Flash News

KRYESORE

“Më lejo të të kërkoj ndjesë motër Zarife!”

“Më lejo të të kërkoj ndjesë motër

“Më lejo të të kërkoj ndjesë motër Zarife!”, më këto fjalë e nis postimin e tij ish-deputeti Luan Rama, fjalë për tetaren Zarife Hasanaj që humbi jetën gjatë misionit të NATO-s në Letoni.

Rama shprehet se do ishte më fisnike nëse Shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura  të shkonte pranë familjes për t’ia përcjellë lajmin e hidhur para se të shpëndahej publikisht.

“A nuk mundej dikush e ndoshta edhe ai vetë si ushtaraku më i lartë të shkonte më parë në familjen e Zarifes së ndjerë, e ta çonte lajmin e kobshëm për vdekjen e saj atje në shtëpinë e saj më parë se ta shpallte publikisht?

Kështu duhej bërë. Do të ishte më njerëzore padyshim. Dhe më dinjtoze, më e fisme. Do të ishte edhe sjellje shqiptare. Sepse është respekt ndaj dhembjes.Më së pari ndaj dhembjes së familjes!”, shprehet Rama.

Reagimi i plotë:

Dhembja është e rëndë mal e morti e ka pushtuar shtëpinë e Muharrem Hasanajt.

Malësori mundohet ta mbajë veten e të mos i dorëzohet gjamës, por ai nuk është gur.

E loti i dhembjes nuk merr leje as në syrin e burrit...

Ka humbur çikën e vet, Zarifen që e kishte dritën e syve!

Lajmi i kobshëm i ka ra si rrufe prej qiellit!

Vetë Shefi i Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura ka bërë kumtarin, dhe e ka kumtu lajmin publikisht, duke e bërë edhe më të rëndë gjamën në shtëpinë e Muharrem Hasanajt!

Pse kaq të pakujdesshëm?

A nuk mundej dikush e ndoshta edhe ai vetë si ushtaraku më i lartë të shkonte më parë në familjen e Zarifes së ndjerë, e ta çonte lajmin e kobshëm për vdekjen e saj atje në shtëpinë e saj më parë se ta shpallte publikisht?

Kështu duhej bërë. Do të ishte më njerëzore padyshim. Dhe më dinjtoze, më e fisme. Do të ishte edhe sjellje shqiptare.

Sepse është respekt ndaj dhembjes.Më së pari ndaj dhembjes së familjes!

Respekti ndaj dhembjes në mort është i shenjtë. Për të nuk ka protokoll. Kodi i nderimit në heshtje na vjen prej shekujsh e ndër malësorët ai kod nuk ka ndryshuar kurrë si vetë vdekja!

Zarife Hasanaj është çika e Muharrem Hasanajt. E mandej, ajo është eshte vajza me uniformë në Forcat e Armatosura, është motra jonë zanë mali, që duke shërbyer në misionin e NATO-s diku larg, në dhe te huaj, humbi jetën për të mbetur në përjetësi zanë e paqes.

Po ne, pse jemi kaq të shëmtuar përballë dhembjes së familjes së Zarifes?!

Kryeministri shkroi një tekst ngushëllimi.

Për Zarifen duhej, por ishte për një emër tjetër!

Çartje?

Nuk dua ta besoj.

E di, “lapsus” do të më qortojë dikush!

Po si mundet të jetë lapsus apo gabim pa dashje?!

Eshtë pakujdesi ose mungesë vëmendjeje.

E pakujdesia a mungesa e vëmendjes në kësi rastesh, është mungesë respekti. Eshtë fyerje!

Po Kuvendin e Shqipërisë a nuk e patë se sa me shëmti e për turp u shfaq?

Kodi i heshtjes e kodi i vdekjes u nëpërkemb!

Kur që në çelje të seancës si akt të parë, në solemnitet e heshtje dhembjeje, deputetët që janë ngritur në këmbë e kanë nderuar edhe horra në atë sallë, duhej të ngriheshin e të nderonin Zarife Hasanajn, u bënë qesharakë e karagjozë që paturpësisht jo vetëm e lënduan më shumë dhembjen e familjes së Zarife Hasanajt, por bënë të vdekur edhe dy ushtarakët e tjerë të plagosur, ndërsa sorrollateshin me fjalë të pakuptimta se duhej pritur sa të vinin të gjithë deputetët e mandej të ngriheshin në këmbë për hipokrizinë e rradhës!

Çfarë shëmtie e pacak!

Ndaj mes dhembjes e lotëvë që njeriut ia lehtësojnë shpirtin, më lejo të të kërkoj ndjesë motër Zarife!

Të kërkoj ndjesë për faktin që ne jemi kaq të shëmtuar përballë teje moj fisnike - zanë e paqes dhe përballë dhembjes së mortit në familjes tënde të mirë, që sot është e të gjithëve ne!

Të fundit