Në vend të një profili/ Florian Binaj – artisti që i ka munguar Tiranës

Armand Maho

Kandidimi i një profili si Florian Binaj mund të thuhet me plot gojën se është një risi për realitetin shqiptar. S’ka ndodhur asnjëherë në këto 34 vite që një forcë politike të mbështesë një kandidaturë tërësisht të pavarur, pa e testuar më parë për “besnikërinë” politike ndaj saj.

Edhe Edi Rama, i cili u mendua se do të ishte risi në vitin 2000, kur mori Bashkinë, nuk ishte aspak i tillë. Ai nuk ishte as i pavarur dhe as jopartiak. Nano e dinte se, pavarësisht jetës prej bohemi që ai kishte provuar rrugëve të Parisit, nuk ishte gjë tjetër veçse një karrierist i çmendur. Me idenë se mund ta përdorte si ‘qen sulmi’ kundër opozitës së kohës, ai e mori dhe e ngjiti në majat më të larta të politikës – derisa “qeni i tij” i ktheu përfundimisht dhëmbët të zot për ta "vrarë" politikisht.

Rama edhe më parë kishte tentuar të hynte në politikë, duke u munduar të infiltrohej djathtas, në një tentativë që rezultoi pa sukses në fillim të viteve 1990.

Ndërsa profili i Florian Binajt është krejt ndryshe. Është i ngritur vetë, në bazë të punës dhe aktivizmit të tij. Pra, Binaj s’ka pasur nevojë as për Berishën dhe as për Ramën. Madje, takimet dhe vlerësimet i ka pasur më shumë nga ky i fundit – një strategji e kahershme e kryeministrit për të joshur çdo zë kundërshtar në këtë vend.

E pra, duke e njohur Ramën, Binaj mund të ishte bërë investitor strategjik, ose deputet apo kryetar bashkie në ndonjë qytet të vogël kur të donte, sepse shembujt i kishte. A nuk ishte djali i Luftar Pajës, ai Erjoni i Ersekës, që përfituan jo pak nga pushteti? Po të tjerë e të tjerë që s’po i përmendim, që kanë marrë fonde me thasë nga Erion Veliaj dhe vetë Rama për shërbimet që i kanë bërë.

Kjo do ishte rruga më e lehtë.

Binaj, si pakkush i profilit të tij, i qëndroi larg këtij tundimi. Përkundrazi, zgjodhi rrugën më të vështirë – atë të kundërshtimit të asaj që ai e quante të padrejtë. Në vend që të ishte zgjatim i pushtetit, ai vendosi të përballej me të, natyrisht me aq sa mundej.

Ai kuptoi se problemet e Tiranës, qyteti ku ka krijuar familjen, nuk mund të zgjidheshin duke i shërbyer Ramës, por duke u përballur me të.

Binaj nuk i përket asnjë krahu politik. Është tipi i individit që nuk i intereson çfarë thotë Rama apo Berisha, por kërkon që gjërat të shkojnë ashtu siç duhet. Përfaqëson atë pjesë të papërfaqësuar kurrë, që i ka qëndruar larg politikës, por s’ka ngurruar kurrë të ngrejë zërin kundër së keqes. Herë me humor, herë me altoparlant në dorë, ai ka bërë atë që ka besuar – pa përfituar asgjë dhe pa kërkuar asgjë në këmbim.

Duke e parë në këtë prizëm, ai ka marrë iniciativën që të përballet vetë me Edi Ramën, dhe të amortizojë me sa mundet këtë aksident fatkeq që na është bërë “peshqesh” që nga viti 2013.

Natyrisht, përballja është e vështirë me një pushtet që filozofinë e tij e ka ngritur mbi vjedhjen, krimin e organizuar dhe banditë të gjithfarëllojshëm.

Flori, i vetëm në një kandidim të tillë, s’do mund t’ia dilte kurrë. Partia Demokratike, kryetari i saj Berisha dhe opozita në tërësi, nuk bënë gjë tjetër veçse po mbështesin narrativën e një djaloshi të ri që ka rezultuar i suksesshëm në profesion, i suksesshëm në familje dhe komunitet, që kërkon një qytet më të mirë, të çliruar nga interesat e një njeriu maniak pas pushtetit dhe parasë.  Natyrisht, është dhe një lëvizje e zgjuar politike.

Për të tjerat, Flori e ka treguar se më shumë se lirinë e tij nuk vlerëson asgjë – ashtu siç e ka thënë edhe në një intervistë televizive.

Ishte nga të parët që nuk iu nënshtrua diktatit të një regjisori. Ishte nga të paktët artistë që nuk u shitën te pushteti i Ramës dhe Veliajt, megjithëse mund ta bënte kur të donte. Dhe është nga të paktët sot që ngre zërin kundër zullumeve, nga cilido krah i politikës qofshin.

E parë në këtë prizëm, Binaj është kandidaturë e goditur, pavarësisht se patronazhistët e majtë, shërbëtorët e pushtetit, por pse jo edhe jo pak karrieristë, me ose pa lidhje nga opozita, e mbajnë pushkën ngrehur për ta sulmuar.

Të shohim nëse ata që justifikojnë “abstenimin” e tyre, me pretendimin se “nuk kanë alternativë”, çfarë do të zgjedhin këtë herë. Sepse alternativë më të mirë se Flor Binaj nuk ka si t’i vijë Tiranës