Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Zoti Lu, para ikjes në Kirgistan: ‘ky stan k’të bulmet ka’

Politiko 28 Maj 2018, 19:23

Zoti Lu, para ikjes në Kirgistan: ‘ky stan k’të bulmet

Gentian Gaba

Mbasditen e së dielës ambasadori amerikan, Donald Lu, dha një deklaratë mbi seancën e Gjykatës së Apelit të Krimeve të Rënda, e cila sot shqyrtoi kërkesën e ish-ministrit të Brendshëm, Saimir Tahiri, për heqjen e masës së arrestit shtëpiak.

Sipas ambasadorit Lu, kishte raportime nga burime të pavarura për presione serioze në këtë çështje, përfshirë edhe ryshfetet që u janë ofruar gjykatësve. Kësaj deklarate të fortë, ambasadori amerikan i shtoi edhe një thirrje për shoqërinë civile dhe median, të cilat sipas tij duhet të vëzhgonin këtë çështje me vëmendje, në mënyrë që vendimi të bazohet mbi provat dhe ligjin dhe jo mbi presione, kërcënime apo para.

Sot, pas dy orë e gjysmë seancë, Apeli e la të lirë Saimir Tahirin.

Fitorja e radhës e ish-ministrit në betejën e tij për liri, nuk mund të jetë tjetër veçse humbja përfundimtare e ambasadorit amerikan, përpara largimit për në Kirgistanin e largët.

Jo thjeshtë si pasojë e marrjes së lirisë nga ana e Saimir Tahirit, por nga deklarata naive me të cilën ambasadori iu drejtua dje medias dhe shoqërisë civile. Apeli ndaj tyre është prova më fatkeqe që, z. Lu, nuk ka qenë i vëmendëshëm, në këto tre vite e gjysmë qëndresë në stanin tonë.

Nëse, pas asaj çka parë, dhe çka thënë me gojën e tij, pret që këto dy trupa shoqërorë të mbrojnë Republikën nga çakejt, do të thotë që ambasadori ka besuar verbërisht gënjeshtrat që i kanë thënë ‘mjeshtrat’ me të cilët ëndërronte të ndryshonte Shqipërinë.

Cila shoqëri civile do të vëzhgonte seancën e sotme? Shoqatat kërpudhore që lulëzojnë, me lugë në brez, në oborrin e ministrive për ndonjë thërrime nga tepsia qeveritare? Ato që japin dhe marrin ryshfete për të fituar ndonjë nga ato projektet e donatorëve të huaj që filtrohen nga institucionet shqiptare? Të cilat prodhojnë farsa ku shkrepen dy foto, nëpër sallat luksoze të hoteleve të Tiranës, pihet një kafe amerikane, referojnë dy-tre të përzgjedhur, që zakonisht janë të njëjtët për tema nga më të ndryshmet dhe, në fund, hartohen raporte për të bindur z. Lu dhe shefat e tij përtej Atlantikut se reformat ecin me marshin e pestë?

Cilat media do të ngrenë zërin për presionet ndaj gjykatësve? Radio Televizioni Shqiptar, që është zyra e piarit të kolegëve të z. Tahiri? Mediat e kioskave, apo ato të kullave? Ndoshta, raportin e Freedom House, ambasadori e ka lexuar në shqip, dhe sot është shumë vonë që t’i hidhte një sy origjinalit, pasi koha e z. Lu në Shqipëri mbaroi. Bashkë me atë, edhe aleanca e tij me palën e gabuar.

Ndoshta do t’i jetë dukur krejt normale të ishte afër mazhorancës, fundja këtë kanë bërë edhe ata që ka zëvendësuar në ‘rrugën e Elbasanit’ por, sot pas akuzës, dhe vendimit për Tahirin, mori mbrapsht reston e merituar për një sërë qëndrimesh të papërshtatshme.

Si, për shembull, vonesa me të cilën u kujtua për kanabizimin e vendit; për Prokuroren e Përgjithshme të Përkohshme, me të cilën mendoi se do të kapte, të paktën, një peshk të madh për t’ua servirur shqiptarëve, dhe eprorëve, si shenjë e betejës së fituar.

Një betejë në të cilën u mbështet te një mik, që dikur thirrej ‘shok’, dhe sot rrezikon të prishë kredibilitetin e punës që kanë bërë krah për krah. Ndoshta për të njëjtën arsye nuk ka folur ende për z. Xhafaj, dhe meselenë që ndjek arkitektin e përzgjedhur për të bërë drejtësi. Mëse e kuptueshme, pasi është guri i dominosë që rrëzon gjithë të tjerët.

Në fund, si të harrojmë raportet me atë që e thërret “miku im Don”. Lejoi që kryeministri të përdorte, apo të pretendonte, një “miqësi” nga e cila u fitua kredibiliteti që pozicioni i ambasadorit gëzon te shqiptarët; dhe, nga ana tjetër, për të cunguar kredibilitetin e atyre me të cilët z. Lu zhvilloi të vetmen betejë të sukseshme që ka përfunduar deri më sot: Dekriminalizimin.

Ndoshta ambasadorit mund t’i jetë dukur pak kjo fitore; në fakt ishte treguesi më i qartë se nuk mund të sillej si paraardhësit e tij, në krah të më të fortit, dhe të fortëve që kishin futur në Parlament.

Megjithatë, kjo nuk ka më vlerë për z. Lu, por për ambasadorin që do të vijë pas tij. Mund të presim shumë prej tij, ndonëse ajo që është e nevojshme është që të kuptojë, qysh prej fillimit, se ky stan këtë bulmet ka.

P.S. Përpara se të largohet për në Kirgistan, shpresojmë që ambasadori të bëjë ndonjë gjë për ata katër kuksianët që ndodhen ende në burg; sepse dihet, kjo punë me mik është.