Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Kthesa e Ramës e shpjeguar me katër arsye

Politiko 22 Tetor 2017, 18:55

Kthesa e Ramës e shpjeguar me katër arsye

Alfred Lela

Kryeministri Edi Rama ka të drejtë në një pikë. Media nxitoi, në cektësi apo në djallëzi, që të prodhonte një 'sprovë burrërie' nga një 'skandal shtetëror', kur u përball me përgjimet italiane në të cilat përmendej edhe ish-ministri i Brendshëm. Pas statusit të Kryeministrit se 'nuk u besonte veshëve nga ajo që dëgjonte të flitej mes trafikantëve', portalet, përfshi edhe Politiko.al, sugjeruan se Rama 'e lëshoi' Tahirin.

Shpejt e shpejt fraza u bë formulimi standard edhe për gjuhën politike. Shtypi online u ngut që prej një skandali me implikime shtetërore dhe qeveritare të nxirrte një test moral që lidhej me 'besën' dhe 'burrërinë' e Kryeministrit.

Nuk është kjo, megjithatë, arsyeja e kthesës së Ramës. Edhe në qoftë, ai nuk duhet ta artikulojë publikisht. E tregon të dobët: aq të luhatshëm sa ç'sugjeron edhe refreni i famshëm la donna e mobile. Një politikani të lartë, i duhet të konceptojë, të ketë parasysh dhe të ndjekë arsyet shtetërore dhe të interesit publik, dhe aspak motivimet grarore, burrërore apo portalore.

Çfarë, atëherë, e ka shtyrë Kryeministrin të ndërrojë qëndrim, duke hequr dorë edhe prej një standardi që është i rrallë ose joekzistues në politikën shqiptare. Të ndarjes së arsyeve politike, elektorale apo personale, nga ato shtetërore dhe publike?

Më e para ka të bëjë me atë se Saimir Tahiri vendosi not to gentle into that good night. Pra, të mos e ofronte kokën në satër, të mos bëhej ai kurbani i katër viteve 'leje qeveritare' për industrinë shtetërore të kanabisit. Tahiri e refuzoi kodin e heshtjes. Ai veproi publikisht duke vënë në lëvizje një mekanizëm i cili, kur është pjesë e një skandali, nuk mund të kontrollohet. E hapi këtë me shprehjen e vetë Kryeministrit 'nuk keni parë asgjë akoma'. Rama do ta kishte më të vështirë me dy shtjella artikulimi politik jashtë kontrollit të vet, ish-ministrin e zemëruar dhe Opozitën e legjitimuar. Kështuqë, ai vendosi ta centralizonte propagandën. PS të fliste me zërin e Saimir Tahirit dhe ky i fundit me zërin e partisë.

Brenda një kuptimi të dytë të ngjarjes, Rama nuk mund të lejonte dorëzimin e Tahirit pa shkrepur një pushkë, edhe për faktin se kjo, automatikisht, do t'a projektonte edhe atë nën të njëjtën hije gabimi. Saimir Tahiri kishte qenë ministri i tij 'yll', i mveshur me besim, pushtet dhe lëvdata publike; një investim i drejtpërdrejtë. Nëse e lëshonte, në rastin më të mirë, do të përflitej për pazotësi në gjykim.

Pa harruar një motiv të tretë. Mjë ministër i Brendshëm i implikuar direkt në trafik droge, i afërt me bandat e narkotrafikut, njollos si qeverinë ashtu edhe Partinë Socialiste, duke e kthyer në kolektive përgjegjësinë (parabola e drurit të shtrembër nuk mjafton [a nuk e prish ai gjithë turrën?]). Akuza thërret në skenë edhe kundër akuzën.

E fundit krejt është çka Kryeministri renditi si të parën: zhurma e krijuar në 'kazanin mediatiko-politik'. Me siguri, Rama ka patur edhe një parehati personale nga zulma që kaploi rrjetën e media dhe politikës. Pavarësisht gabimit apo fajit, Saimiri ishte vartës, koleg, socialist, e me radhë. Armiqtë e Tahirit u bënë edhe të tijtë, apo më saktë armiqtë e tij ishin sulmuesit e parë të ish-ministrit.

I shtyrë në një cep ai e motivoi edhe me këtë shtysë zhvendosjen në qëndrime.

Sido që të jetë, Rama, qeveria dhe Partia Socialiste e kanë marrë një goditje brinjë më brinjë nga 'skandali Tahiri'. Ata e kanë humbur ta drejtën e pranimit dhe mospranimit, dhe kanë kaluar në fazën 2 atë të menaxhimit të kostove apo kontrollit të dëmeve.

Në terma të tjerë, Saimir Tahiri është një këmbë e humbur në betejë. Rama me doktorët e propagandës mund të jenë duke përgatitur një këmbë prostetike, por çalimi do të mbetet.