKaryn Kusama, totalisht e mban të gjithë filmin vetë---pa performancën e saj filmi shumë lehtë mund të kishte shkuar “për lesh”. Dhe xhirimet të lënë pa frymë.

Natasha

Natasha me shumë gjasa është një nga rrëfimet më të errëta—dhe më ndikuese—që do të shihni këtë vit. E adoptuar nga një tregim i shkurtër, filmi i regjisorit dhe skenaristit David Bezmozgis sjell eksperiencën e imigrantëve në Toronton e ditëve moderne. Mark, një 16-vjeçar dembel që shet bar është i detyruar që të kalojë verën me Natashën 14-vjeçare, vajzën e një nuseje-me-porosi nga Rusia, me të cilën do të martohet xhaxhai i tij. E kaluara tronditëse e Natashës fillon dhe vihet në fokus teksa mes dy të rinjve fillon dhe lulëzon një histori dashurie, dhe tragjedia duket e pashmangshme. Nuk është filmi më i lezetshëm apo më i këndshëm për të parë, por patjetër që do të lerë shenjë.

Stronger (Më i Fortë)

Është e vështirë të kuptosh se përse Stronger nuk ishte në radarin e të gjithëve. Edhe me një temë kaq të trazuar, një aktor shumë i njohur në rolin kryesor dhe performanca e vlefshme për Oskar, duhet të ishin të mjaftueshme për të bërë një impakt. I drejtuar nga një Jake Gyllenhaal, rrënues në një nga rolet e tij më të mirë, filmi është historia prekëse e Jeff Bauman-it, mbijetuesit të bombës së Maratonës së Bostonit, të paraqitur në një sërë fotografish virale. Është padyshim një histori frymëzuese, por para se të arrijë aty është dëshpëruese, shpesh një vështrim brutal i kompleksiteteve të të qenit një simbol për diçka më të madhe se ty, dhe impaktin e kësaj në gjendjen mendore të dikujt.

Norman: The Moderate Rise and Tragic Fall of a New York Fixer (Norman: Ngritja e Ngadaltë dhe Rënia Tragjike e një Sekseri nga New York-u)

Richard Gere vitet e fundit i ka kaluar duke fituar kreditë në sektorin e filmave indie (Shihni Time Out of Mind nëse doni të jeni të trishtuar për dy orë), dhe me Norman-in ai me të vërtetë e ka kaluar veten. Filmi tregon historinë e Norman Oppenheimer-it, një ndërmjetës i vogël dallaveraxhi, i dëshpëruar që të krijojë lidhje me këdo që është i gatshëm ta dëgjojë. Pasi zë miqësi me një politikan, i cili arrin të bëhet kryeministër i Izraelit, jeta e tij ndryshon për më mirë. Por, teksa ndikimi i tij politik rritet, po kështu rriten dhe numri i syve që e mbikëqyrin, dhe shikuesi pyet veten se sa do zgjasë para se gjithçka të shkërmoqet. Teksa lexon për të, mund të mos duket shumë eksitues, por Gere është madhështor në këtë rol dhe filmi arrin të të përfshijë gjatë të gjithë kohës. Një film i vogël, por shumë i mirë.

Colosal (Kolosal)

Padyshim një nga filmat më unikë të vitit, Colossal-i i Nacho Vigalondo-s është delikat në portretizimin e metaforës së tij qendrore. Në të luan Anne Hathaway, si një shkrimtare alkoolike dhe e papune e cila, pasi e nxjerrin me forcë nga apartamenti luksoz i të dashurit në Manhattan, rikthehet në shtëpinë e fëmijërisë, tani të braktisur. Jason Sudeikis është në rolin e një miku të vjetër fëmijërie, i cili menjëherë përpiqet që ta ndihmojë të sistemojë jetën e saj. Ah po, është edhe një mostër gjigande ala Godzilla në Korenë e Jugut që po bën dëme të mëdha dhe që ju shumë shpejt do të mësoni se kontrollohet nga Hathaway, por vetëm kur ajo është në një pjesë specifike të këndit të lojërave. Pështjelluese? Sigurisht. Ambicioze? Padyshim! Është një film për një grua që humbet, dhe pastaj e rifiton, fuqinë e saj. Megjithëse monstra gjigande që shkatërron një qytet/ Hathaway që shkatërron jetën e saj është shumë e dukshme, funksionon, në pjesën më të madhe, dhe filmi është një gosti gazmore dhe e ashpër, si asgjë tjetër këtë vit.

Graduation (Diplomimi)

Graduation shpaloset si një lojë e moralit të ditëve të sotme---e detyron shikuesin të vërë në pyetje atë çka do të bënte nëse do të vihej me shpatulla për muri, dhe e bën këtë duke thurur një rrëfenjë pabesueshmërisht trazuese. Romeo, një doktor i ndershëm në Rumani, do një jetë më të mirë për të bijën, Eliza. Ajo është vetëm një provim larg një burse studimi në një universitet prestigjioz. Kur Eliza sulmohet ditën para testit, i ati testohet—çfarë është ai në gjendje të bëjë për të ardhmen e së bijës? Është një kryevepër e krijuar shumë mirë që do na vërë në po aq ankth sa edhe protagonistin.

Only the Brave (Vetëm guximtarët)

Pavarësisht volisë së pafat (zjarret e shumtë në Kaliforni dhe Montana), Only the Brave nuk la ndonjë shenjë në boxoffice. E bazuar në një histori të vërtetë, filmi tregon historinë e Granite Mountain Hotshot, një grup zjarrfikësish, më të mirët e më të mirëve, të cilët rrezikojnë jetën për të mbrojtur qytetet nga zjarret e egra. Ka një kast të mrekullueshëm. (Josh Brolin! JeffBridges! JenniferConnelly! MilesTeller!) dhe arrin që në mes të një aksioni për fikjen e zjarreve të endë një narrativë shumë prekëse. Plus, edhe informacioni i detajuar për zjarret e egra, dhe si luftohen ato është shumë tërheqës.