Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Një kujtim me z. Hajdaraga, dhe opingat e Ramës

Politiko 31 Korrik 2018, 21:33

Një kujtim me z. Hajdaraga, dhe opingat e Ramës

Gentian Gaba

Dje vdiq një burrë i mirë. Profesori i Sociologjisë, themelues i Partisë Socialiste, ish-deputet i Parlamentit Shqiptar dhe ish-Ministër i Mbrojtjes, Luan Hajdaraga. E nëse këto emërtime tingëllojnë si përsëritja e zakontë që rëndom është bërë sot nëpër media për një personazh publik të këtij kalibri, rasti më mundëson që të them diçka më shumë për Profesorin. Trajektorja e fatit e ka lidhur njohjen time me z. Luan Hajdaraga me dy momente, të cilat përkojnë me fillimin dhe fundin e karrierës time të shkurtër, si kryeredaktor i një nga emisioneve që popullojnë mbrëmjet televizive të shqiptarëve. Z. Hajdaraga ka qenë ndër tre të ftuarit e parë të panelit me të cilin hapej sezoni i ri i emisionit televiziv dhe, si për ironi, po me z. Hajdaraga kam ndarë kafen e fundit përpara se të largohesha nga ai program.

Më ftoi për një bisedë në ambientet e Hotel Xheko Imperal, ku folëm gjatë për politikën e trazuar të atyre ditëve. Ishte nëntori i vitit të shkuar, dhe stuhia e ish-Ministrit të Brendshëm dhe përgjimet që vinin nga Catania kishin goditur qeverinë Rama 2. Nuk ishte fort i lumtur Profesori për shëndetin e partisë që kishte themeluar në vitin 1991.

Rilindja, me Saimirët, Erionët dhe Elisat, kishte djegur të paktën dy breza politikanësh socialistë, njerëz me përvojë dhe me një sens të lartë për shtetin dhe gjënë publike. Pasojat ishin në sytë e gjithë Shqipërisë. Rama endej kanal më kanal, në tentativë për të zbehur krizën, duke e pasuruar spektaklin publik me provokimet e sajuara, me një veshje aspak institucionale, atlete dhe brekushe.

Të njëjtin “outfit” që kreu i qeverisë nxorri nga naftalina sot, duke i veshmbathur ato gjatë homazheve për Luan Hajdaragën. Imazhet e Ramës, që hynte serbes në një Parlament ku gjithë të pranishmit ishin veshur në mënyrë adekuate, e bën zgjedhjen e Kryeministrit të dukej aspak e lumtur dhe etike. Sidomos duke pasur parsysh se në atë sallë, ku me vetëdije theu doket dhe zakonet e mortit, ai nuk përfaqësonte politikanin ekcentrik, që dikur thyente tabutë me veshjen dhe ngjyrat e tij, por institucionin e Kryeministrisë në ceremoninë e fundit ndaj një ish-ministrit dhe një ish-anëtari të Partisë Socialiste.

Arsyet, me siguri, ngjasojnë me ato të nëntorit të shkuar.

Ndoshta ka qenë nevoja për të kaluar dallgët e ngritura nga raporti i Departamentit Amerikan të Shtetit mbi klimën e biznesit në botë; në të cilin theksohet eë Shqipëria nuk është vend i përshtatshëm për bizneset amerikane për shkak të korrupsionit, mungesës së shtetit ligjor, korrupsionit me PPP dhe prokurimeve publike apo mungesës së konkurrencës. Apo ka kërkuar të zbehë lajmin, që në fakt është në të njëjtën gjatësi vale me të parin, të ardhur nga Gjykata Europiane e Auditimit, e cila raportonte se në Shqipëri, 30% e tenderave jepen pa garë.

Gjithsesi, oportunizmi dhe lehtësia kalamendëse me të cilën Rama zgjedh me vetëdije të mos respektojë të ndjerin, duke shkelur rituale dhe protokolle, që janë më të hershme dhe të forta se dëshira e tij për të qenë në vëmendjen e medias, sugjeron se në atë sallë nuk kishte shkuar për t’u përulur përballë një “burri të paqtë dhe të arsyeshëm”. Por, për të luajtur rolin e “varrmihësit” mediatik të halleve të tij politike.

Edhe një herë, asgjë e re nga fronti i Rilindjes.

Të qoftë i lehtë dheu, profesor Hajdaraga!