Flash News

E-TJERA

Malli i shtetit është pa zot; kush s'vjedh është budalla...

Malli i shtetit është pa zot; kush s'vjedh është

Politikanë të korruptuar që vjedhin fonde dhe i paratë investojnë në prona të patundshme, apo i dërgojnë nëpër banka jashtë vendit. Tendera që shiten sipas interesave, privatizime të paligjshme të sektorëve kryesorë të industrisë dhe ministra që kapen me dashnoret nëpër hotelet e ortakëve të tyre. Shumëkush mund të mendojë se bëhet fjalë për tablonë e politikës shqiptare sot. Në fakt është atmosfera e tregimit “Qetësi përpara fërtyme” të Mitrush Kutelit, që i referohet epokës së gati një shekulli më parë. Megjithatë, ngjashmëria mes situatës politike të asaj kohe, që përshkruhet në fragmentin e mëposhtëm të shkëputur nga ky tregim, dhe situatës politike sot, është mbreslënëse.

…Kur bëja ushtrinë në Tiranë, jashtë, në gazermat e Ali Rizait, ushqimet e ushtrisë i kish marrë përsipër një kumpanjë hajdutësh apo, si i themi ne, një zhgan larosh e balosh. Në këtë zhgan kish ministra, ish-ministra, deputetë, tregëtarë të mëdhenj. Të gjithë ortakë: kaq do marrësh ti nga fitimet, kaq unë, kaq do t'i japësh Lalës, se Lalën e kishin krye. Ushtrisë i shkruanin dhjetë, i jepnin një; të tjerat këtu. - Dhe bëri sikur futi diçka në xhep, në të djathtë, ndonse s'kish fare xhep. - Ushqimet shkonin dorë më dorë gjersa katandisej kokoshi një thelë. Zgrapnin të gjithë. Efendilerët e bejlerët thoshin si në kohën e Turkut: "Malli i shtetit është mall pa zot; kush s'vjedh është budalla. Kush i merr shtetit një lek, sikur i shkul një qime derrit". Të gjithë kishin ngritur tri-katër palë shtëpi në Tiranën e Re e në të Vjetrën, dyqane të mëdha në mes të Pazarit. Ca nga këto shtëpi e dyqane ja kishin lëshuar me qira shtetit. Ama qira të madhe, që të lot tepja e kokës! Shtetit ja vjedhin paret, shtetit ja japin me qira shtëpitë. Ca burra të tjerë, ministra, deputetë e më the të thashë, i vjedhin paret në Shqipëri e i hedhin në Itali, blenë atje mall të patundur, që të kenë gjthnjë shpatullat të ngrohta, të rrojnë me të ardhura. Një palë ka zaptuar kripën, një palë duhanin; italiani ka marrë gazin e sa e sa të tjera. Ca burra kanë kaqe shumë pare, sa nuk dinë ç'të bëjnë, hanë, pinë e u tepërojnë. Lënë gratë e fëmijët në shtëpi e shkojnë shtrojnë aheng në Stamboll-Hotel, në Tabakët, në Brrakë. U prishnë menç pas një çingie që i thonë Marije. Buçet anembanë kënga: "Marije, moj Marije, moj si mushkë Italie...".

 

(Mitrush Kuteli, "Qetësi përpara fërtyme", "8 Nëntori", Tiranë, 1972.)

Të fundit