Ky program, që nuk është program…

Agron Gjekmarkaj

Çudi e madhe është të shikosh një tiran të mplakur i cili nuk e kupton se durimi i popullit është vorba ku ha vetveten. Po kaq bezdi t'ja dëgjosh fjalimet e gjata si rënkim pagjumësie, të njohura e të zvetnuara me ritmin e kollës së njomë!

Një gjë e mirë ende nuk i ka braktisur shqiptarët! Ajo mban emrin e asaj pjese të madhe të shoqërisë e cila, nuk e ul kokën e as sytë përdhe, e cila e përbuz frikën, e cila nuk dëshiron t’ja dorëzojë vendin një bande që ka vetëm propagandë e dorë.

Në tregun e poshtërsisë njerëzore, në brazdat e banalitetit, në hojet e ndyra të vesit kjo urdi, ky sekt, që masakron zgjedhjet dhe vullnetin popullor për të shtuar eurot, vilat, llogaritë bankare, tenderat, korrupsionin dhe sundimin, shfaqet besimplotë se, bashkë me 25 Prillin mund të vrasin edhe kujtesën apo ndërgjegjen e qytetarëve të këtij vendi.

Në turravrapin e natës, hajdutët e votës besuan që drita e dialektikës historike nuk do të bjerë kurrë mbi ta, megjithëse j’ua pamë fytyrën dhe vragat e shëmtisë, j’ua shënuam emrin në Zadrimë, Torovicë, Shëngjin, Shënkoll, Lezhë, Mirditë, Kurbin e kudo nëpër Shqipëri.

Një ditë, jo larg, drejtësia do të rivendoset, do të dalë nga kllapia për t’i futur të gjithë në kllapat e saj, frotën dhe skotën, larot, dylmet e shakllabanat, matrahulat e kryemataret, këto rriqna të ndyta në trupin e shtetit të marrë peng!

Nga kjo foltore dua t’ju bëj homazh, të përkulem në shenjë nderimi para të gjithë atyre që nuk u shitën e nuk u blenë, që pështynë mbi kërcënimet dhe paratë e drogës, kudo në territorin e Republikës, por sidomos ndaj banorëve të Lezhës, Mirditës e Kurbinit, kësaj popullsie qëndrestare e rezistente në shekuj, për identitet e autenticitet, për shteformim e demokraci e cila nuk e dorëzoi fitoren e vet.

Shqipëria e ka në sy portretin e hajdutit, i cili mendon se u bë mbret, të bracave që ndihen princër, të kriminelëve që shfaqen si zotërinj oxhakërie, të kukullave mbuluar firmato të cilët sot vetëquhen Kryeministër, ministra, deputetë, Kryetarë bashkish, çirakë të të gjitha ngjyrave, pengamarrës të ndryshimit, konservues të frikës dhe pasurisë së tyre. Shqipëria do të reagojë, ajo do të rezistojë, ajo do të përballet -shënojeni këtë! Ajo e refuzon vdekjen e së ardhmes dhe ngjyrën e zezë të horizontit për fëmijet e vet.

Opozita e Shqipërisë, PD në emër të paqes së përjetshme të martirëve, në emër të të gjallëve të kësaj toke, e konsideron këtë qëndrim një detyrë të shenjtë, shmangia nga e cila meriton çdo mallkim burri dhe gruaje, biri e bije, i cili beson se emri shqiptar i jep nder.

Broshurën e cila fyen çdo program, duke i vjedhur emrin konceptit, e lexova i bindur se çfare do gjeja! Dhe çfarë gjeta?- një përçartje pompoze fjalish produkt i stomakëve prej llastiku, mendjeve të thara, të fytyrave që nuk skuqen e as nuk  zverdhen, edhe pse na vunë në dorë një asgjë të quajtur- programi i qeverisë, të cilin e përshëndes me vargjet e Lasgushit "Nga ferra doli një lepur, i ra xha Zykua dhe e la të vdekur"! Ky program, që nuk është program, fillon me qyfyre të tipit “qeveria nuk është zanat, por mandat i deleguar nga populli”, sikur kjo maksimë e liderit qenkësh leva e Arkimedit e cila çon realitetin drejt havase dhe mbaron me urraaa të filmave me luftë të Kinostudios "Shqipëria e re", “gati për Shqipërinë”, “hiç jemudum, o burra bre dudum!

Fraza bombastike, patetike, naive, shëtisin në liridalje absolute, si ushtarë çakërrqejf të dalë nga mejhanja e periferisë, në gjithë atë surrogato tekst apo manifest gënjeshtarësh kronike- dokrra pa kokrra.

