Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Marrëzia e Nazarkos me shokë dhe “diktatori” me atlete

Politiko 9 Mars 2018, 12:22

Marrëzia e Nazarkos me shokë dhe “diktatori” me atlete

Naum Mara

Diktatorët e shekullit të kaluar ishin thuajse të gjithë me çizme. Disa (të djathtët) i mbajtën deri në fund të jetës ose i ndërruan me pantoflat e burgut, ndërsa “të majtët”, përgjithësisht, i ndërruan në pjesën e dytë të sundimit me këpucë luksoze.

Rama përpiqet të jetë “Diktatori” i shekullit XXI, me një përzierje ekzibicionizmi, romuzesh ala-Enver, populizmi ala- Musolini, fjalori të ndyrë ala- Duterte dhe atlete.

Pas largimit të bashkëpunëtorëve të tij kritikë, si Lubonja dhe më vonë Blushi, rreth vetes ka mbledhur tufën më të përulur të servilëve, që përsërinin rast e pa rast nevojën e madhe që ka Shqipëria për një prijës si ai.

Eriona Veliaj kërkon që Rama të mbetet në krye të vendit edhe për disa dhjetëvjeçarë.

Spiropali e krahason me Skënderbeun duke i garantuar të paktën 25 vjet në udhëheqjen e “Lidhjes së Kanabisit”.

Niko Peleshi e përcakton si “çunin më të mirë të Shqipërisë!”

Dhe këto janë ato, që dalin në shtyp, pa llogaritur lajkat e pafund, që i bëhen në dreka dhe darka, ku narcisizmi i tij miklohet nga përuljet e oborrtarëve. Kështu, dëshira e tij për të qenë Diktator, kthehet në psikologjinë e tij, në nevojë për t’i shërbyer popullit të tij si Diktator.

Gjatë fushatës elektorale të vitit të kaluar, një mësuesja ime, grua me mend dhe shumë e balancuar, ju drejtua me fjalët: “E kam thënë që vetëm Rama mund ta bëjë Shqipërinë!”

Ishte për të ardhur keq të mendoje se, jo pak njerëz në Shqipëri kishin filluar të mendonin se Prijësi i duhur kishte mbërritur dhe duhej të kthehej në Sundimtar.

Por, për këtë psikozë kaq të dëmshme për vendin, nuk mund të fajësojmë vetëm Ramën me ERTV e tij, vetëm “oborrtarët”, që karrierën e tyre ja dedikojnë atij, vetëm militantët mendjengushtë dhe syverbuar.

Një pjesë e mirë e medias, ka përgjegjësinë e madhe të rritjes së “kultit të “Edi Ramës’.

Ka gazetarë, si Shpëtim Nazarko, që nuk arrijnë dot të fshehin adhurimin e tyre për udhëheqësin e ri me “dorë të fortë“, dhe të pajtohen edhe me një shndërrim të mundshëm nga autokrat në Diktator.

Shpërthimi i Shpëtim Nazarkos, i ndihmuar më pas edhe nga një artikull shpjegues i Skënder Minxhozit, dëshmon se në shtresa të caktuara të së majtës përkëdhelet ideja e “të bërit shtet” me metoda diktatoriale. Jo të pakta kanë qenë gjatë viteve të fundit lavdet e Fatos Klosit dhe Zabit Brokajt për Mehmet Shehun, si kryeministër “i zoti dhe dorë e fortë“.

Ideja se “Demokracia nuk funksionon”, nuk është as e Nazarkos dhe as e të tjerëve si ai. Pati përfshirë të gjithë Europën në tri dekadat e para të shekullit XX dhe atje ku ishte më e brishtë dhe problemet ishin më të mëdha, si në Itali, Portugali, Gjermani dhe Spanjë, u vendosën Diktaturat fashiste me mbështetjen e atyre, që kërkonin “dorë të fortë“. “Dora e fortë“ krijoi stabilitet për disa vite dhe përveç kufizimit të lirive, më pas u kthye në varrmihës të atyre kombeve.

Në krahun tjetër, përmbysja e shtetit në Rusi u quajt revolucion, dhe nga një regjim carist i kalbur, u vendos një Diktaturë e ashpër, që përsos krimeve të mëdha, u kalbëzua gradualisht gjatë dhjetëvjeçarëve.

Marrëzia e Nazarkos dhe të tjerëve si ai, konsiston në faktin, që Rama, në vend të konsiderohet si bashkëfajtor, për problemet e mëdha që ka tranzicioni shqiptar, po trajtohet si Shpëtimtar të cilit duhet, jo vetëm t’i jepen edhe vite të tjera qeverisjeje, por mundësisht t’i shtohen kompetencat dhe kontrolli mbi institucionet.

“Vetëm Rama mund ta bëjë Shqipërinë!” është një parullë jo pak e rrezikshme dhe për t'u nënvleftësuar.

Situata jo e shkëlqyer e Bashkimit Europian dhe shtimi i prirjeve centrifugale të shumë kombeve, nuk e përjashtojnë në masën 100% shpërbërjen e tij. Edhe pse kjo ka pak gjasa të ndodhë, rritja e fërkimeve, diferenca ekonomike midis shteteve dhe shtimi i lëvizjeve populiste, nuk e bëjnë të pamundur. Shto këtu edhe trysninë e regjimeve gjysëm diktatoriale të Putin dhe Erdoganit.

Ndaj shpresa për të mbrojtur demokracinë tonë hibride vetëm nga Bashkimi Europian nuk është e mjaftë. Demokracia mbrohet vetëm nga brenda vendit, kur kuptohet se është alternativa më e mirë shtetformuese.

Për hir të Kombit, Rama duhet larguar sa më parë nga pushteti.

Ai ka nisur të luajë siç luajnë gjithë ata me prirje diktatoriale, me kartat e një nacionalizmi të fortë. Shpalosja e idesë së një Presidenti të përbashkët me Kosovën, ishte pikërisht e një lloji të tillë.

Nëse ka një gjë, për të inkurajuar këtë “diktator në potencë“ është pikërisht mbajtja e atleteve.

Do t’i duhen një ditë, për t’ja mbathur në pikë të vrapit për t’i shpëtuar drejtësisë dhe zemërimit popullor.