Flash News

OP-ED

Në Berlin u vulos fundi i ciklit të 'qeverisë Rama'

Në Berlin u vulos fundi i ciklit të 'qeverisë Rama'

Fitim Zekthi

Samiti i Berlinit ishte goditja më e rëndë që ka marrë kryeministri Rama në këto gjashtë vite në detyrë në lidhje me përkrahjen ndërkombëtare. Kancelarja Merkel dhe presidenti Macron as që e diskutuan fare çështjen e çeljes së negociatave për antarësim të Shqipërisë. Gjithashtu, kancelarja dhe presidenti, thërrmuan edhe idenë e shkëmbimit të territoreve apo korrigjimit të kufijve mes Kosovës dhe Serbisë, një ide e mbështetur nga Vuçiç, Thaçi dhe Rama.

Kryeministri Rama vetë nuk ka folur për takimin në Berlin. Të gjitha mediat në vend, të gjitha emisionet televizive, gati në sinkron, nuk po trajtojnë këtë dështim. Titujt e gazetave flasin për gjëra të tjera ose thonë që në Berlin u diskutua për reformat dhe progresin e tyre.

Vitin e kaluar, në prill, kur Komsioni Europian lajmëroi se rekomandonte që Shqipërisë t’i jepet nga vendet e BE-së statusi i vendit që ka hapur negociatat, kryeministri Rama mbajti një fjalim të gjatë në kryeministri ku tha se, më në fund, negociatat u hapën.

Kryeministri tha se “hapja e negociatave nuk është fitore e partisë, që bëri gjithçka për t’i hapur ato dhe u sulmua deri në kockë për këtë përpjekje dhe as humbje e partisë që la kockat për të penguar hapjen e negociatave…”. Pra, për Ramën PS-ja kishte bërë gjithçka që të hapeshin negociatat dhe tashmë ia kishte arritur këtij suksesi, ndërkohë që PD-ja kishte lënë kockat duke luftuar kundër hapjes së negociatave.

Pra, nga njëra anë një gënjeshtër shumë e madhe ndaj popullit dhe, nga ana tjetër, një sulm shumë i egër ndaj opozitës.

Po në atë fjalim Rama tha se, ”tashmë u ka ikur koha politikanëve që i kanë ikur me sukses drejtësisë për vite me radhë, një drejtësie të korruptuar e të kapur prej tyre për fyti, duhet të paguajnë njësoj siç kanë paguar e paguajnë fajtorët e të gjitha niveleve, në çdo vend anëtar të Bashkimit Europian”. Pra, gjasme, Rama ishte i vetmi politikan i rëndësishëm, i pakorruptuar, që është përballur me korrupsionin dhe që tani ia ka dalë të ndërtojë një drejtësi, që do t’i çojë ata në burg që do të thotë sërish sulm ndaj opozitës.

Pas përbetimit për ndershmëri, pas sulmeve të rënda ndaj opozitës, vjen edhe përbetimi tjetër, sigurisht, qesharak: “Ne do ta çojmë deri në fund amanetin e Skënderbeut, rilindësve, heronjve e dëshmorëve të luftës, martirëve… që rrojtën në këtë vend e dhanë çfarë kishin për këtë vend…”.

Ndërkohë që bëhej fjalë vetëm për dhënie rekomandimi për çeljen e negociatave, rekomandim që ishte bërë edhe një herë tjetër herë për Shqipërinë. Nuk kishte asgjë të re, do të pritej ecuria e luftës ndaj krimit dhe korrupsionit. Nga ajo kohë duket se gjërat kanë shkuar edhe më keq me krimin, trafikun korrupsionin, emigrimin dhe kërkesat për azil. Holanda madje ka votuar edhe për vendsojen e regjimit të vizave.

Vitin e kaluar, së bashku me Shqipërinë, rekomandimi për çeljen e negociatave iu dha edhe Maqedonisë. Kryeministri Zoran Zaev mbajti gjithashtu një fjalim në Shkup. Ndryshe nga Rama,  Zaev, tha se rekomandimi për hapjen e negociatave “është sukses i popullit, i qeverisë dhe i opozitës. Populli me zgjedhjet i dha një shtysë të re këtij procesi. Hapja e negociatave rrit përgjegjësinë tonë, e cila kërkon të lëmë anash çdo zemëratë…”.

E para, Zaev nuk tha se u hapën negociatat. E dyta fjalimi i tij nuk kishte përbetim për ndershmëri, nuk sulmoi opozitën dhe nuk u përbetua për mostradhti. Duhet pasur parasysh që opozita në Shkup është partia e Gruevskit, me të cilin Zaev ka pasur një luftë të egër disavjeçare, deri edhe në rrahjen e Zaevit në Parlament nga militantët e Gruevskit.

Tani, një vit më pas, kur qeveria e Zaevit ka bërë një marrëveshje historike me Greqinë për emrin, kur vendi ka hyrë në NATO, kur nuk ka asnjë akuzë për lidhje të politikanëve të rëndësishëm me trafik droge, kur nuk ka akuza ndaj ministrit të brendshëm për trafik ndërkombëtar, Maqedonia e Veriut, me të drejtë, pret çeljen e negociatave.

Ai iu është drejtuar liderëve të BE-së se do të japë dorëheqjen në qoftë se nuk çelen negociatat. Me këtë ai kërkon të thotë se ka bërë gjërat e duhura dhe vendi meriton negociatat. Në qoftë se nuk i merr, atëherë ai ka dështuar dhe nuk ka si të rrijë kryeministër kur nuk mundet të çojë përpara këtë proces.

Rama, që vjet tha u hapën negociatat, sulmoi egër opozitën, u përbetua për ndershmëri dhe për ndjekje të amanetit të Skënderbeut, vjen dhe përpiqet, me anë të mediave, të mos pranojë dështimin, por të flasë për sukses dhe progres. Zaev, që vjet tha u dha rekomandimi, (jo hapje siç tha Rama), se ky rekomandim ishte sukses i gjithë popullit, nuk sulmoi opozitën, nuk bëri përralla me ndjekje amanetesh të heronjve, ka thënë se mund të japë dorëheqjen në rast të mos çeljes së negoçiatave.

Çfarëdo që të bëjë Rama, nuk do ta marrë dot më veten pas asaj që ndodhi në Berlin. Në Berlin nuk u lajmërua moshapja e negociatave, as vdekja e planit të mbështetur nga Rama-Thaçi-Vuçiç për shkëmbim territoresh. Në Berlin u konstatua përfundimi i ciklit të qeverisë Rama. Për Thaçin dhe Vuçiçin ka analiza të tjera.

Të fundit