Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Në plazh me Kadarenë, Edi Ramën, Lulzim Bashën e të tjerë

Politiko 2 Gusht 2017, 13:02

Në plazh me Kadarenë, Edi Ramën, Lulzim Bashën e të

Agron Gjekmarkaj

Vapa, si jehu i qoftlargut, ka vërshuar rrugëve të Shqipërisë duke trumhazur e mpirë të madh e të vogël. Nafakëbardhet, duke rendur si mëzi në lendinë kanë zënë bregun e detit. Të pamundurit, gjithë zemëratë, me qafën e skuqur nga mujsharia e rrezeve, turfullojnë mes taftit të djersës, përzier me pluhur, pezmin e grumbulluar muaj pas muajit.

Miku im hebre, i strukur në bodrumin e vilës së tij në Petrelë, ku temperatura shënon 24 gradë, dëgjon lajmet për rritje të saj dhe kqyr muret e veta me një lëbyrje sysh nga mallëngjimi e nderimi për projektuesin, ndërtuesin dhe babanë, që i bënë kaq të trasha. Gjysëm errësira i duket paqe, dhe as i shkon ndërmend që kokën e tij pa flokë ta nxjerrë jashtë. Meraku që i shkaktojnë të papriturat e bën të kujdesshëm. Ja e nxora thotë, e sikur të më piqet lëkura dhe dora të ledhatojë kockat e dala si dhëmbët e Kadmusit? Mornica i kalojnë në trup. Mos e dhëntë Zoti! Fik telefonin. Në djall miq e shokë a kush e kërkon! Pa filluar shirat e para, as sytë në dritare nuk qet e jo më kryet jashtë derës, kështu edhe portofoli nuk i t’hollohet duke e parandaluar sëmbimin në shpirt.

Bardhyl Londo ende nuk ka ikur nga Tirana. Këtë vit analizat nuk i kanë dalë edhe aq keq. Ecjen e ka më të lehtë pa tahmah, dhe shikimin jo aq të ngrysur. Mjeku i ka lejuar ta ftohë gjyrykun, i cili po i thahej si Grykë e Mezhgoranit a Tenda e Qypit nga murlani me birrë Paulaner të ftohtë taze, teksa ndërpret leximin e “Krishti kryqëzohet përsëri” të Kazanzaqisit. Miqtë e tij, xhymertë të demoralizuar nga lajmet e vitit që shkoi, le të duken pa gajle asaj bokrrine dhe nuk do të zhgënjehen si motit. Mos të gabojnë me ja ndryshu recetën me raki apo konjak, se befas ndonjë shpullë u kërcet në rrashtë të kresë.

Në pikë të këtij gazepi, Lulzim Basha dhe Tritan Shehu po bëjnë alamet opozite. Ke qejf t'i dëgjosh qerratenjtë! Bie fjala si gjyle topi mbi qemerin e padrejtësive. Veç të shtënat nga kryqëzori 'Aurora' në filmin e Ezejnshtejnit të krijojnë një të tillë tension të brendshëm. Pas rezultatit mbresëlënës të 25 Qershorit dhe 22 Korrikut, djalëria shqiptare, neoshqiptarizma, të virtytshmit dhe idealistët me fjalën e tyre e bëjnë litar shpresën.

Në një breg ku kam hedhur një çadër për të kërkur hije e puhizë pasi “zgjedhjet e lira” vanë, dhe nga ku po nomatis këto rradhëë plot brengë e mall, një demokrat i kalitur betejash mu afrua pa shumë kortezi e më tha: “e more evlat, si erdhën kohët! E vetmja mënyrë që të bëjë njeriu prokopi në PD-në e re është të lexojë e studiojë jetën, veprën dhe mendimin e Aldo Bumçit, Grida Dumës, Eduart Halimit e Tritan Shehut, dhe pastaj të dalësh në provim para Jeminit”!

Plazh i gjatë, njerëzit venë e vinë, mos këtë këshillë t’ja ketë dhënë i ngeshmi, edhe Preç Zogajt i cili prej kohësh ka mbetë pa tekst gazetaresk, siç thonë kosovarët, teksa me siguri lexon Pesoan, ndonjëherë nënqesh mendueshëm dhe muzgjeve hedh në kartë vargjet e veta!

Basha, siç thonë tiranasit është bërë “me tu dhimys”, prapë mileti nuk resht së treguari qyfyre, disa prej të cilave të ftojnë ta admirosh si personazh letërsie. Rrëfente njëri mes hukamash, të cilat ndërpriteshin nga nevoja për të marrë frymë, sesi një biznesmen i madh fare i kishte ndërhyrë për një personazh të njohur të “PD-së së vjetër” që ai të mbetej në listën e deputetëve dhe paskësh marrë si përgjigje, që jo vetëm do jetë, por ka mundësi të zgjedhë në do të jetë i pari mes Korçës dhe Elbasanit dhe pastaj i interesuari, natën e 26 Majit e kishte gjetur befas veten pensionist.

Po kështu, pa i shpëtuar yshtjes në të qeshur, tregonte një tjetër, se si një gazetar, nga më të njohurit në vend qënkesh interesuar për një mikun e tij aty brenda, dhe paskësh marrë qortimin e Lulit se, si të shkon mendja se ai s'do të jetë, si ke forcë ta mendosh këtë, turp për ty?!! Jo vetëm që do jetë, por të lutem pyete në ka ndonjë mik cilësor për të rekomanduar e paskësh darovitur Kryetari. Ai ishte larguar gjithë vrasje ndërgjegjeje për atë dyshim që paskësh patur.

Kërshërisë për të ditur nëse e kishte mbajtur fjalën, tregimtari, mes një të zgërdhire tha, artist fare…jo mër jahu, e gënjeu, dhe një hahahahahah çau ajrin si zhurma e një tollumbaceje të sapoplasur!

