Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

Desktop - General - 1

KRYESORE

Një qeveri metroseksuale për kë?!

Politiko 29 Dhjetor 2018, 22:38

All - Paragraf - 1

Alfred Lela

All - Paragraf - 3

Kryeministri Rama nuk ka habitur me lëvizjen, sa ka surprizuar me emrat në Qeverinë Rama 3 të kompozuar prej tij pak ditë pas Krishtlindjes.

I kishte ardhur koha një qeverie të re, e cila mbetet megjithatë e vjetër, sa kohë Kryeministër i saj do të jetë Edi Rama. Këtë rini të munguar në thelb kryetari i Partisë Socialiste e ka zëvendësuar me formë, duke rikompozuar një kabinet të përbërë prej grash, burrash të rinj dhe ndonjë Asi bizar, si puna e Eduard Shalsit, emri i të cilit i zhvendosi debatet e thelbit te forma e sipërfaqes përqendruar te batuta ikonike ‘ne nuk do të vjedhim si ata’.

Thënë shkurt, Edi i Vjetër na ka propozuar një Ramë të Ri. Është sikur një prej ‘vjollcave’ t’i shtonte diçka portretit via botox, gjë që do përkthehej në kurrgjë, në të njëjtin shpirt të vjetër e të pandryshueshëm.

Vjollcën, shqiptarët mund ta zgjedhin ta bëjnë luaneshë të mbrëmjeve të tyre, torturuar prej trysnisë së martesës dhe përditshmërisë së njëmijë travajeve të tjera, por Edi na duhet një ‘tigër letre’, në kuptimin që një shtetar është shërbëtor dhe jo padron i qytetarërve të vet.

Në këtë kuptim na duhet t’i interpretojmë disa prej shenjave që na sollën kabinetin e tretë të Edi Ramës. Fakti që ai zgjodhi Asamblenë e partisë në pushtet, asaj Socialiste, për t’i bërë jehonë facelifting-ut të qeverisë, na thotë një gjë kryesore. Kriza nuk është e qeverisë, por e Partisë Socialiste. Shumëkush parapëlqen ta ndajë Rilindjen e Ramës nga PS e Nanos, por ato sot janë e njëjta gjë. Nuk ka dallim, sepse nuk ka hapësirë për ta bërë këtë diferencë. Janusi nuk ka më dy fytyra: është e njëjta që shfaqet në dy forma dhe dy drejtime. Lajmi është se asnjëri nuk është më drejtimi i duhur.

Ky përfundim nuk është prej diversionisti, dmth nga dikush që do të krijojë një dallim apo skizmë mes PS dhe Rilindjes. Nuk ka dhe nuk mund ketë asnjë të tillë. E njëjta gjë nuk mund të ndahet dhe kuptohet në pjesë të ndryshme, dhe aq më pak kundërshtuese apo kundrathënëse.

Vini re se si Rama ia ka lënë rolin e zëvendësit Erion Braçes, një ‘mëkëmbësi’ që e ka luajtur këtë rol, edhe pse pa takëme qeveritare, gjatë gjithë kohës. Braçe ka luajtur, në prehrin dhe hatrin e Ramës, rolin e lolos së oborreve mbretërore të Europës të shekujve të shkuar. Vetëm gaztorët e oborreve mundnin të thonin (si me shaka) gjëra që të tjerët nuk guxonin aspak.

Të kuptohemi, Braçe nuk bënte shaka kur luante thikën e opozitarit në millin e brezit qeveritar të Ramës, por pikërisht te të moskuptuarit e rolit të vet shtrihet edhe gjithë parodia e aktit dhe skenave të tij. Diferenca me Rilindjes dhe PS është tashmë aq e madhe, sa ajo në gjatësi me Ramës dhe Braçes. Kjo na lejon të kuptojmë se nuk ka më asnjë diferencë.

Gratë, e dimë tashmë, janë një parabolë e vjetër e Ramës. Me anë të tyre ai na shfaq ngashnjimin që kanë progresistët e majtë në gjithë botën, me ato që në një botë konservatore koniderohen si ‘seksi i dytë’ apo ‘i dobët’. Pas tij fshihet në fakt homoseksualiteti, që duket se luan rolin e ‘seksit të tretë’ postmodern që ka zëvendësuar gjininë femërore. Kur zgjedh gra në kabinet, Rama nuk e bën sipas një kuptimi ala de Beauvoir per të demonstruar fuqinë e tyre, por transkripton metroseksualitetin e progresistëve shqiptarë për aulat europiane. Qeveria e tij nuk ka një ministër të deklaruar gay (siç e do moda e Europës), por ka shumë gra që duke u munduar të përcjellin matriarkatin, japin tablonë e ‘seksit të tretë’.

Këtu fillon dallimi apo drejtimi i dytë që Rama kërkon të çelë me europianët apo partnerët e huaj. Një qeveri metroseksuale, me gra, shqiptarë të Kosovës, vajza me emra kumbimtarë, Shalsin si ‘flying spur’ (një model i makinës Bentley) i një shumice ‘që nuk vjedh si ata’, është e pranueshme, madje e duartrokitshme, në një Perëndim që është kthyer në sheshbetejë të multikulturalizmit dhe autoritarizimit apo një demokracie iliberale, siç e quan Orban.

Kjo qeveri, një hibrid i socializmit të Nanos (prej të cilit na ka mbetur muhoasllanizmi me spikamën e Ruçit) dhe progresivizmit të Ramës, përfaqësuar nga metroseksualiteti i vetë KM, është e mirë për ‘vazhdimësinë’ e Rilindjes, por jo për shqiptarët.

Unë nuk kam një ide zgjidhje, por për të duhet të punojë opozita e Bashës. Atë që nuk do mundet ta bëjë ajo, rrini të qetë se e bëjnë memet e studentëve dhe Genc Sejkos. Të cilët, siç është dëshmuar, nuk futen në rresht.

Qeveria ka rënë. Maska veneciane e Ramës e 28 dhjetorit nuk është zgjidhje, është zgjatim që kërkon të negociojë fundin.