Flash News

Debutim i hidhur për Maran, Shqipëria mposhtet nga Izraeli

“Pelikanin kaçurrel, do ta sjellim në Surrel”, vogëlushja e përlotur mesazh Ramës nga protesta

Video/ Policia hedh ujë ndaj turmës, protesuesit çajnë gardhin metalik

Tragjedia në Shëngjin, humbin jetën 2 të rinj nga Kosova, 3 të tjerë përfundojnë në spital

U futën për t'u larë, 4 të rinj rrëmbehen nga dallgët te 'Rana e Hedhun', dyshohet për viktima

OP-ED

Qiraxhinjtë milionerë të Edi Ramës

Politiko 22 Prill 2026, 16:16
Qiraxhinjtë milionerë të Edi Ramës

Alfred Lela

Edi Rama po i jeton të përmbysura batutat dhe provokimet e veta. Dikur pat dalë me sëpatë në dorë për të prerë 'nyjën gordiane' të një shtylle druri, e shtrirë si kulla e Pizës në një prej anërrugëve ku ai donte të shtronte asfalt dhe t’ia mbillte këmbësoren me kumbulla të kuqe. Dekadën e fundi e ka kaluar duke mbjellë pallate të kuq e gri, në të gjitha ato vende ku dikur gjendej ndonjë parkim modest, ndonjë shtyllë ngalakeqe apo ndonjë vilë zemërplasur tiranase, nga ato të kohës së Zogut. Sëpata e Ramës ka qenë në garë me sëpatën e Liktorit, por nëse italianja është shtrirë në një T simetrike dhe estetike, që ende e bën të durueshëm kryeqytetin, ajo e Ramës është ngritur përpjetë në formën e kullave, një fellatio e ish-artistit me ish-qytetin.

Një batutë tjetër e tij kish në qendër paranë. “Nuk ka bir nënë apo kurve që të gjejë në xhepat e mi para të vetat’, shkon pak a shumë fjalia, që është hem akuzuese, hem mbrojtëse. Rama ka luajtur vazhdimisht artistin e rënë në dashuri me veprën dhe veten, të cili pak i interesojnë paratë. Vepra e tij politike ama, dëshmon një gjë tjetër. Ai e thelloi hedonizmin, e shtoi numrin e atyre me shumë para dhe me shumë babëzi rreth vetes, dhe e ktheu Shqipërinë në një vend të obsesionit me paranë. Para sa më shumë, me të gjitha mënyrat, një makiavelizëm monetar ku parvenytë u pasuruan shpejt dhe pasuritë e vërteta u rralluan në favor të një sistemi të Vitit Zero. Një Shqipëri e tillë nuk mund të mendojë për arsimin, sigurinë, kulturën, kohezionin shoqëror, por për ndërtime, resorte, koncerte, turizëm masiv të gjitha pjesë e një fasade të një ‘kopshti Potemkin’.

E gjithë kjo kulturë e bumit monetar krijoi një klasë të re zyrtarësh dhe sekserësh të pushtetit, pasuria e të cilëve u rrit në mënyrë eksponenciale, në të njëjtin nivel me vendimin që zgjedhjet nuk janë një garë, por një plaçkë e cila i shkon më të fortit, pra atij me më shumë burime.

Kjo klasë mund të pagëzohet si superelektorët, një trupë e posaçme që menaxhon një infrastrukturë zgjedhore masive, nga A në Zh. Detyra e kësaj njësie speciale është, së pari të krijojë thesarin e zgjedhjeve, e dyta databazën e zgjedhësve, dhe e treta një sistem simulim-manipulimi, i cili bën që votimet të duken si zgjedhje, ndërkohë që ato janë të paracaktuara, të vdekura pa hyrë në kuti.

Që zullumi të mbajë dhe të mos këputet, Rama u vu në krye të përpjekjeve, së pari për t’i fuqizuar këta individë të vendosur nëpër institucionet kyçe, dhe së dyti për t’u krijuar atyre (lexo vetes dhe PS) një narrativë mbrojtëse nëpërmjet përunjësisë së ‘shërbëtorit publik’ që bën punën dhe jeton minimalisht. Ilustrim i kësaj është Mirlinda Karcanaj e cila, sipas Ramës, jetonte me qera, kish pasë jetuar në shtëpinë e prindërve në një pallat të komunizmit, e të tjera këputjeshpirte si këto.

Një sekuestro e SPAK zbuloi të vërtetën. Zyrtarët e AKSh, përfshirë drejtoreshën 'asketike' të Ramës, kishin akumuluar pasuri në dhjetra miliona euro. Mos harroni: kjo është vetëm pjesa e zbuluar; imagjinoni se sa miliona të tjerë gjenden, me gjasë, në banka offshore, në pasuri të paluajtshme jashtë nën emra të tjerë, apo në diamante dhe lingota ari, që janë të lehta për t’u zotëruar dhe fshehur.

Kjo zbulon, jo vetëm hipokrizinë e ‘socialistëve të përvuajtur të shampanjës’, por një vjedhje sistemike të shkallës industriale, e cila nuk mund të anashkalohet me batuta për ata ‘që hanë kumbulla pas shpinës sime’ apo broçkulla të ngjashme.

Strategjia e Ramës ka qenë e qartë: krijimi i një pasurie të tillë, personale dhe të grupit, që e bën të mundur manipulimin sistematik të zgjedhjeve. Edhe në rast të një të papriture dhe humbjes së tyre, kjo pasuri duhet të shërbejë si bazë për t’ia bërë jetën të pamundur kundërshtarit politik dhe për të montuar, në një kohë sa më të shpejtë, rikthimin në pushtet. Që do të thotë shqetësimi i Ramës në këtë 13 vjetësh në pushtet nuk ka qenë shteti, por deep state-i.

Të fundit