Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Editorial: Votat e PPE, votat e Shkodrës

Politiko 31 Maj 2022, 16:57

Editorial: Votat e PPE, votat e Shkodrës

Alfred Lela

Ai që u trumbetua si skualifikim nga e drejta për t’u bërë pjesë e vendimeve të Partive Popullore Europiane (PPE), do të ishte një lajm i keq për Partinë Demokaritike dhe mbështetësit. Me vend është trishtimi që ka kapluar ata demokratë, të provuar shumicë më 6 mars, dhe sidomos gëzimi i atyre që java e parë e marsit, edhe pse çanë bulçinjtë duke u shitur për 95 përqindsha, i provoi pakicë.

PPE kanë qenë më drastike me Fidesz, partinë e kryeministrit hungarez Viktor Orban, duke e pezulluar nga grupi në vitin 2019. Dy vjet më vonë ishte Orban që, duke parandjerë përjashtimin nga grupi parlamentar i PPE në Parlamentin Europian, provokoi largimin. Kriza në raportin me PPE nuk e pengoi liderin hungarez të fitonte pushtetin për herë të pestë para pak javësh. Këtë fakt e ndërmend për të thënë se ‘rrethimi ndërkombëtar’ nuk prodhon domosdoshmërisht konsensus kombëtar. Orban nuk është rasti i vetëm.

Kjo nuk do të thotë që vendimi i partive simotra të PD duhet marrë me arrogancë, lehtësi apo me tërbim. Edhe nëse ndërkombëtarët sillen ashpërsisht dhe padrejtësisht, Sali Berishës dhe PD u duhet të tregohen të krishterë dhe jo judaikë: të kthejnë faqen tjetër. Gjithmonë duke thënë mendimin e tyre, duke kërkuar të drejtën legjitime, por pa ‘hakmarrje’ të vogla provinciale në cip të buzës.

Sa u takon atyre që janë gëzuar, kryesisht anti-berishistë kronikë dhe bashistë anakronikë, u duhen theksuar dy paradokse. I pari është fakti se ata janë pakicë dhe, të qenët, për një rastësi të rrethanave, në krah të ndërkombëtarëve nuk i bën shumicë. Madje i kthen në qesharakë, sepse ngjajnë me fëmijën që pasi ka humbur lojën, shkon sjell mamin për dore, duke qarë dhe duke kërkuar topin dhe fitoren.

Në vend që të luftojnë një shumicë në partinë e tyre, me të meta por gjithsesi legjitime, ata duhet të punojnë me veten, së pari duke shembur, së brendshmi dhe së jashtmi, përçudnimin politik që po i karakterizon, sjelljen ndaj asaj që ua kanë marrë me vote, sikur ua ka lënë baba me tapi. U duhet të ulin armët dhe të mos gëzohen që PD i shtohen armiqtë, kundërshtarët, skeptikët apo pragmatistët, dhe të gjejnë urat e bashkimit, jo kallëpdinamitet e inatit. Gramoz Pashko i ndjerë, në kulmin e konflikit me Sali Berishën, deklaronte se “ato që e bashkonin me të ishin më shumë se ato që e ndanin”.

Pozicioni i misionarit, sipas të cilit sado plagë t’i hapen PD, vijnë këta e ia shërojnë, se këta janë përgjigjia, e vërteta, drita dhe jeta, është skizofreni jo realpolitikë.

Edhe më shumë e tillë kur bien në paradoksin e dytë. “I kanë hequr të drejtën e votës në PPE”, bërtasin me të madhe. Po mire, more gëzimtarë atje e ankimtarë këtu, a nuk vlen i njëjti parim për të gjitha votat (bash për këtë e drejta e votës njihet si universale). Nëse PD ia heqin të drejtën e votës në PPE, po 30 përqind të shqiptarëve, që votuan për të njëjtën PD, vota e së cilës nuk vleka në Roterdam apo Munih, çfarë vlere kanë?!

Nëse për botën kjo nuk do të thotë shumë, për shqiptarët duhet të thotë sa e gjithë bota. Sidomos për ata që ankohen prej pesë palë zgjedhjesh se ua vjedh votat Rama, si kanë guxim që kërkojnë t’u rrëmbejnë vullnetin politik shumicës certifikuar sipas votës, të singjashmëve të tyre me të cilët kanë bërë beteja të humbura dhe kanë marrë plagë ende të pambyllura?!

Duhet një kthjellim, i cili nuk vjen as me stomak dhe as me prapanicë, por me rradake të kresë.