Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Pse shkruaj, kur mund të zhvishesha...

Politiko 30 Nëntor 2017, 12:13

Gerina Mullaj

S’ka kaluar shumë kohë qyshkur më pyeti moderatorja e një emisioni nëse shkrimet i bëj për të tërhequr vëmendje. Përgjigja ime ishte e nxituar dhe idiote: Po, e bëj për vemendje! S’do mend që përgjigja nuk përfaqësoi vërtetësinë time, ashtu sikurse përfaqësoi besimin tim të hershëm se vetëm pyetjet e mira meritojnë përgjigje të mira.

Nuk e kam zakon të kuptoj me vonesë çastin kur tjetri ka të drejtë, por ndodhi që këtë herë kumboi si këmbanë e vonuar në veshët e mi, tingulli i këndshëm që ka e drejta në përgjithësi, dhe i bezdisshëm njëherësh kur kjo e drejtë i përket tjetrit, tingulli i fjalëve të kësaj vajze që jehuan më pas, habia që shprehu ajo përzier me vetbesimin që të jep ndjesia kur e drejta është e jotja.

Në atë pyetje përmblidhej gjithë e vërteta e kohës sonë, dhe s’kisha për ta kuptuar këtë sikur të mos më ish mbushur mendja që moderatorja bukuroshe shprehu përmes pyetjes çudinë që ngërthen pa arsye drejtuesit e emisioneve kur duan të bëjnë pyetje interesante, por e vetmja gjë interesante që ju del nga përpjekja është buzëqeshja në fund të fjalisë.

Megjithatë, e drejta e saj s’ka sesi të mos quhet e shëndetshme, kur ajo thjesht kërkoi të vendosë në dukje mënyrën e rëndomtë me të cilën unë kam zgjedhur të kem vemendjen e lexuesve të mi: shkrimit. Dhe kjo e drejtë feksi në gjithë qenien e saj, ashtu dritandezur siç qe, kur deklaroi heshtur fenomenin më gjenial të epokës sonë: çmendurinë e mënyrës për të tërhequr vemendje përmes mendimit, kur ka një mënyrë tjetër shumë më të lehtë, shumë më të natyrshme, shumë më të sukesshme: zhveshja.

Zoti e krijoi seksin femër pasi u shkollua, shkruan Robert Burns në poezitë e tij, plot hire dhe forma, për të ndjellë shqisat e atyre krijesave (meshkujve) të cilat Zoti, sipar Burns-it, i krijoi kur ende s’kishte shkollë. Femrat e kohëve moderne, sipas kësaj logjike, nuk duhet të shërbejnë edhe aq shumë si promotore të mendimit, aq sa duhet të jenë, dhe ato bëjnë çmos që të jenë, promotore të trupit, jo vetëm për të fshehur mendësinë e tyre, por më tepër për të theksuar pamendësinë e gjinisë tjetër. Përmes këtij gjenialiteti, sot një pjesë e mirë e vajzave të reja kanë vërtetuar mrekullinë më të madhe që mund të shohë me sy raca njerëzore: arritjen e majës pa u ngjitur, pa djersë, pa lodhje, vetëm përmes zhveshjes.

Në frytet e kësaj mrekullie shpaloset tinëzisht modeli i lehtë, krijimi i idesë se arritja nuk lidhet me veprimin, por me qëndrimin në vend. Është e pamundur të përcaktosh të mirat që pjell kjo nënë e re: mjafton të zhvishesh dhe je pjesë e emisioneve më të ndjekura, mund të zhvishesh dhe të drejtosh vetë një emision, zhvishesh dhe je pjesë e gazetave, revistave, festave gala, videoklipeve, skenave llamburitëse, je pjesë e vemendjes së medias, je pjesë e imagjinatës së burrave dhe përveç kësaj je pjesë e ëndrrës së grave për të patur trupin ideal, madje je pjesë e vizionit të së ardhmes që krijojnë vajzat e vogla kur shohin vajzat e rritura në ekran.

Këto fllade frymëzuese që përçartin iluzionet e fëmijëve, shkëlqejnë me lëkurën e tyre dhe përcjellin aromën e këndshme të gjërave të lehta. Por, e mira më e madhe është ajo që nuk është përmendur as është menduar ndonjëherë, e që vetiu më mbush me frymë, duke më bërë të besoj se këto vajza i shkulën përnjëherë rrënjët një të keqeje të madhe që ka zënë fill mes adoleshentëve, dhe jo vetëm ndër ta: pornografinë.

Jam aq e fandaksur nga kjo siguri, sa jam gati të betohem për majën e Olimpit, se duke dalë në skenën e medias këto vajza, çdo orar, çdo kohë, çdo ditë kanë shmangur, si padashje, varësinë ndaj pornografisë duke qetësuar përmes hireve të tyre shqisat e nepset e meshkujve.

Moderatorja pati një të drejtë të madhe në pyetjen që rrodhi mes për mes buzëve të saj të këndshme tek përplaste qerpikët e zhdërvjellët e duke i siguruar vetes atë zë që kanë njerëzit kur e kuptojnë që e drejta është me ta, ajo ndoshta donte të stimulonte qoftë edhe pa vetëdijen e saj, një të mirë të parrëfyeshme: përse duhet shtrydhur mendja si limon për të qënë pjesë e medias më anë të shkrimeve, kur rruga e lehtë shfaqet përpara çdo vajze, premtuese e vezullimtare, duke qenë se shumica ka më të theksuar shqisën sesa durimin për të lexuar, sikundër një aktor komedian ka thënë: Zotin kam në mendje, djallin në pantallona!

*Titulli është i Politiko.al. Titulli i autores: Zoti në mendje, djalli në pantallona.