Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

KRYESORE

Rexfermani për Adriatik Llallën

Politiko 16 Shkurt 2018, 19:37

Alfred Lela

Adriatik Llalla ka zgjedhur vazhdimisht të na turpërojë. Në fillim Republikën, më pas ne dhe, në fund fare, veten.

Ia filloi damkosjes me deklaratat që bënte, një herë në mot, se në shtator do të kishte arrestime të bujshme. Pesë vjeshta i mbylli ai në krye të Prokurorisë së Përgjithshme dhe, në satërin hipotetik të organit të akuzës, nuk ranë më shumë se zhurma e prangave imagjinare. Teksa koha kalonte, shtatori i Adriatikut zvogëlohej: në fund, pika e tij ngjyrëblu si shpresa, i ngjante një viagre, ereksioni i së cilës rregullonte punët e burrit, por aspak ato të shtetit.

Republika e mori damkën prej tij me pesë vitet e gjata në të cilat ai ngrohu vezët e absurdit, në një vend ku fara e krimit dhe korrupsionit mund të çelte një dinosaur, e jo më një arrestim. Z. Llalla e lidhi interesin e Republikës me atë të vetin dhe të ortakëve në politikë. Me ortakë nënkupto të gjitha krahët. Në këmbim të një pesë vjetëshi dhe shpresës së një tjetri, ai e ngriu trashë shtresën e statuskuosë mbi ujrat e ndenjura të korrupsionit dhe krimit.

Një pjesë të mirë të shqiptarëve Llalla i fyeu kur u shfaq, i vogël, i pabarabartë dhe aspak prokurorial, në një përballje me ambasadorin amerikan, Donald Lu. Ai zgjodhi studion e një emisioni televiziv për të bërë publike, me gjasë, një ndërhyrje të diplomatit të huaj në 'sovranitetin' e institucioneve të Republikës. Shumë kohë pasi episodi 'i zbuluar' prej tij kishte ndodhur. Me zbulesë të vonë ai shpërfaqi një profil aspak të denjë për një kryeprokuror: reagimin, jo për hir të interesave të shtetit, por ato personale.

Të gjithë do të ishin hedhur në anën e tij nëse, të njëjtën ditë, ai do thërriste gazetarët për të bërë publik 'kërcënimin' e marrë nga Lu.

Pasi dështoi në detyrë ai 'u rrëzua' edhe në skenë. U shfaq i trembur në 'Opinion', edhe më shumë se pas një 'kërcënimi' që kishte marrë nga njerëz të fuqishëm të botës së krimit. Gjë që, sipas informacioneve, me sa duket 'të mbjella' në media, e kishte detyruar të largonte familjen nga Shqipëria dhe të përforconte masat e sigurisë.

Pse mund të ishte kërcënuar kryeprokurori i Republikës, kur asnjë hetim i bujshëm nuk ishte parë të kalonte nga prokuroria drejt gjykatës.

Kështu e la zyrën, pa ciflosur asgjë, pa hetuar asgjë, pa trazuar asgjë. Aq e trashë ishte statuskuoja e Llallës, sa i lemerisi partnerët ndërkombëtarë, shërbimet sekrete të të cilëve merrnin informacione që e ulnin pa pushim profilin profesional të Llallës.

Krisja me ta, dhe sidomos me amerikanët, të cilët e shihnin, bashkë me ministrin e Brendshëm, si fajtor të 'arratisë' së Klement Balilit, u shndërrua në rrapëllimë para dy ditësh, kur firma e Rex Tillerson u shfaq në një urdhër që e damkoste ish-kryeprokurorin e Shqipërisë si 'gjerësisht të korruptuar'. Sekretari i Shtetit u jepte 'vizë të kuqe' edhe familjarëve të Llallës, në një akt të paprecedent në marrdhëniet mes dy vendeve.

Ndëshkmi i Llallës nga Washingtoni është moral dhe profesional, më shumë se fizik. Ish-kryeprokurorit nuk i shkakton shqetësim tjetër, veç pamundësisë për të shkelur në tokë amerikane. Megjithatë, çka humbet Llalla fiton publiku, por edhe imazhi i Amerikës në Shqipëri.

Shqiptarët, e stërlodhur duke parë zyrtarët e lartë si pjesë të një çete hajdutësh të pandëshkueshëm, te 'bllokada amerikane' për njërin syresh, ndalen dhe psherëtijnë thellë.

Damka amerikane në ballë të Llallës është një yll shprese për publikun.

Rex Americana ka sjellë pak lehtësim. Një Pax Albanica