Flash News

Gjykojeni protestën nga kundërshtarët

Aksident në Greqi, ndërron jetë 16-vjeçari shqiptar

Protesta trazon PS-në/ Zegjineja e ‘meme-ve’ sulmon influenceren: Shëmtirë, diote. Balla kapet me Reuters

Vrasja në Paskuqan/ Autori është gjurmuar deri në Bovillë, ka braktisur mjetin

Publikoi tezën e Letërsisë 20 minuta pas nisjes së provimit, përjashtohet maturanti në Kukës

Desktop - General - 1

OP-ED

Të qeverisësh me gaz lotësjellës

Politiko 18 Mars 2019, 20:22

All - Paragraf - 1

Gentian Gaba

All - Paragraf - 3

“Jemi në normalitet parlamentar, në seanca duhet të flasin të gjithë deputetët” – mësohet të ketë thënë kryeministri Rama ditën e sotme përballë grupit Parlamentar të Partisë Socialiste. Strategjia është e qartë, trajtuar edhe në një editorial të Politiko.al (Krizë nuk ka’. Megjithatë, ajo lëviz…), mohimi i krizës. Shumë kush e konsideron këtë si një akt force të mazhorancës, një sinjal i besimit në vetvete dhe në mbështetjen popullore që ajo gëzon. Të pashqetësuar nga rreziku i shumëfishtë në të cilin ndodhet vendi.

Pyetja që shtrohet atëherë është: si ka mundësi që një mazhorancë, e cila në gjashtë vite ka ndjellë kryesisht kriza, nuk është e shqetësuar për çka po ndodh?

Një përgjigje mund ta huazojmë nga Peter Sandman, specialist në menaxhimin e riskut. Lidhur me mungesën e reagimit ndaj një rreziku shumë serioz, Sandman merr si shembull gratë që nuk zhvillojnë kontrolle mbi kancerin e gjirit. Jo për shkak të faktit se nuk janë të shqetësuara, përkundrazi, janë të tmerruara. Por, tmerri është pikërisht problemi i tyre. “Për të shmangur një terror të pa tolerueshëm, duhet të shmangin së menduari për kancerin e gjirit; për të shmangur të menduarit për kancerin e gjirit, duhet të shmangin kontrollin”. Këtë analizë Sandman e bën për të analizuar reagimin ndaj çështjes së ngrohjes globale. Meqenëse është një problem i tmerrshëm, shumëkush reagon duke e shmangur me kujdes rrokjen e mendimeve në këtë drejtim.

Gjithmonë sipas Sandman: “Shumëkush mendon se problemi i madh psikologjik në një situatë emergjence është paniku. Por, profesionistët e komunikimit të krizës e dinë se paniku është në të vërtetë shumë i rrallë në rastet e emergjencave. Mohimi është një nga arsyet pse paniku është i rrallë. Ata që janë gati të bien pre e panikut aktivizojnë një “buton emocional” dhe hyjnë në gjendje mohimi. Sigurisht, kjo nuk është optimale: ata që mohojnë ekzistencën e rrezikut nuk do të veprojnë në mënyrën e duhur.”

Nëse e transferojmë këtë qasje te kryeministri, mund të mbërrijmë te përfundimi se, ai e kupton shumë mirë gjendjen në të cilën ndodhet vendi, por është i tmerruar prej saj. Për të shmangur debatin mbi krizën, dhe pasojat që, sigurisht, rëndojnë mbi mazhorancën, e vetme në pushtet, shtyp “butonin emocional” dhe hyn në gjendje mohimi.

Kjo qasje lejon të qëndrojnë larg andrallave të dosjeve dhe përgjimeve, në të cilat eksponentët e mazhorancës bëjën pazare me të inkriminuar për votat që sot po e mbajnë në këmbë. Por, nga ana tjetër, mohimi po polarizon dhe përshkallëzon edhe më shumë situatën. Mohimi i krizës dhe i realitetit nuk përbën gjë tjetër veçse një ftesë të nënkuptuar për të shkuar drejt një konflikti, gjurmët e të cilit i mund t’i gjejmë te antimitingjet e mazhorancës. Te opozita e Opozitës, që po mbjell me duart e veta. Te komunikimi qesëndisës dhe përçarës. Te arroganca përbuzëse ndaj të rraskapiturve të rretheve, që vijnë në Tiranë për të shprehur mllefin ndaj mjerimit në të cilin i ka lënë një qeveri e paralizuar nga frika e humbjes së pushtetit. Te qeveria që proteston ndaj opozitës.

Me sa duket, ky është “normaliteti” për të cilin flet Rama. Një kryeministër “normal” që qeveris me gaz lotësjellës, në pritje të përplasjes që po thur me mohimin e vet.