Flash News

KRYESORE

Rama i kërkon Bashës një kamerdare të verdhë

Rama i kërkon Bashës një kamerdare të verdhë

Alfred Lela

Vonë në mbrëmjen e së mërkurës, një status i gjatë në Facebook, që ngjante me një editorial për Gazetën e Qeverisë, kryeministri Rama hodhi në eter një propozim të ri.

Thelbi i tij konturohej qartë përreth linjave të një pakti mes shumicës dhe opozitës. Ftuesi e quante një 'Pakt Kombëtar për Europën'. Mediat, ende nën samarin e konspiracionit të paqes së 18 majit mes liderëve politikë të forcave kryesore, parapëlqyen ta emëtojnë si 'Marrëveshja Rama-Basha 2'. Ku dorën e shtrinte, sigurisht, bujari, lëshimtari, europeisti, thuajse në mëkëmbësinë e një Atleta Cristi, Edi Rama.

Dhe, kështu duket në fakt, por a është kështu?

A është duke kërkuar Rama një Pakt kombëtar, një marrëveshje të re me opozitën, apo një exit strategy e cila do ta çonte karron e tij të ngecur qeveritare te portat e një gjendjeje të re politike?

Po të vini re tekstin e z. Rama, do të rastisni në fjalën 'opozita', dhe jo Partia Demokratike apo Basha. Kësisoj ai i bën një ftesë edhe Monika Kryemadhit dhe LSI, një faktor që nuk e njihte deri më tani, duke e preferuar ecejaken e retorikës dhe të një negociate virtuale vetëm me opozitën e madhe, Partinë Demokratike.

Një Pakt kombëtar, qoftë edhe si retorikë, do të ishte teprim dhe mangësi njëherësh, pa inkuadruar edhe 'njeriun e Monikës' në Presidencë, kryetarin e shtetit z.Ilir Meta.

Formalisht, Kryeministri është në rregull me ftesën e tij.

Edhe në veshët e kancelarive europiane, kaq syleshë në ujdinë amorfe të një Pax Albanica, duhet të ketë tingëlluar shtrausiane ftesa e Ramës.

Pavarësisht Europës dhe dëshirës për të shkuar, për hatrin e saj, gayishly (në kuptimin e parë të fjalës: të qenët i gëzuar) në shtratin e një marrëveshjeje, Opozita nuk mund dhe nuk duhet të vetëofrohet nën hijen dhe lavdinë e rrejshme të kësaj dege ulliri.

Pse?

Thënë në rrafsh teorik, sepse z. Basha dhe zj. Kryemadhi drejtojnë dy formacione politike të cilat mund të prodhojnë politikë të jashtme duke patur së pari një përkufizim akut dhe kronik të së brendshmes.

Basha, i cili është kalorësi i parë i kësaj lufte, nuk mund t'i zbresë kalit tempullar të betejës kundër 'narkotrafikut shtetëror' dhe korrupsionit, dhe të hipë në Rosinantin gërmuq të një paqeje e cila ka tekst, por nuk ka substancën e një bese. Aq më pak një strategji politike.

Besa, sigurisht, është një koncept tradicional ('traditë' nga tradere-me barttë një barrë të shenjtë), dhe progresistët e Ramës (të shumtë në skërkat postmoderne të Shqipërisë), mund të mos e kuptojnë dhe ta përqeshin, por ajo është dhe mund të jetë edhe pjesë e një pakti politik.

'Prerja në besë' ka ndodhur njëherë. Trupi i sj gjendet në morgun e shumë marrëveshjeve politike të ndërprera, por përkufizimi është te vendimi i Ramës për të thënë se raporti për zgjedhjet i Task Forcës qeveritare, e pranuar në krye të herës si pjesë e marrëveshjes së 18 majit, 'është i njëanshëm dhe i papranueshëm'.

Një politikan që dyshon se mund të ketë nevojën e një Pakti Kombëtar për Europën në muajt e ftohtë të së ardhmes, nuk mund të shkelmojë një pakt të bërë në ndezullinë e muajve të ngrohtë të së shkuarës.

Nuk mund të ketë pra, një 'Marrëveshje Rama-Basha 2', kur marrëveshja e parë është shndërruar në Mosmarrëveshje, thuajse kadareane, duke u thyer publikisht.

Kjo, jo për besën, moralin dhe etikën si të tilla, por për transferimin e tyre në lëndë politike. I trysnuar dhe me grushte para hundës (në fytyrën e marrë tashmë nga zinxhiri i skandaleve), Rama nuk mund të kërkojë një 'ndeshje të re' pa mbaruar ky 'match'.

Për të përdorur fjalët e Ramës në mitingun triumfues të korrikut, "Basha e vendosi Shqipërinë para partisë', riformulimi i ftesës sipas mallëngjimit patriotik 'Shqipëria para partisë', do të bartte vlerë nëse ftuesi do të kishte preferuar vendin tonë të përbashkët para kanabizimit të tij dhe shndërrimit të kultivimit, përpunimit dhe transportimit të lëndës narkotike në industri shtetërore.

E parë në plan taktik, z. Rama është duke kërkuar një kamerdare të verdhë për të dalë nga ujrat ku e futi busulla që lexonte vetëm një drejtim.

Nëse e kërkon prej z. Basha, aq më keq për të.  

Të fundit