Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Një 11 vjeçar i prerë në besë nga qeveria e vendit të vet

Politiko 23 Tetor 2019, 18:48

Një 11 vjeçar i prerë në besë nga qeveria e vendit

Marsel Lela

Kur vjen puna për t’u mburrur për virtyte dhe cilësi të një kombi, ballkanasit, sidomos shqiptarët janë kampionë të këtij ‘sporti’. Një nga vetitë për të cilat shqiptari krenohet më fort është besa, të cilën nganjëherë, në delir e sipër gjatë shpërthimeve të ‘hormoneve nacionaliste’, disa nesh e mbajnë edhe si institucion ekskluziv tonin. Sipas Kanunit, shenjtësia e miqësisë, mikpritjes dhe dalëzotësit janë shtyllat e asaj që ne e quajmë besë. Nëse mungon respekti për këto, atëhere kompromentohet rëndë nderi dhe prestigji dhe tërhiqet mbi veten dënimi pa kthim i komunitetit. Pra, besa ishte një nga ligjet më të rëndësishme në ‘kushtetutën’ shqiptare të maleve.

Sot, kur Kushtetuta ka ndryshuar disa herë e vazhdon të ndryshohet, e ndonjëherë kthehet edhe në ‘letër higjenike’, Qeverisë shqiptare duket se i është rrëzuar ‘instituconi’ i besës. Shkak për këtë është bërë një nga rastet në fokus të medias dhe opinionit publik, kohët e fundit: i Alvin Berishës, 11 vjeçarit të mbetur në kampin sirian të Al Hol.

Asnjë garanci nuk është dhënë për kthimin e tij nga autoritetet shqiptare, të vetmit që mund të bëjnë të mundur një gjë të tillë, përveç disa deklaratave në erë se ‘po punohet për këtë’. Ndërkohë, jo vetëm që nuk ka patur kurrëfarë reagimi nga ana e shtetit, por institucionet e tij, që kanë pasur mundësi ta nxjerrin 11 vjeçarin nga kampi sirian, janë treguar indiferentë.

Të vetmit që kanë treguar interes serioz për rikthimin e Alvinit në krahët e të atit, kanë qenë media dhe autoritetet italiane, ku familja e vogëlushit ka emigruar prej vitesh.

Alvin Berisha ndodhet në kampin Al Hol në Siri që prej vitit 2014, kur e ëma e mori me vete bashkë me vendimin për t'iu bashkuar organizatës terroriste ISIS. Pas vdekjes së saj, që erdhi si pasojë e një plagosje pas bombardimeve, Alvini që asokohe ishte 6 vjeç mbeti vetëm. U desh emisioni investigativ italian ‘Le Iene’ që rasti i tij të bëhej publik. Që prej publikimit të këtij rasti autoritetet italiane vazhdojnë t’i bëjnë presion qeverisë së tyre, e të kërkojnë bashkëpunim me qeverinë shqiptare për rikthimin në shtëpi të Alvinit të vogël.

Babai i tij, Afrim Berisha nuk mundi dot ta marrë të birin me vete në Itali, pasi ky i fundit nuk kishte letra italiane dhe sipas autoriteteve vendase vetëm një autoritet shqiptar mund ta nxjerrë vogëlushin nga kampi sirian dhe ta kthejë tek i ati, në Itali.

Ndërkohë që, një vend ku familja e Alvin Berishës jetojnë si emigrantë nuk lë ‘gur pa lëvizur’ që ky fëmija të kthehet pranë të atit, vendi i origjinës, Shqipëria, duket se i ka kthyer krahët. Gazetarët italianë kanë bërë të mundur, jo vetëm gjetjen e Alvinit në kampin sirian, por edhe kanë mundësuar gjithashtu udhëtimin e babait të tij drejt Sirisë, për të takuar të birin në kampin Al Hol.

Nga ana e tyre, autoritetet shqiptare, konkretisht ambasdori shqiptar në Turqi, Gent Gazheli, i cili edhe pse u kishte premtuar se do të bënte të pamundurën për të shpëtuar Alvinin, dhjetë ditë më vonë u mbylli telefonin gazetarëve italianë të ‘Le Iene’.

Kjo ‘prerje në besë’ e një fëmije shqiptar dhe babait të tij ka ndezur zemërimin e shumë shqiptarëve, brenda dhe jashtë vendit, të cilët kanë reaguar nëpër rrjetet sociale duke kërkuar dorëheqjen e menjëhershme të ambasadorit Gazheli. Por edhe ndaj kësaj kërkese Qeveria shqiptare ka vendosur të heshtë.

Sot për sot, për Alvinin Shqipëria dhe Italia kanë ndërruar rolet. Italia është atdheu dhe familja e tij, ndërsa Shqipëria është vendi ku ai është emigrant. Nëse nesër Alvini bëhet një artist, apo futbollist i famshëm për flamurin italian, e dimë që nuk kemi të drejtë të zemërohemi pse ai e tradhëtoi ‘atdheun’ e tij. Gjithashtu, e dimë edhe se mbi cilët duhet të bjerë ‘dënimi pa kthim i komunitetit, për mungesën e respektit ndaj shenjtërisë së 'dalëzotësit’.