Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Për kë bie ai 'Telefon'?

Politiko 24 Janar 2018, 20:25

Alfred Lela

Askush nuk e njihte Kozma Janon deri paraditen e së martës, kur dy përfaqësues të Partisë Demokratike dolën para medias. Kureshtarët e shpalljeve opozitare janë të rrallë, nisur, me gjasë, edhe nga një inflacion i daljeve të eksponentëve të opozitës; për këtë nuk mund të vësh në faj denoncuesit, por shkelësit.

Megjithatë, mjaftuan pak minuta për të kuptuar se dalja e ish-ministrit (teknik) të Drejtësisë Gazmend Bardhi dhe deputetit Oerd Bylykbashi, u elektrizua nga një radhë faktesh kapriçioze, të rënda dhe flagrante. Konferenca për shtyp e dyshes demokrate ishte ndoshta komunikimi më i mirë politik i opozitës e cila, secilit hakun, kur vjen puna te komunikimi e ka një këmbë në vitet '90.

Bardhi dhe Bylykbashi, me ftohëtsinë dhe faktualitein e juristëve, hodhën te këmbët e gazetarëve keqkuptimin e radhës të së ashtuquajturës Reformë në Drejtësi. Ndër pesë emrat që listuan, Ilir Panda është i vetmi që merr një 'pardon', për faktin se, ka qenë ministër, por para një kohe të gjatë dhe pa ngarkesën e anëtarësisë partiake.

Të tjerët nuk janë interesi i këtij editoriali, sepse asnjëri prej zotërinjve, edhe pse mund të jenë në shkelje, nuk janë në fyerje të Republikës, Reformës në drejtësi, tranzicionit shqiptar (të ashtuquajtur demokraci), e me radhë.

Kozma Jano është një teprim absurd i nomenklaturës parlamentare dhe politike të Edi Ramës, një fyerje e hapur dhe e trashë, por jo e pa precedent.

Fyerja kap së pari të vuajturit në burgjet dhe kampet e internimit të komunizmit. Pasi ministri socialist Ahmetaj lajmëroi se trashëgimtarëve të të përndjekurve u hiqet shpërblimi i persekutimit, një sekt tjetër socialistësh shpalli se pastrimin e drejtësisë së re shqiptare mund ta bëjë një verigë e mekanizmit të regjimit komunist dhe zgjatimit të tij famëkeq, Sigurimit të Shtetit.

Së dyti, prek të gjithë ata të majtë që e konsiderojnë veten progresistë dhe mundohen të ndërtojnë një trashëgimi të re eurosocialiste shqiptare, në distancë higjenike nga e kaluara e Partisë së Punës ku heroi vazhdon të jetë Enveri, Mehmeti, Hysniu.

Të fyer nuk kanë si të mos ndihen përfaqësuesit e Operacionit Ndërkombëtar të Monitorimit të cilët e kanë skualifikuar kandidaturën e Kozma Janos.

Në mos i fyer, të paktën i habitur, duhet të ndihet edhe Ambasadori amerikan Donald Lu, teksa sheh që ata që i përbetohen në mëngjes si kalorës të reformës dhe drejtësisë, në mbrëmje gatuajnë skema të vogla që janë pengestare, ngatërrestare, hileqare dhe tahmaqare.

Të fyer duhet të ndihen edhe të djathtët shqiptarë që, në tri herë që kanë patur pushtetin pas rënies së komunizmit nuk kanë mundur të gjejnë mes veti një antikomunist me një platformë mekarthiste.

Mungesa e saj, edhe për turpin e tyre, sheh tani në poste të larta publike një hetues, një ish-ministër të Brendshëm dhe, në përpjekje e sipër, edhe një spiun të rëndomtë.

Pseudonimi i të cilit, në dosjen e Sigurimit, është 'Telefoni'.

Bie prej kohësh zilja e tij dhe ne nuk e kemi dëgjuar, duke pandehur se binte për dikë tjetër. Por, ashtu si këmbanat në parabolën e famshme, ai binte për secilin prej nesh.

Tani, të dashur shqiptarë, të dhj... por krenarë, si ju duket ideja e një spiuni që, pasi ju përgjonte për dy dekada në komunizëm do t'ju skanojë edhe dy të tjera në demokraci.