Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Niset për Shtëpi të Bardhë, sos në ‘të Verdhën’

Politiko 25 Qershor 2020, 19:22

Alfred Lela

Presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, kur të mërkurën ka marrë padinë e Gjykatës Speciale, ka kuptuar se, i nisur për t’u bërë hero i luftës dhe paqes, mund t’i ketë humbur të dyja. Fletëthirrja ‘fatkeqe’ e Gjykatës ‘Europiane’ e detyroi ish-komandatin e UÇK të hedhë firmën, jo mbi dokumentin e ëndrrës, siç ndoshta kishte filluar ta përfytyronte ‘paktin e Uashingtonit’ me homologun serb, por mbi atë të makthit.

Kur Thaçi ishte nisur për në Shtëpinë e Bardhë, e kthyen në rrugë dhe i thanë se duhej të kthehej në të shkuarën, në Shtëpinë e Verdhë.

Kjo e fundit përmbledh në mënyrë më lakonike të gjitha akuzat ndaj luftëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, të kthyer në politikanë dhe krerë të lartë të republikës se re: krimet (e supozuara), makabriteti i të cilave shtrihet deri te përdorimi i kundërshtarëve për t’u marë organet dhe trafikuar.

Të gjithë më të zëshmit ndër ta, bashkë me Thaçin, edhe Ramush Haradinaj, Famir Limaj, Kadri Veseli e të tjerë, elita e re politike e Kosovës, kanë hyrë e dalë nën çatinë e kësaj akuze. Të gjithë kanë ëndërruar Shtëpinë e Bardhë, e cila i strehoi dhe mbrojti njëherë në Rambuje, por shpesh u kanë treguar të Verdhën.

Hashim Thaçi, ndoshta, ka menduar edhe atë tjetrën, përms një ironie të hidhur: ndër dy kryetarët e shteteve të ftuara në Uashington, i ndëshkuari me një akuzë të fortë nga e shkuara është ai, dhe jo ish-ministri i Milosheviçit, ‘kasapit të Ballkanit’.

Edhe për autorin e një romani, ky i fundit do të kishte qenë zgjedhja më e drejtë, për personazhin negativ.

Megjithatë, jeta politike dhe gjeostrategjike në këtë cep të Europës ka kanone që janë edhe më fantastike se të Letërsisë.

Çfarë ka, megjithatë, pas këtyre akuzave, dëshmi të freskëta për përfshirjen e Thaçit në krime lufte, apo një power play (lojë fuqie) të rifreskuar, ku Shtetet e Bashkuara dhe Bashkimi Europian përplasin brirët? A do të jetë fati politik dhe juridik i Thaçit, trofu i vetëm që do të ngrihet mbi brirët e demave euro-atlantikë tek përplasen për një ‘shprehje gjeografike’?

E sigurt është që, Hashim Thaçi u kap në një loje më të madhe se lufta, në kalkulimet e ftohta dhe të pashpirta të paqes. Dje, gjatë mbrëmjes, ai duhet të ketë përtypur me nervozitet dhe zemëratë deklaratën e BE, e cila ‘e vlerësonte punën e Gjykatës Speciale’. Gjithaq një komunikatë të Departamentit të Shtetit, që i ka bërë me dije se edhe Amerika flet me ‘dy koka’ dhe, në Uashington pak janë ata që dakordësohen me idenë mbi Kosovën të Trumpit, Grenellit dhe Boltonit. Sidomos kur me të pajtohen dy aleatë të vjetër dhe kundërshtarë po kaq të vjetër si Serbia dhe Rusia, gjë që u duk edhe në një Op-Ed të përbashkët mbi Kosovën të Ivica Daçiç dhe Sergei Lavrov, shfaqur javën e shkuar në shtypin e Moskës dhe Beogradit.

Në fund, ja ku është ai që e ka drejtuar Kosovën, edhe me legjitimitetin e gjakut të shokëve të tij të rënë në beteja, që i duhet të bëhet martir i një lufte të ftohtë, që djeg edhe më shumë se e nxehta. E shkuara e luftës kthehet për ‘ta vrarë’ në kohë paqeje, në një të ardhme të pasigurt për të personalisht, imazhin e UÇK dhe fatin e Kosovës.

E zeza Shtëpi e Verdhë e ndjek fatin e këtyre burrave që dikur ishin djem. Si silueta e një fiksioni ajo kërkon të bëhet stampë e reales për të na dëshmuar historinë, një pjesë të saj nga katakombet të paktën. Një ëndërr makthi diku, mes Dick Martit, Shtëpisë së Bardhë dhe Betejës së Fushë-Kosovës, që është kthyer sërish në 1389-ën.

Në anën e kujt kanë qenë shqiptarët? të së mirës apo së keqes, turqve apo të krishterëve, shtrohet sërish pyetja. E cila nuk dënon vetëm “Gjarprin’, por edhe të gjithë ‘bijtë e shqipes’.