Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Si do të jetë kur të hiqen maskat

Politiko 22 Prill 2020, 18:36

Milivoje Mihajlloviç/ Kossev

Tërë bota kërkon përgjigje për koronavirusin, duke u endur me frikë dhe pashpresë. Psikologët këshillojnë të sillemi sikur gjithçka është në rregull, e në fakt nuk është kështu. Por, ne jemi mësuar me këtë edhe pa psikologët. Politikanët në këto hapësirat tona janë psikologët “më të mirë”.

Shkaktojnë kriza artificiale, të kontrolluara, “drama” kombëtare, ecin nëpër “murin e vdekjes”... Harresa është këshilltari më i mirë për këta ekspertë të manipulimit. Fakti që në këto ditë pandemie profesioni nuk e gjeti veten, sepse, një ditë flisnin një gjë, ditën e dytë një tjetër, ndërsa të nesërmen diçka të tretë, kjo nuk i pengoi politikanët e këtushëm që (me ndihmën e “profesionit”) të çmendnin njerëzit duke pompuar frikë të paparë në radhët e banorëve të feudeve të tyre.

Masat kundër virusit korona ngjajnë me njëfarë trajnimi mendor të njerëzve. Tani virusi korona do të jetë justifikim për të gjitha budallallëqet që bëjnë. I vetmi parametër i tyre është rejtingu, ndërsa qëllimi- fitorja në zgjedhje.

Teatrin e absurdit e maskojnë të ashtuquajturit profesionistë universalë- ata që dinë gjithçka dhe kanë mendimin e tyre. “Skena” e tyre janë mediat, ndërsa regjizorët- redaktorë të frustruar, artistë në kërkim të armikut. Pikërisht kur mendonim se përfundimisht të gjithë e kanë kuptuar sesa e rëndësishme është të zhvillohet sistemi shëndetësor, sa vlejnë doktorët e mirë (të poshtëruar me paga të vogla dhe kushte të këqija pune) përsëri në media më shumë vëmendje po i kushtohet yjeve të rialiti programeve dhe të folkut. Madje edhe një gazetë ditore beogradase, e cila deri tani është shquar si gazetë disi serioze, ka filluar të publikojë kolumnën mbi këngëtarët folk në kohën e koronavirusit.

Kësisoj kjo pandemi që merr jetë njerëzish shndërrohet në shfaqje para publikut të frikësuar dhe të hutuar.

Koronavirusi si “kundërshtar evolutiv inteligjent” dalngadalë po shndërrohet në mjet disiplinimi të qytetarëve për pezullmin e demokracisë, alibi për budallallëqet e autokratëve.

Në këto kohë kur e përditëshmja jonë është çrregulluar, të gjithë presim fundin, duke u shqetësuar sesi të ruajmë kokën gjallë dhe me shëndet. Por edhe kjo do të kalojë, dhe do të na mbeten problemet “e vjetra”. Spiralja ballkanike e frikës- nga serbët, nga shqiptarët, nga kroatët, nga përndjekjet, nga konfliktet, nga mediat, nga humbja e vendit të punës, nga uria... ka marrë tashmë një emër të ri-korona virus, i cili na ka vënë të gjithëve maskën në fytyrë.

Çfarë do të bëjmë kur një ditë të gjithë të heqim maskat?

Pas “koronës” fshihet edhe problemi i dialogut në relacionin Beograd-Prishtinë. Më duket se ky vit do jetë një vit i shanseve të humbura për rinovimin e dialogut thelbësor. Problemi kësaj here është “lokalizuar” në mungesën e stabilitetit politik në Prishtinë.

Kur bëhet fjalë për dialogun, Presidenti i Kosovës ka legjitimitet “në rënie”, ndërsa qeveria legjitimitet të “pezulluar”. Timonin e dialogut e ka kapur fort ndërmjetësi amerikan Riçard Grenel, me “legjitimitetin” e shefit të të gjithë shërbimeve informative të shtetit më të fuqishëm në botë.

