All - Scripts - 4
All - Scripts - 5

Flash News

Desktop - General - 1

KRYESORE

'Qirie' Rama, 'tradhtar' apo hallexhi?

All - Paragraf - 1

Gentian Gaba 

All - Paragraf - 3

“Si valët e detit është jeta, përplaset njëra te një shkëmb e humbet, e tjetra që vjen pas saj, harron të parat që shkuan”- kështu e përshkruan jetën Petro Marko; një aforizëm që sot i shkon përshtat një tjetër “vlonjati” i cili u shërben shqiptarëve si kryeministër. 

Si dallgët që përplasen njëra pas tjetrës në shkëmb dhe harrojnë të parat, Rama u përplas me rolin që aq shumë kishte lakmuar qysh kur kishte vënë këmbë në politikë, dhe harroi veten.

Në fakt, nuk është thjesht një harresë, ai u përmbys; në pesë vite ai tradhëtoi të gjitha betejat që e sollën në pushtet.

Llafeshitësi më i mirë i Parlamentit tonë, u transformua në mashtruesin më të madh të politikës shqiptare. 

“Marrëzia e fundit” dhe anullimi i lojrave të fatit, importi i mbetejeve, hashashi, kriminalizimi i Parlamentit, inceneratorët, 300 mijë vende pune, kthimi i emigrantëve në vend që u shndërrua në largimin e treqind e pesëdhjetë mijë të tjerëve, Partneriteti Publik Privat, e sa e sa dështime ose mashtrime të tjera; dhe sot, qershia mbi tortë, rikthimi i marrëveshjes së detit me Greqinë. 

Kishte grisur rrobat, shkulur flokët, çjerrë faqet kur në 2009 qeveria Berisha sigloi marrëveshjen me shtetin fqinj, dhe jo vetëm Rama; gjama e burrave dominoi opinionbërësit, duke përcjellë një indinjatë te opinioni publik; të tillë saqë ende sot demokratëve j'ua tundin marrëveshjen si tradhëti kombëtare. 

Nëntë vite më vonë, Rama kryeministër lufton një betejë politike kundër Ramës kryebashkiak të Tiranës. Kreu i Partisë Socialiste e gjen veten nga ana tjetër e transhesë, më të thinjur, më të rënduar, të përdorur, sikur ta kishim gjetur në ato pirgjet e rrobave të "gabit".

Oportunizmi shpesh herë paguan në politikë, por, jo kur krakëllitjet midis fjalës dhe veprës kanë një hendek prej të paktën 12 miljesh!

"Qirie" Rama këtë e di, por preferoi të bërtiste në haurin politik, dhe jo të qartësonte opinionin publik.

E dinte se, për fatin tonë të keq, na pëlqen apo jo, në aspiratën tonë europiane Greqia luan rolin e Karontit. Varkëtari që, sipas mitologjisë, kalonte shpirtrat e të vdekurve nëpërmjet lumit të skëterrës, Akeron, dhe i zbriste në Had, në këmbim të një monedhe. Shteti i andejshëm, dhe "cerberi" Kotzias, lypin  pagesën e tyre për të na "çuar" në në Bruksel nëpërmjet lumit të krahinës çame, pikërisht Akeronit.  

Një lumë nga i cili, pas 25 vitesh, kaloi edhe Maqedonia; ose  ‘Republika Maqedonia e epërme’, sikurse është edhe emërtimi që pranoi Greqia për t'i hapur rrugën proceseve integruese për vendin fqinj. 

Rasti i mësipërm tregon se beteja diplomatike  me grekët nuk është vetëm e jona, dhe mbi të gjitha nuk është një nga ato beteja që mund të fitohet; është një përplasje në të cilën ne duhet të limitojmë humbjet, dhe këtu fillojnë problemet tona. 

Rama është në një moment të vështirë politik. Hapja e negociatave është e vetmja gjë që mund t'i zgjidhë "hallet" e tij, pra mbijetesën si Kryeminstër. Për këtë arsye është i gatshëm të lëshojë gjithçka, dhe grekët këtë e dinë. 

Nisur nga kjo premisë, Kryeministri e vendos Shqipërinë në një pozicion negociimi jo të favorshëm. Pasi do të cedojë jo vetëm mbi detin, por edhe varrosjen e Çështjes Çame, ç'varrosjen e ushtarëve grekë, varrezat e tyre, por edhe mbi shumë pika të tjera të cilat nuk janë bërë ende publike; një triumf i vërtetë i helenizmit. 

Përmbysja që Rama kryeministër i bëri Ramës opozitar; mungesa e transparencës nga pala shqiptare në këtë proces, dhe 'makutëria' e palës greke, e bëjnë atë personin më të papërshtatshëm për të negociuar çështjet jetike që lidhen me interesin kombëtar. Sidomos kur Kotzias flet dhe Rama hesht. 

Të fundit