Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Për hallet e Ramës nuk mund të kthehemi në ‘halen’ e Europës

Politiko 8 Qershor 2018, 21:28

Për hallet e Ramës nuk mund të kthehemi në

Gentian Gaba

Në turravrapin drejt 28 qershorit, ditën në të cilën 28 vendet e BE-së do shpallin fatin për çeljen e negociatave me Shqipërinë; lajmet që vijnë nga ‘kontinenti i vjetër’ bëhen përherë e më gri për vendin tonë.

Në këtë konjukturë historike, me një stekë të ulur për pasojë të dinamikave ndërkombëtare, ka shumë pak gjëra që BE mund të kërkojë nga vendi ynë për të na dhënë dritën e gjelbër. Njëra është paqja e brendshme, stabiliteti; tjetra është paqja e jashtme, pra marrëdhënie të mirat me shtetet fqinje.

Nëse për pikën e dytë mund të themi se mazhoranca e ka fituar Po-në e Greqisë në tryezën e “marrëveshjes për detin”, për të parën situata është shumë herë më e komplikuar.

Nuk ka asnjë sekret, fjalëkalimet janë krimi, droga dhe korrupsioni. Në asnjë nga këto pika nuk ka një përparim të qartë (dikush do të thotë se nuk mbillet më kanabis, por ky fakt nuk do të thotë që po luftohet, por që nuk po lejohet më, dhe diferenca është shumë e madhe).

Edhe pse në pamje të parë kryeministri është në një situatë win-win (nëse hapen negociatat meritat i merr për vete, nëse nuk hapen gishtin do ta ngrejë drejt opozitës), fakti që po negocion nga një pozicion inferioriteti, në të cilin ka zbritur me këmbët e veta, e bën të shantazhueshëm.

Vlerësimet e errëta në dimensionin e brendshëm, për të cilin të gjithë ata që kanë gjalluar këtu këto pesë vitet e fundit, nuk kanë nevojë për një retrospektivë në këtë shkrim, e ekspozon fatalisht mazhorancën e kapur disa herë në ‘mëkat’.

Spikamën e rrezikut po e shquajmë nga lajmet që po mbërrijnë këto ditë nga vendet europiane në të cilat rritja e forcave të ekstremit të djathtë po prodhon strategji ogurzeza për ngritjen e kampeve të azilantëve në portat e BE-së.

Austria, Gjermania, Holanda dhe Danimarka i kanë propozuar Brukselit, si zgjidhje përfundimtare për refugjatët nga Lindja e Mesme, ngritjen brenda këtij viti të një kampi të përhershëm azilkërkuesish, në një shtet të kontinentit europian, por jashtë kufijve të Bashkimit Europian.

Edhe pse nuk është bërë i ditur emri i shtetit që ka pranuar të strehojë të gjithë emigrantët e paligjshëm që sillen nëpër kufijtë ballkanikë, dhe ata që kanë arritur të hynë në kufijtë europianë, gjasat janë që të jetë Shqipëria.

Megjithëse jemi ende në rrafshin e hipotezave, apo thashethemeve diplomatike, adaxhio e vjetër e popullit tonë thotë “ku ka zë, nuk është pa gjë”. Nëse këto zëra konfirmohen, dhe nëse makutëria për të mbajtur pushtetin personal, falë negociatave që hapen në këmbim të çeljes së dyerve të Shqipërisë për azilkërkuesit e Europës, pasojat për mazhorancën do të jenë të pashmangshme.

Angazhimi i Kryeministrit ndaj partnerëve ndërkombëtarë në këto iniciativa, që jo vetëm mund të destabilizojnë ekuilibrat e brendshëm, por që mund t’i japin Shqipërisë imazhin ndërkombëtar të një ‘rifuxhoje humanitare’, nuk mundet dhe nuk duhet të jepet pa një konsultim të gjerë politik dhe institucional.

Nëse nga Europa ka ardhur, ose do të vijë, një “ofertë” e tillë, ajo duhet të kalojë në një proces të gjatë diskutimi, dhe pse jo një referendum, në të cilin qytetarët të shprehen mbi një vendim kaq të rëndësishëm për të ardhmen e vendit.

Në vargun e gjatë të problemeve që gëlojnë në ‘kopshtin shkëmbor të Europës Juglindore’, nuk mund të shtohen disa qindra mijëra njerëz që vuajnë në një purgator ballkanik, në pritje të ‘ëndrrës europiane’.

Një ëndërr që prej dekadash gëzon edhe Shqipëria, e cila është konsideruar jo vetëm rruga lidhëse midis Perëndimit dhe Lindjes, por edhe mitra ndërtimore e rrugës që këto dy skaje i ka lidhur, Egnatia. Që kjo ëndërr mos të mbetet rrugëve, në garën për të fituar një karrige, në një tavolinë në të cilën trajtohesh me dinjitet vetëm nëse e meriton atë, nuk mund të kthehemi në halen e një kontinenti, për shkak të halleve të një kryeministri.