Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

OP-ED

Të biesh në kazanin tënd; Edi Rama si ilustrim

Politiko 21 Maj 2018, 21:16

Të biesh në kazanin tënd; Edi Rama si ilustrim

Gentian Gaba

Kur Rama ishte kryeministër në mandatin e parë, dhe Donald Trump kandidat për president të Shteteve të Bashkuara të Amerikës; shqiptari hodhi një kovë me baltë mbi amerikanin. E quajti një rrezik, ndërsa kur Trump hyri në Shtëpinë e Bardhë, tha se e kishte fjalën për kandidatin dhe jo për presidentin.

Pirueta familjare, për ne që njohim zhdërvjelltësinë e qëndrimeve të tij, por edhe më shumë hipokrite kur mendojmë se në momentin që kandidati u bë president, kryeministri ynë u bë kopjac. Nga tërësia e gjërave që mund t’i vidhte presidentit Trump, Rama zgjodhi konceptin e “fake news”, lajmit të rremë, të cilin në shqip e solli me një fjalë turke: Kazan. Kështu e shpjegoi përdorimin e këtij termi, përballë gazetares së Euronews Efi Koutsokosta, duke thënë, se për atë, është i barazvlefshëm me “fake news”. Që për qëllim, termi kazan, kishte delegjitimimin e mediave, kjo ishte diçka që dukej që në fillimin e hedhjes së tij në tregun mediatik.

Duke sulmuar gazetarët, dhe rrokësit e opinionit publik, me këtë turqizëm, sipas një oreksi personal, Rama kërkonte, dhe kërkon të godasë besueshmërinë e gazetarëve, sidomos e atyre që nuk kontrollon dot. Megjithatë, kjo betejë me “pushtetin e katër”, u kthye në një bumerang për kryeministrin; ose për të parafrazuar një shprehje nga Dhjata e Vjetër, “ai që gërmoi një gropë dhe e bëri atë thellë, ra vetë në gropën që ka bërë”.

Rastet që ilustrojnë këtë rënie janë të paktën tre:

I pari është rasti Krichbamu, dhe fshikullimat që kryeministri mori në Budestag nga deputeti gjerman. Në tentativë për ta relativizuar qëndrimin e Krichbaum, për ta bërë atë të dukej palë me Opozitën (e quajti vëlla siamez të Bashës), në dobi të atyre që ende i këndojnë lavdime kryeministrit në fshatin tonë, Rama ra me këmbët e tij në kazanin që orbiton pranë kryeministrisë. Sulmet e orkestruara nga mediat afër tij, ndaj deputetit gjerman, sikurse raportoi ditën e djeshme Politiko.al, antagonizuan edhe më shumë qëndrimet e atyre që ishin skeptik ndaj hapjes së negociatave për Shqipërinë (kujdes, skeptik, jo eurokeptik!). Jo vetëm si pasojë e situatës së krimit të organizuar të çështjes Tahiri, dhe një kanabizimi në fillim të mohuar, më vonë të pranuar, dhe në fund të “luftuar”; por si shenjë e qartë e një interlokurori të pabesë.

Rasti i dytë është ai i Ambrozia Metës, gazetarja rioshe që u transformua në një simbol të premten e shkuar. Ambrozia nuk bëri ndonjë gjë të madhe, kreu thjesht detyrën e një gazetareje që këmbëngul për të marrë përgjigjen e një pyetje të bërë; gjë që i dha shtatin e një vigani, krahasuar me kolegët e saj, dhe pyetjet me ujë trëndafili gjatë konference për shtyp. Reagimi masiv ndaj, qëndrestarisë së Ambroziës, tregon se klima e krijuar ndaj mediave, nga vetë Rama, është në një pikë saturimi, që sigurisht do të prodhojë emulime të tjera të kësaj natyre, duke e bërë të vështirë komunikimin e tij me gazetarët. Ndërgjegjësimi për pushtetin e tyre, dhe rolin e domosdoshëm në një shoqëri demokratike, po shtyn gazetarët të jenë sfidues ndaj autoritetit dhe arrogancës.

Rasti i tretë është përshkallëzimi i agresivitetit të përfaqësuesve të Ramës në studio televizive. Bajraktarët mediatik të mazhorancës kanë ngritur në mënyrë spektakolare decibelët në sallonet e politikës televizive, duke armatosur gjuhën e tyre me fjalë që nuk i përkasin etikës së një transmetimi që shkon në shtëpitë e qytetarëve. Zhurma e prodhuar ka për qëllim spostimin e debatit pikërisht tek mjetet, pra tek gazetarët dhe analistët, që hidhen dhe sakrifikohen në flakët e larta të prodhuara nga mazhoranca. Një mbrojtje pa lavdi, por sidomos një konsum i lartë personal, i cili kërkon të relativizoj debatin nëpërmjet anestetizuesit social: Kështu bëjnë të gjithë!

Nëse deri diku ishte krijuar një mit i pagabueshmërisë mediatike të kryeministrit, që kalë beteje në politikë ka pasur pikërisht këtë fushë, këto tre raste tregojnë të kundërtën. Rënien e Ramës në kazanin e tij. Nuk është pak, përkundrazi!