Flash News

OP-ED

Pse nuk ndezi ëndrra e madhe e dy ‘Shqipërive të vogla’

Pse nuk ndezi ëndrra e madhe e dy ‘Shqipërive të

Alfred Lela

Shqipëria dhe Kosova nuk e kanë përmbushur dot ëndrrën për kualifikim në finalet e Kupës së Botës në Amerikë këtë verë, çka për të dyja do ishte i pari Botëror dhe një nënshkrim në histori. Kosova, edhe pse më e re, në moshën si shtet dhe si Federatë, eci pak më shumë duke arritur ndeshjen e dytë të shtegut kualfikues të playoff-it, ku u mund në Prishtinë nga Turqia, një banore e zakonshme e botërorëve.

Shqipëria u mund në ndeshjen e parë nga Polonia. Nëse për Botërorin gjithçka ka mbaruar, në shumë kuptime të tjera, për të dyja skuadrat, gjithçka sapo ka filluar. Për Përfaqësuesen e Shqipërisë është pjesëmarrja në 2 Europianë, me paraqitje sipmatike, dhe kjo trokitje në portën e mundësive për një Botëror. Kosova deri më tash regjistron mbërritjen deri në fazën e dytë të Playoff-it si paraqitjen më të lartë, dhe ky duket vetëm fillimi i rrugës.

Optimistët mbahen te ky ‘premtim’ i së adhmes për ecurinë e 2 skuadrave, ndërsa pesimistët rreshtojnë ‘mosarritjet’, sidomos në rastin e Shqipërisë. Shmanget një fakt thelbësor në gjykimet për kuqezinjtë, çka në vetvete nuk është problem i Përfaqësueses: mungesa së një sistemi hallkat e të cilit lidhen dhe funksionojnë. Shqipëria e gjen rezervuarin e talenteve të veta jashtë vendit, dhe në këtë kuptim është si të presësh të fitosh nga lotaria, të shpresosh se brezi i parë (dhe me pas i dyti) i emigrantëve shqiptarë do të vazhdojnë të ngulmojnë, jo vetëm te futbolli si profesion për fëmijët, por edhe te lidhja me Shqipërinë. Kur kjo lidhje të zbehet, dhe do të ndodhë, cila është strategjia për të furnizuar Përfaqësuesen e futbollit?

Kësisoj, Kombëtarja e Shqipërisë është ‘e huaj’. Përfshi edhe trajnerin, bëhet një ekip që vjen nga shkolla të ndryshme futbolli dhe mendimi. Përfaqësuesja kuqezi, në këtë pikë është më shumë Kombëtare e Diasporës shqiptare se sa e Shqipërisë, më shumë e atyre që kanë ikur se atyre që kanë mbetur.

Kjo vë në pah edhe një problem tjetër shkëputjeje mes dy pjesëve të kombit: ata që kanë ikur kanë gjetur në vendet e reja më shumë hapësira dhe kushte për ta zhvilluar talentin, duke krijuar kështu një Shqipëri të dy shpejtësive. Është një nga gjërat që flet më fort se gjithçka për qeverisjen politike të vendit, e tillë sa mundet të ndërtojë vetëm më duart e të tjerëve.

Kosova është një histori e ndryshme, për arsye krejt të tjera, që nuk e kanë vendin në radhët e këtij shkrimi. Por një gjë është e sigurt, ëndrra e madhe e 2 vendeve të vogla mund të bëhet zhgjëndërr vetëm në rast se të tria Përfaqesueset janë bashkë: Shqipëria, Kosova dhe Diaspora. Kjo të paktën në kuptimin e fuqisë simbolike dhe asaj të numrave.

Deri kur kjo të arrihet, tifozeritë në të dy anët e kufirit bashkë me ata të shpërndarë nëpër botë, do të vijojnë luhatjen në pendulin e optimistit dhe pesimistit. Por futbolli nuk është një luftë vetëm për emocionet, të bërit e shqiponjës me gishta, nacionalizmin online, krenarinë për një përkitje te e cila nuk ke dorë apo marketingu i Kombëtares. Prova është se futbolli është një punë që zgjat dhe një strategji që fillon.

Të fundit