Shabani që endriti: nuk është i Nokës apo Ballës, por i Ramës

Alfred Lela

Opozitarët janë të ndërkryer me zgjedhjen e Endrit Shabanit si Avokat i Popullit, kaluar mbi kalin e bardhë të firmave të deputetëve demokratë, dhe kanë të drejtë. Ngaqë procedura dhe jurisprudenca janë të vështira për t’u kuptuar, njerëzit e kanë më të lehtë të dorëzohen para asaj që thuhet në mediat proqeveritare, ngahera në shumicë.

Ngaqë është në instinktin njerëzor të kërkuarit e një fajtori, kësaj here i tillë është shenjuar Flamur Noka, i cili ‘e ha këtë dru’ edhe pse, as e kryeson grupin parlamentar, as është në Komisionin e Ligjeve.

Arsyet e firmës së tij personale nuk kanë të bëjnë me ndonjë konspiracion, por me dy gjëra, mediokre në vetvete: Një deputete e opozitës ‘për të bërë një nder’ u ka kërkuar një tjetër nder kolegevë të saj dhe, e dyta, firma e Nokës dhe deputetëve të tjerë opozitarë, nuk është hedhur që Shabani të jetë kandidat për Avokat i Popullit, por që të mund të dëgjohet në Komisionin parlamentar. Pra, t’i jepej mundësia që të paraqiste kandidaturën.

Deputetët e opozitës mund të fajësohen për shkurtpamësi, por jo korrupsion moral, politik apo për ‘shitje’ dhe aferë me socialistët.

Po, ka shkurtpamësi te fakti që nuk është dalluar, çka dukej prej larg, se Shabani nuk ishte futur në këtë valle kukamçeftas, por me garanci nga Edi Rama.

Janë të paktën dy tregues post-fakt që shpjegojnë këtë. Krerët e grupeve kryesore parlamentare ranë dakord me një marrëveshje gentlemen-ësh, që të digjeshin kandidaturat e ofruara dhe të nisej nga fillimi procedura për Avokatin e Popullit. Një ditë më pas Taulant Balla u tërhoq duke thënë se Rama ka vendosur veton për Shabanin.

Me këtë lidhet edhe ardhja, gjë e rrallë kohë të fundit, e Ramës në Kuvend dhe prania e tij në mbledhjen e grupit parlamentar socialist, për t’u siguruar se nuk do kishte rrjedhje votash dhe se Shabani do mbështetej unanimisht, siç edhe ndodhi.

Për t’u kthyer te firmat, deputeti ka të drejtën e tërheqjes së firmës deri edhe në seancë plenare, por pas vendimit të Ramës, as kjo nuk u është lejuar.

Ligjërisht opozitarët janë ‘shkelur’ 2 herë; duke u marrë një firmë të dhënë për paraqitjen e një kandidati në Komision-jo si kandidaturë, dhe së dyti, duke mos u lejuar tërheqjen e firmës, çka ua lejon rregullorja e Kuvendit.

Por, kjo nuk është gjë e re në shtetin që drejton Rama, duke lëvizur gishtin drejt Peleshit, Ballës apo kujtdo tjetër.

Pyetja që duhet bërë është: pse Rama ngriti të gjithë strukturën e tij në shërbim të Endri Shabanit? Për arsyen e përhershme, që nuk ka të bëjë me pëlqimin për Shabanin, me siguri nuk e honepos dot-të diversionit. Ai i bën një diversion trupave opozitare në vend, duke u thënë se jeni kallp, se po t’u ofroj një post e merrni, duke e harruar gjuhën e helmit kundër meje. Por edhe për një qëllim të dytë, që ka të bëjë me spinin, por kësaj here të jashtëm. Don t’u dëshmojë të huajve se narrativa e opozitës zyrtare për autokracinë e tij nuk ka si të jetë e vërtetë, sa kohë ai merr krerë të partive opozitare dhe i vendos në detyra ku “advokatohet populli”.

Në thelb, është sa nevojë aq edhe argëtim i tij.

Këtu qëndron edhe shkurtpamësia e deputetëve të opozitës, që ende nuk e njohin as natyrën e kundërshtarit dhe as të pushtetit.

Flamur Noka, apo emra të tjerë, janë vetëm dëme anësore që krijohen dhe zmadhohen si pafuqi e mendjes për t’i shpjeguar ngjarjet dhe për t’u ngushëlluar me fajtorgjetjen.

Në fund të sitës mbeten krundet e hipokrizisë. Në këtë rast të Endrit Shabanit, që deri dje mbante dy diploma me të cilat na nxirrte sytë ekran më ekran: të Oxfordit, dhe të opozitarit që i duhej vendit, përkundër, kujt tjetër veç Sali Berishës apo Flamur Nokës.

Sot ai është Avokat i Popullit, por ka pushuar të jetë avokat i krediteve të veta. Sot ai është gdhirë me detyrë, zyrë, makinë dhe shofer, por në të njëjtën kohë edhe një birbo në prehrin  socialisto-sorosian të Ramës.

Nuk është as i pari as i fundit, por dua të them se Oxfordi nuk të ndihmon me karakterin. Gjithashtu, what a fucking waste, që me një karrige të rrëzosh një dekadë aktivitet publik.