Flash News

OP-ED

Edi Rama, ky nxënës i Elisa Spiropalit

Edi Rama, ky nxënës i Elisa Spiropalit

Nga Gentian Gaba

Në vend që të kërkonte ndjesë për bllokimin e gati një të tretës së vendit dhe për rrugët e ndërtuara me kujdesin e fëmijëve që bëjnë kala rëre buzë detit, Edi Rama zgjodhi sot të tallet me qytetarët, duke u thënë se rrugët bien edhe në Portugali. Pra, në vend që të merrte përgjegjësi për dëmin ekonomik që shkakton bllokimi i akseve për njerëzit dhe sipërmarrjet, e t’u shpjegonte shqiptarëve pse korrupsioni ka marrë përpara si baticë qeverinë e tij, duke përpirë edhe miliardat që duhej të shkonin për rrugë që sot të çojnë drejt askundit, Rama u pamundëson atyre edhe replikën në botën e tij imagjinare, pasi ka bllokuar komentet në rrjetin e tij social X.

Leksioni nga Rama është i qartë: mbrojtja më e mirë është sulmi. Sulmo opozitën, ndonëse vetë, kur ishte në opozitë, qesëndiste rrugët që ndërtoheshin me standarde shumë herë më të larta se ato të Rilindjes; sulmo mediat kritike, pavarësisht se SPAK po na tregon se ata që po heshtin janë të njëjtët me ata që marrin nga pushteti i tij paratë që duhej të shkonin për asfalt; dhe, në fund, relativizo dramën e korrupsionit që po i lë rrugët rrugëve, si nxënës i Elisa Spiropalit, duke na kujtuar, siç bënte ministrja e tij, se “këto gjëra ndodhin edhe në botë”.

Kjo tallje e madhe me qytetarët e këtij vendi është tregues i degradimit të pushtetit të tij, tashmë i paaftë ta justifikojë barbarinë e korrupsionit, dëshmon se çdo sekondë që qëndron në pushtet është një sekondë e hequr nga jeta e një vendi që ka humbur çdo raport me standardet e qeverisjes së mirë, llogaridhënies dhe transparencës.

Për vite me radhë, Edi Rama u përpoq të ndërtonte, përmes një propagande milionëshe, imazhin e një lideri modern dhe europian. Sot, në sytë e shqiptarëve dhe të mbarë botës, ai shfaqet si një autokrat i mbajtur në këmbë nga marifetet e pista të pushtetit: nga struktura paralele si ato të krimit të organizuar (siç dëshmon rasti “Agasi”); nga kapja e administratës, e tejfryrë me patronazhistë që i shërbejnë pushtetit e jo shtetit; nga lobime të dyshimta e korruptive dhe goditje përmes tyre ndaj kundërshtarëve të tij në Shqipëri, siç dëshmon dosja McGonigal.

I rrethuar nga dosjet, i vendosur në cep nga Bashkimi Europian, në shënjestër amerikane, ai po lëshon thagmat e fundit nga e vetmja botë ku ndihet ende kryeministër, ajo virtualja. Por, i bezdisur nga “miza nën kësul” dhe revolta qytetare, kyç komentet online me shpresën naive se mund ta bëjë të paqenë një realitet që e ka vendosur me shpatulla pas muri, si pasojë e keqbërjeve të tij, nga të cilat nuk shpëton dot.

Pas një “hëne mjalti” të gjatë në punët e vendit, kur me marifet, dredhi, para, propagandë dhe lobim arrinte të kapërcente skandale që kudo në botë do të çonin të paktën në dorëheqjen e kryeministrit, duket sikur është goditur nga ligji i Murphy-t, sipas të cilit “çdo gjë që mund të shkojë keq, do të shkojë keq”. Kështu po shkojnë edhe punët e Edi Ramës, për shkak të së keqes që ka mbjellë me duart e tij e që sot po korr, jo si nxënës i Konicës dhe Nolit, siç ka qejf ta portretizojë veten, por si nxënës i Elisa Spiropalit.

Të fundit