Përsëritje të programit të vitit 2009, 2013 me enciklika papale të tepsisë e timonit të 2017 si një masë veshtullore petullash me ujë, tundur me arrogancë e përtesë shëndetligu nga Kryeministri, të cilit injoranca e krenaria i rrinë bashkë si shtati e hija.

Programi për arsimin flet për shkolla të reja ndonëse 1/ 3 e tyre janë rrezik për shëndetin, 50% e tyre nuk kane ujë të pijshëm, në tetë vite asnjë investim substancial për laboratorë, po nuk na thotë sa mijëra fëmijë e kanë braktisur Shqipërinë dhe kush i dëboi?. Na mburret se për arsimin parauniversitar vetëm do japim tekstet falas (një inisiativë e hershme kjo e grupit parlamentar të PD) dhe se do zhvillojmë arsimin profesional. Ku janë rezultatet e Pizas (raporti i të cilit na thotë se analfabetizmi funksional në arsimin 9-vjeçar është 53% dhe pas pandemisë 60 %), sa ka rënë Shqipëria dhe pse?

Asnjë të dhënë nuk ka për rritjen e buxhetit për sistemin Universitar. Asgjë për grevat e studentëve dhe ligjin e Arsimit të Lartë, këtë përmendore marrëzie e politizimi. Asgjë, asgjë për teknoligjizimin e arsimit, sjelljen në epokën e re, asgjë për dështimin e arsimit përgjatë pandemisë, dështim që ende vazhdon.

Librat digjitale kurrë s’u përdorën, e nxënësit nuk u ndihmuan për të bërë mësim online, pa pajisje, pa internet, përjashto kronikat e mediave të propagandës plot ojna, lot e thagma. Mësuesit u lanë në mëshirë të fatit për të kryer të gjitha detyrat me nxënësit dhe pa asnjë mbështetje financiare. Shkruhet për internacionalizim të Universiteteve tona nuk na thotë sa është shuma e vënë në dispozicion nëse ka një të tillë, kush do ta përballojë?

Pra, kemi një pankartë të madhe, bosh nga brenda, fasadë për të fshehur dështimin e ligjit të Arsimit të lartë. Sa lekë u dhanë për mbështetjen e kërkimit shkencor, për bibliotekat e shkollave dhe uniersiteteve, a di kush të na e shuajë kuriozitetin?

Kryetari i Akademise së Shkencave, një Bolshevik ekstremist senil emërohet me puç kushtetues në krye të institucionit, duke e kthyer përfundimisht atë në akçihane ideologjike e nënmediokriteti ku darovitet me fonde, gjoja alokim për projekte shkencore e historike, për të rehabilituar krimet e komunizmit. Aty punësohen pensionistet e PS si Caci , pse jo edhe shoku Gramoz, mbase më vonë të tjerë. Marrëveshjet e Akademisë me Universitet janë të gjitha antiligjore. Agjensitë që duhet të kenë autonomi ligjore janë të gjitha në varësi të ministrisë, edhe pse duhet të shkëputeshin me vakt prej saj. Pas këtij përshkrimi mund të arrijmë në disa konkluzione:

1. Buxheti nuk garanton një sistem arsimor funksional dhe cilësor. Premtimi ka qenë 5% e GDP ndërsa ai aktual është 2,55%.

2. Qeveria nuk ka vullnet dhe as vizion politik për statusin dhe zhvillimin e burimeve njerëzore.

3.Infrastruktura fizike e shumë objekteve arsimore publike nuk garanton cilësi dhe shpesh është e dëmshme për shëndetin.

4. Sistemi arsimor është thellësisht diskriminues për nxënësit dhe studentët e varfër dhe rrezikon të krijojë “qytetarë të dorës së dytë”.

5. Cilësia e shkollimit është e ulët dhe larg kerkesave të kohës.

6. Me ligjin e vitit 2015 Qeveria braktisi arsimin e lartë, sidomos atë publik.

7. Dixhitalizimi në arsim është prapa botës, madje edhe rajonit! Pandemia e nxorri lakuriq këtë realitet dhe premtimet tuaja! Ku janë tabletet?

8. Qeveria vuri nën kontroll Akademinë e Shkencave, si dhe injoroi shkencën dhe komunitetin akademik prej rreth 7 mijë pedagogësh e kërkuesish shkencore!

Presidenti partizan Sandro Pertini u pat lënë amanet qytetarëve të tij thënien “kur një qeveri nuk bën atë çfarë do populli, ajo duhet larguar edhe me hunj  e gurë”! Në rastin më të mirë do të keni fatin e sulltan Abdyl Hamitit që u largua me një karrocë, i veshur tebdil  si firaun, nëse këta hunj nuk do të hyjnë ndokund, në rrotat e saj.

*Fjalimi në Kuvend i deputetit të Lezhës