Është duke u zhvilluar polemikë e madhe rreth konfliktit të supozuar mes BE-së dhe SHBA-ve në dominimin e zgjidhjes së çështjes kosovare. Ndërkohë shkruhet për respektin e Kosovës për Amerikën dhe ndjesinë e përkatësisë së Europës dhe vlerave të saj. Pas perdes së rrezikut nga pandemia bëhet luftë e ashpër për pushtet në Kosovë.

Rreziku më i madh për “qendrat e fuqisë”, që janë shumë dhe janë shumë më të forta sesa presupozohet, është vendosmëria e Kurtit për të penguar plaçkitjen dhe korrupsionin. Koncepti i qeverisjes së deritanishme njëzet vjeçare është që t’i merret sa më shumë popullit. Dhe këtë qeverisje ata nuk kanë për ta dorëzuar lehtë. Në anën e tyre, më duket mua, është ndërmjetësi amerikan. Në anën e tyrë është edhe inertësia europiane. Në anën e tyre është i ashtuquajturi “shtet i thellë”, tajkunët, nëntoka dhe mbitoka rajonale...

Përderisa të mos përmbyllet kriza politike në Kosovë, dhe kjo në mënyrë logjike mund të mbyllet vetëm me zgjedhje të reja, vështirë se mund të flitet për dialog serioz apo arritje të ndonjëfarë marrëveshje.

Edhe në Serbi janë përpara zgjedhjet parlamentare. Kur do të mbahen? Momentalisht askush nuk ka një përgjigje për këtë pyetje. Ndërsa kjo “punë” të mos kryhet, nuk është reale të presësh vazhdim të dialogut mes Beogradit dhe Prishtinës.

Pastaj vijnë zgjedhjet në SHBA. Lufta në zgjedhjet presidenciale në Amerikë përherë në një masë të mirë ka përcaktuar fatin e pjesës më të madhe të pjesës tjetër të botës. Edhe atje koronavirusi “ka marrë pushtetin”.

Domethënë “zgjidhje” për çështjen kosovare nuk ka derisa të përvetësohet Shtëpia e Bardhë. SHBA-të kanë interesa në këto territore (ose ato janë interesa të zyrtarëve të veçantë nga Uashingtoni) dhe nuk u interesojnë interesat e njerëzve që jetojnë këtu.

Bashkimi Europian edhe deri tani nuk ka ditur ç’të bëjë me problemin kosovar. As kishte vendosmëri, as fuqi, as ide, sesi ta ndriçonte vilajetin e errët kosovar. E bllokuar në labirintin e problemeve të saj, humbja e identitetit, interesat personale të zyrtarëve të saj, BE-ja deri tani ka statuar kur bëhej fjalë për pafuqinë në Ballkan, duke u fshehur pas floskulës mbi “perspektivën europiane të Europës Juglindore”, mbi “simetrinë e fajit” ose ftesave të paqarta për bisedime.

Edhe fuqitë europiane (veçanërisht Gjermania) respektojnë dhe fshehin intereat e tyre në Ballkan. Kështu edhe Moska i sheh këto problemet tona. Por askush nuk ka vizion dhe vlerësim sesi ta zgjidhë këtë çështje.

Para nesh, duke gjykuar nga të gjitha gjasat, janë muaj të tërë bisedimesh të stimuluara. Ndërmjetësit eventualisht do të caktojnë takime në të cilët do të “vendosen” lidhjet e transportit, do të merren vesh për “kushtet”, do të kërcënojnë me sanksione, do të shantazhojnë liderët lokalë... Mediat, përsëri do të lajmërojnë “takime historike”, por asgjë nuk do të lëvizë nga pika e vdekjes.

Kështu do të jetë derisa të mos hiqen maskat.

*Përktheu për Politiko.al: Xhelal Fejza