Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

Valixhja diplomatike/ Emisarë dhe komisarë

...numri i të dërguarve të posaçëm për vendet e Ballkanit Perëndimor është katër: Miroslav Lajçak, për dialogun midis Beogradit e Prishtinës nën ombrellën e BE-së, njëkohësisht edhe për Ballkanin Perëndimor, diplomati amerikan Gabriel Escobar, i emëruari i para pak kohëve të Foreign Office-t, Sir Stuart Peach dhe, tash së fundi, edhe gjermani Manuel Sarrazin.

Politiko 18 Mars 2022, 12:52

Valixhja diplomatike/ Emisarë dhe komisarë

nga Virgilius

Javën që shkoi ministrja e Jashtme e Gjermanisë, Annalena Baerbock, zhvilloi një tour de force në disa vende të Ballkanit Perëndimor, plus Moldavinë. Për një arsye të pasqaruar për opinionin publik turi përfshinte jo të gjithë kryeqytetet ballkanike, por vetëm një pjesë syresh: Beogradin – nga nisi vizita -, Sarajevën e Prishtinën për të përfunduar në Kishinau. Ndërkohë që mbetën jashtë Tirana, Shkupi dhe Podgorica. Sidoqoftë, e rëndësishme është që në kulmin e agresionit rus kundër Ukrainës, politikania gjermane dhe ministrja e Jashtme e vendit më të fuqishëm të BE-së, gjeti kohë t’i kushtojë vëmendje kësaj pjese të Europës, e cila, jo rrallëherë, del nga fokusi i vëmendjes së të mëdhenjve dhe përbën lajm për mediat mainstream vetëm kur gjendet në zgrip të konflikteve.

Në një konferencë për shtyp para fillimit të misionit diplomatik, Baerbock u shpreh si rrallëkush me tone pendese se “haptazi duhet të themi se i kemi zhgënjyer dhe neglizhuar shumë prej këtyre vendeve vitet e fundit”, se “njerëzit do të na gjykojnë nga veprat dhe jo nga fjalët”, se “Gjermania është e interesuar në mënyrë thelbësore për stabilitetin politik dhe prosperitetin ekonomik të atyre vendeve të Ballkanit Perëndimor të orientuar nga Europa”, se “do të jemi avokatë të bisedimeve të ardhshme politike, si dhe të investimeve strategjike, kryesisht në burimet e energjisë së rinovueshme”, se “po udhëtoj në këto vende për të dëgjuar se çfarë njerëzit presin nga, si dhe për ta bërë të qartë se nuk do të lejojmë që ky rajon në zemër të Europës të jetë nën influencën e Moskës”, etj. etj. Në përmbyllje të parashtrimit të këtyre objektivave ambiciozë, të cilët, për hir të së vërtetës, nuk është se dëgjohen për herë të parë këtyre anëve, për të mos thënë që janë shndërruar në një leitmotif të parapëlqyer për të gjithë emisarët e Brukselit, ministrja Baerbock u shpreh se “për të gjitha këto arsye qeveria gjermane ka krijuar një funksion të ri, atë të të dërguarit të posaçëm për Ballkanin Perëndimor”. Ky funksion do të kryhet nga politikani i gjelbër Manuel Sarrazin – me gjasë nga e njëjta parti e ministres së Jashtme -, i cili, sipas Baerbock, citoj: “Zemra e Sarrazin rreh për vendet e Ballkanit Perëndimor dhe të ardhmen e tyre europiane”. Baerbock bëri të ditur, gjithashtu, se gjatë turit ajo do të shoqërohet nga politikani gjerman i lartpërmendur.

Për të rifreskuar kujtesën e lexuesve ia vlen të theksojmë se, aktualisht, numri i të dërguarve të posaçëm për vendet e Ballkanit Perëndimor është katër: Miroslav Lajçak, për dialogun midis Beogradit e Prishtinës nën ombrellën e BE-së, njëkohësisht edhe për Ballkanin Perëndimor, diplomati amerikan Gabriel Escobar, i emëruari i para pak kohëve të Foreign Office-t, Sir Stuart Peach dhe, tash së fundi, edhe gjermani Manuel Sarrazin.

Ma do mendja që nuk ia vlen të diskutojmë për rolin e të dërguarit të posaçëm të Departamentit të Shtetit Escobar, duke qenë se diplomacia dhe politika amerikane e kanë dëshmuar me kohë peshën dhe efikasitetin e ndërhyrjeve të veta në Ballkan, madje jo vetëm në kohë paqeje, por, dhe sidomos, në kohë konfliktesh të përgjakshme. E njëjta gjë shkon edhe për emisarin britanik, nisur nga fakti se Mbretëria e Bashkuar nuk është më pjesë e BE-së dhe, veç kësaj, ka qenë dhe mbetet e interesuar për Ballkanin dhe ekuilibrat e brishtë të tij.

Ndërkohë që nuk mund mos të të befasojë lëvizja më e fundit e Berlinit zyrtar. Të paktën për dy arsye: e para, duket sheshit që me këtë emërim ai i mbivendoset politikës së jashtme dhe atyre të integrimit e të sigurisë së Brukselit zyrtar – më konkretisht rolit të dy komisionerëve të BE-së, spanjollit Borrel dhe hungarezit Varhelyi, ndërkohë që, në një mënyrë ose një tjetër, sfidon, për të mos thënë nxjerr jashtë loje, ish-ministrin e Jashtëm sllovak, Lajçak, i cili prej dy vjetësh po orvatet, më fort pa sukses se me sukses, të zgjidhë nyjet gordiane ballkanike. E megjithatë, le të supozojmë se Berlini zyrtar e ka gjetur gjuhën me Brukselin dhe çdo mbivendosje, sfidë e karshillëk nuk janë gjë tjetër veçse hamendje analistësh e vëzhguesish të jashtëm, si puna e shkruesit të këtyre radhëve. Kështu që, në këtë pikë, ky problem ose hiçproblem, mund të konsiderohet i kapërcyer.

Tash le të kalojmë tek arsyeja e dytë, që në thelb ngjan edhe më e rëndësishme se e para. Sulmi rus ndaj Ukrainës dhe përpjekjet e kahershme të soft power-it rus në Ballkan, por edhe përtej tij, tregojnë se e ardhmja europiane e vendeve të Ballkanit Perëndimor nuk është dhe nuk mund të jetë më çështje kriteresh, standardesh, negociatash që shtyhen në kalendat greke, kapitujsh ose cluster-ash, statusesh e të tjera si këto, por çështje të mprehta gjeopolitike dhe gjeostrategjike. Me fjalë të tjera në qoftë se politika nuk bën punën e vet dhe i mbivendoset burokracisë, atëherë çdo deklaratë mbetet retorikë boshe ashtu siç ka ngjarë deri më sot.

Në fund të këtij shënimi po përmendim një shprehje të urtë, të cilën, ministrja e Jashtme gjermane, por edhe të tjerë, ka të ngjarë të mos e kenë dëgjuar ndonjëherë: “Shumë mami e nxjerrin foshnjën sakat!”.