Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Kthimi në fis te Margjeloja

Politiko 12 Prill 2019, 18:50
Kthimi në fis te Margjeloja

Artan Fuga

Më habiste Gustave Le Bon kur, një shekull më parë, theksonte një ide shumë të çuditshme për mua. Ai theksonte, te "Psikologjia e turmave", se kur një popull bën një revolucion për të cilin nuk është i përgatitur, sepse elitat e tij janë për faqe të zezë, atëhere ndodh katrahurë: Revolucioni pas pak kohe kthehet në një ndryshim fjalësh kurse situata vazhdon si më parë, ose rikthehet te pika ku u nis.

Revolucioni bëhet një ndryshim fjalësh me të cilin shprehet i njejti realitet!

Kam përshtypjen se duke analizuar fjalorin politik të kohëve të tanishme, në media dhe në gojët e politikanëve dhe disa pushtetarëve, rezulton se edhe fjalët që përdoreshin një ose dy dekada më parë, dhe që mbanin pak erë demokraci, janë zhdukur. Të përmendësh ato sot është mëse qesharake, duken qesharake në sytë e njerëzve.

Imagjinoni sot të përdoren fjalë që nuk kanë asnjë kuptim pas tridhjetë vitesh gjoja demokraci.

Votim i lirë

Shanse të barabarta për qytetarët

Qytetar i mirëinformuar dhe i formuar

Mirëqënie

Konkurrim idesh

Media të lira dhe të pavarura

Zhvillim teknologjik

Kulturë kombëtare

Demokraci lokale

Hapje kulturore me Perëndimin

Treg i lirë

Të gjitha këto fjalë janë kthyer në forma bosh, pa përmbajtje. Ato që tridhjetë vite më parë konsideroheshin nga brezi i kohës si ëndrra.

Tani nuk flitet fare për qytetar, por vendin e kanë zënë pjestarët në mitingje ulur në karrige plastmasti.

Gazetarit të pavarur i thërrasin kadri.

Opozita është një tufë qorrash.

Profesorët janë bandë kopjacësh që meritojnë veting.

Bujqit që kanë rendimente qesharake në prodhime quhen fermerë.

Burri dhe gruaja që rrinë pas banakut të ndonjë kioske quhen biznesmenë familjarë.

Ca vende urbane që ngjajnë si kampe përqendrimi për autovetura quhen parkingje.

Librat që shiten në përsheshe gjithë pluhur dhe me kopertina tejet të lodhura quhen kulturë.

Një megafon që transmeton gjithë ditën këngë të viteve '70 quhet media publike.

Gjithë ditën dëgjon këngën MARGJELO!

Ata që braktisin atdheun duke ikur nga sytë këmbët quhen emigrantë ekonomikë të integruar në tregun e lirë.

Njeriu që bosi e vendos në një listë që ua paraqet votuesve të rrallë dhe që ngre e ul dorën sipas uljes dhe ngritjes të syve të shefit quhet deputet.

Ngritja e kullave bina quhet rritje ekonomike.

Dhënia e pasurive kombëtare badjava privatëve quhet partneritet.

Letra pa asnjë vlerë në tregun e punës quhen diploma.

Ne kemi shkuar në fis!

Vendimarrja ne kohën e diktaturës varej nga nja njëzet a tridhjetë veta. Nga sa veta varet sot?

Këmbë artisti i huaj nuk shkelte dot në Shqipëri në diktaturë? Sa artistë në vit vijnë nga jshtë në skenat tona sot?

Bëheshin ndoca dhjetra filma me metrazh të gjatë shqiptarë. Sa filma shqiptarë, drama, etj. prodhohen sot me markën shqiptare?

Në diktaturë punohej kot në jo pak raste, por edhe bëheshin vepra të mëdha. Sot rrihet kot.

Diktatura të përgjonte dhe të mbyllte gojën duke të kërcënuar me shkop, internim, vrasje. Sot administrata ka mbyllur veshët dhe nuk dëgjon.

Nuk kishte në diktaturë media të lira dhe pluralitet mediash dhe diversifikim opinionesh në media. Cfarë qendrimi mban pushteti ndaj mediave sot?

Nuk jemi kthyer në fis?

Ku është tregu i lirë sot? Po njësoj si në kohët e vjetra ku pushteti e kontrollonte ekonominë.

Në fis!

Kthyer atje ku ishim! Fjalët ndryshojnë!

Të fundit