Flash News

OP-ED

Arritja e madhe ‘amerikane’ e Ramës: I ndërroi drejtim letrës së nisur për Bajramin

Arritja e madhe ‘amerikane’ e Ramës: I ndërroi drejtim

Alfred Lela

Në monologun e së dielës, Kryeministri nuk ishte marrë me ‘arritjen më të madhe të jetës së tij’ ftesën për në Bordin e Paqes, një letër, teksti identik i së cilës, sipas raportimeve të medias ndërkombëtare, u është dërguar të paktën 60 krerëve shtetesh të tjera.  

Fakti që, deri më tash, vetëm shefa shtetesh si Paraguaji, Argjentina dhe Shqipëria e kanë bërë publike letrën e Trump, fjalë për fjalë i njëjti tekst, nuk dëshmon për mosrëndësinë e ftesës, por për parëndësinë apo rëndësine e atyre që e marrin, dhe si zgjedhin të sillen me të. Ndoshta për këtë arsye Rama iu kthye eklektizmit dhe e ‘shpërfilli’ ftesën në monologun e së dielës. Ai nuk don të thotë më shumë për një ftesë që u ka shkuar dhjetra të tjerëve, edhe pse në postimin e parë e trajtoi si ‘ftesë personale’ nga Trump, duke luajtur edhe me fjalën ‘bord’ organizma që, si zakonisht, kanë diku te 6-7 vetë në përbërje.

Por, ky është një ‘bord’ i gjerë, njëfarë OKB e re e Trump, dhe nuk mund të mburresh sot se je anëtar i Kombeve të Bashkuara, si të ishe Enver Hoxha më 1946

Tani që e dimë që nuk ka ekskluzivitet në këtë ftesë, skribët e doborrit të Ramës, që dje dhe sot i mbushën rrjetet dhe portalet me një magjepsje që nuk ishte parë që nga kalimi i Kometës Hallej, duhet të ulen me këmbë në tokë dhe të flasin për shifrën 1 miliard dollarë që u duhet antarëve të bordit për pjesëmarrjen.

Po, kaq është fatura e ‘letrës personale’ që Ramës i duhet të paguajë për bordin. Një shumë e cila nuk e shqetëson, po të kalosh në revistë skandalin e inceneratorëve, AKSHI-n, Duranën, ‘rrugët e florinja’, e dhjetra madhështi të tjera në vjedhje, pa përmendur shndërrimin e Shqipërisë në një hub ndërkombëtar të drogërave të forta. Sidoqoftë, 1 miliard dollarë përbën shqetësim për shqiparët, sepse shuma duhet të dalë nga taksat e tyre. Në këtë rast Rama duhet të sqarojë se ftesa nuk ishte për të, por për Shqipërinë. Sipas Nastradinit: kush dha paret i ra kavallit.

Rama nuk foli sot për këtë në monolog, por nuk kishte harruar vizat e ngrira të shqiptarëve. Në mënyrën e tij të zakonshme, të të shpërfillurit të fakteve në favor të narrativës që i intereson, ai tha se nuk janë ndërprerë vizat. Thuaja këtë atyre që prisnin dhe presin një vizë pune, bashkim familjar apo luajnë shansin e fundit të Lotarisë amerikane?

Rama nuk e përmendi sot bulën trumpiane, të cilën skribët e trajtonin sikur Trump t’i kishte nisur Nobelin e Paqes që sapo ia dorëzoi Machado, sepse gjithkush, me një ushtrim logjik, mund të pyesë: po pse Rama nuk loboi që letrën ta marrë, 1 milard dollarët të paguhen, por shqiptarëve të mos u ngrihen vizat? Letra, edhe pse është si një ftesë dasme, i njëjti tekst u shkon dhjetra të ftuarve, ka sigurisht rëndësi, sepse vjen nga Presidenti i Shteteve të Bashkuara. Por nuk është një nderim për Ramën dhe as një përveçësim për shqiptarët.

Po të ishte ky rasti, Shqipëria nuk do të futej në listën e vendeve ‘lebroze’.

Rama iu kthye monologut të brendshëm të së dielës, ku ai nuk merret me punët e veta dhe të shtetit, por me kundërshtarët dhe kritikët, të cilët nuk i thonë ‘puna e mbarë’ për çdo gjë që bën. Për këtë ai ka batonët e orkestrës së oborrit, të cilët i quajnë punë dhe lavdi edhe një letër për të cilin Tony dhe naftëtarët e Gjirit kanë punuar fort, dhe e cila pa këtë lobim do t’i kishte shkuar Bajramit.

Kështuqë, e vetmja arritje e Ramës në këtë letër është stërmundimi që t’i vinte atij. Po t’i shkonte Bajramit do të kishte qenë gallatë e madhe. Ky i fundit për t’i ikur hakmarrjes së Ramës do të detyrohej që t’i kërkonte azil Erdoganit, të cilit i lypi ndihmë për Presidencën, një godinë modeste para madhështisë së tij prej gjeneralisimi.

Të fundit