Vapë e sikletshme. Në dëgjesat që bëri, Kryeministri nën hije e qytetarët në diell, nuk kishte durim të degjonte se as i duhej ajo pjesë, fliste vetë, shpesh me një farë hakërrimi karakteristik, duke premtuar si gjithmonë gjëra që nuk maten, si krenari, dinjitet dhe shtet. Me tepsi, kazan e timon në dorë iku të qetohet në brigjet e hazërta të Dhërmiut.

Po mejtohet për qeverinë e Re! Të parën, atë të 2013 me të cilën nxori Shqipërinë në selamet, e ndërtoi me personalitete të forta, aqsa ndillte dhimbje pasha Zotin ...Sa shumë e kundërshtojnë dhe debatonte me ta? Tani, me gjasë, do zgjedhë njerëz të butë, e të shtruar, që e kanë llafin sherbet, fjollë, jo si të parët që ja plasën buzën, tue e lodhë, tue e plakë, tue e ba verem, sa gjithë fushatën i bëri opozite qeverisë! Mos bëfshin hajër Damjani, Lindita, Mimi, Iliri, Saimiri, Arbeni etj., që vetëm 'jo' i thonin.

Kryeministri këto ditë ka shpallë konservatorizmin si doktrinë për të kuptuar se kush janë liberalët në administratë. Në vjeshtë do të shpallë liberalizmin për të zbuluar konservatoret. Është e hollë kjo punë, Mao Ce Duni nuk ishte torollak, do të thoshte Shpëtim Nazarko duke tundur kokën nja dy a tri herë.

Sali Berisha po pushon në mënyrën e tij. Ai bën ushtrime logjike. Ndonëse ka bërë mjaft progres, ende se ka gjetur me saktësi majën në të cilën Basha do ta ngjisë PD-në, por e merr me mend. Eduart Selami është shpallur ‘ëantid”. Alfred Lela, nga bedenat e portalit të tij, shpreson që Hektori të ngjallet së vdekurish për të ringritur Trojën e djegur.

Filozofi Artan Fuga, pasi i priu një çete të vogël por cilësore intelektualesh në betejen për zgjedhje të lira e të ndershme me simbol çadrën në Bulevard, njëkohesisht duke pranuar nevojën për një Republikë të re, bëri një zbulim në rrugën 'Him Kolli'. Aty punëtorët e Komunales së Lal Erit, me vetmohim shpëtuan banorët nga kutërbimi dhe yryshi i fekaleve të inatosura e të zapullitura nga zhegu. Ai gjet një sjellje të denjë për Republike të re, apo një model nga duhet filluar, pikërisht nga ujrat e zeza. Të habiturit nuk qenë të paktë. Por, habia vetë është goxha koncept filozofik.

Aurel Plasari po shkruan një libër për fisnikërinë arbërore, Dukagjinët, Kastriotët, Balshajt, Aranitët, Topijat, Muzakajt etj., dhe kohë më parë, pas pesëmbëdhjetë vitesh pune, pat botuar Kryeveprën e historiografisë shqiptare “Skënderbeu-Një histori politike”, çuditërisht për xhelozi, injorancë, banalitet apo perversitet, të gjithë ata që duhej të flisnin, me ndonjë përjashtim të spikatur, heshtën teksa janë në gjendje të llapin pa fund kur do duhej të heshtnin. Mustafa Nano gatoi një “Sanduiç” dhe bëri kaps gjysmën e “elitës” së vendit.

Mark Marku, i cili shkruan gjithnjë e me rrallë, por mendon gjithnjë e më tepër, si gjithë katolikët që ndërtojnë një raport të ri me Zotin dhe botën në kapercyellin e të pesëdhjetave, nuk mërzitet lehtë e as gëzohet shpejt, sepse besimin dhe respektin ja ofron pakkujt, ndaj nuk zhgënjehet sa hap e mbyll sytë. Më i fituari nga kjo gjendje e tij i bie të jetë Lulzim Basha, të cilit kush kalon rrugës i jep një “perdafje”. Marku, jo.

Persida Asllani, drejtoresha e Bibliotekës Kombëtare, është më e trishtuara në këtë dalldi të nxehti. Njerëzit, pasi kalojnë nga sheshi 'Skënderbej' si nga ranishtet e Jemenit, hyjnë në Bibliotekë rrakapjekthi si pranë një oazi dhe sa nuk bien shahit në shkallë. Ata nuk kërkojnë libra, por ujë, duke belbëzuar nga shkrumbimi.

Thonë se, në Qerret, Ismail Kadare, më i zymtë se zakonisht, në ballkonin e shtëpisë së tij verore pret dërgata nga kufijtë veriorë dhe jugorë. Ata sjellin lloj lloj kumtesh. Armiq, komplote, gjeste trimërie…Ç’mos! Befas, dy gra nga Tetova të mbuluara me xhixhillik dallohen në distancë që rrasen në det gjithë këndellje. Zymtohet edhe më, ndihet i huaj në Qerret, në Tiranë, në Gjirokastër...dhe koha e letërsisë me kohën e realitetit i rezultojnë të ndara qysh nga Mesjeta e Skënderbeut.

Një gazetashitës po vikat ndanë bregut sa mundet “lajme të reja nga Republika e vjetër me Kryeministër të vjetër”! Një miku im jurist më dërgon shpesh lajme nga portalet, dhe mban syrin në frëngji nëse do bëj shamatë me gjithë botën por jo. Së paku këtij gushti, siç thotë Martin Camaj “trupi lyp paqe e shpirti don gjumë”... Ndonëse asnjë pikë shi nuk bie në lumë. /Panorama