Flash News

Këmbimi valutor, me sa shiten e blihen monedhat e huaja

Kthjellime në të gjithë Shqipërinë, ja si pritet të jetë moti sot

Konflikt mes të rinjve në Fushë-Krujë, 22-vjeçari plagoset me thikë

Koncerti i Kanye West me fondet e shtetit, OCCRP: Qeveria e përdori për të sfumuar protestat

Defekt në tragetin e linjës Durrës-Bari, bllokohen rreth 100 pasagjerë

OP-ED

Basti i Edi Ramës kundër Shqipërisë

Politiko 27 May 2026, 21:19

Gent Gaba

Tellallët e qeverisë, me njëfarë kënaqësie perverse, po na thonë se vota kundër SPAK-ut për imunitetin e Ballukut nuk e pengoi IBAR-in; ndërkohë që, si në raport ashtu edhe në qëndrimet e shteteve anëtare, u rikujtua qartë se kjo qasje, që ekspozoi hipokrizinë e Ramës ndaj drejtësisë, vijon të mbetet kusht për mbylljen e negociatave.

Në fakt, basti që këta hedhin, me Ramën në krye, është një bast kundër Shqipërisë. Është basti i një pushteti që mendon se mund të luajë ruletë me integrimin, të vendosë mbi tryezë interesin publik dhe të fitojë kohë me kartonët e Parlamentit, ndërkohë që faturën e humbjes ua lë shqiptarëve. Një llastim dashakeq, i ambalazhuar me iluzionin e kontrollit, pasi edhe pse e dinin ndjeshmërinë e aktit që vendosi ish-zv.kryeministren mbi ligjin, ata vazhdojnë ta mbrojnë atë paçavure politike me një kokëfortësi prej të marri, pavarësisht pasojave për vendin.

Por, fatmirësisht, vullneti i BE-së për t’i dhënë një shans Shqipërisë, edhe për arsye gjeopolitike, rezultoi më i fortë se vullneti i Ramës për ta penguar integrimin. Sepse, në momentin kur duhej të zgjidhte mes drejtësisë dhe mburojës politike, ai zgjodhi Belindën, veten dhe pandëshkueshmërinë përpara integrimit.

Tani kushtet janë më të rënda, më konkrete dhe më politike në kuptimin më europian të fjalës, siç është shteti i së drejtës, pavarësia reale e drejtësisë, lufta kundër korrupsionit të lartë, institucionet demokratike funksionale, zgjedhjet e lira nga presioni i patronazhistëve dhe administratës partiake, media e lirë, prokurime të pastra, kontroll mbi pastrimin e parave, konkurrencë e ndershme dhe administratë publike që i shërben qytetarit, jo partisë. Këto kushte nuk janë pengesë për Shqipërinë; janë leva për të çmontuar autokracinë elektorale që Rama ka instaluar nën maskën e stabilitetit. Sepse çdo kusht europian prek një shtyllë të këtij modeli si kapjen e shtetit, përdorimin e administratës si makineri elektorale, kthimin e Parlamentit në noter të pushtetit, mbrojtjen politike të të paprekshmëve, kontrollin e parasë publike dhe presionin mbi hapësirën publike.

Pra rruga përpara është e qartë. Rama mund të fitojnë kohë duke përdorur kartonët në Parlament në kurriz të shqiptarëve, por nuk mund ta fshijnë aktin e tyre pas tymnajës së propagandës. Më herët se vonë, do të përballen me peshën politike të asaj vote dhe me kushtëzimin e rëndë që dikton faza e re ku ka hyrë vendi. Ndërsa qëndrimi i mbrëmshëm i Gjermanisë, veçanërisht për imunitetin, pra sërish për Ballukun, i mbajtur enkas përpara konferencës Rama–Kos, ishte si përmendja e litarit në shtëpinë e të varurit.

Të vetëdijshëm se si do të përdorej ajo shfaqje për publikun e pavëmendshëm të këtushëm, ku u shit si triumf i Ramës, pavarësisht sfidës ndaj shtetit të së drejtës dhe korrupsionit që, sipas raportit, ka arritur një stad alarmues nën sundimin e tij, gjermanët në thelb u thanë shqiptarëve se nuk do t’u faturojnë atyre gabimet e qeverisë, duke i lënë në një purgator pa rrugëdalje; por, njëkohësisht, as nuk do t’i harrojnë dhe as nuk do t’i amnistojnë fajet e Ramës, të cilit nuk kanë ndërmend t’ia japin çelësat e Brukselit me duart e palara nga pandëshkueshmëria.